Oct 27 (Fri)
Vroeg op, nog niemand wakker, dus ik heb even tijd om hier iets te schrijven.
Piet is vorige week geopereerd, en kon niet thuis blijven zitten en is dus
naar Las Vegas gevlogen om 't laatste deel van de trip mee te doen. Trip was
erg mooi, maar Las Vegas was vooral Diana teveel. Ik heb d'r moeten beloven
dat we daar 't komende jaar niet meer komen.
Afgelopen week hebben we Piet, Annie en Anne in actie gezien op de
Dance Dance Revolution mat (als je niet weet wat dat is hier een voorbeeld).
Dit weekend gaan we hopelijk nog een golfballetje slaan op de driving range,
en ga ik met Anne surfen in het afgekoelde oceaanwater.
Oct 20 (Fri)
Even een korte update vanuit Tuba City, AZ, in the middle of nowhere dus. Op trip met z'n 4tjes.
Vanochtend gehoord dat het goed gaat met Piet, dus dat gaat ook allemaal goed.
De Grand Canyon bestaat nog steeds, en is nog steeds erg indrukwekkend en
het gebied waar we nu in zitten (the Painted Desert) is nog steeds een van
de mooiste gebieden hier, vooral als je er rond zonsondergang door heen
rijdt.
Oct 18 (Wed)
Gisteren zijn Annie (mijn moeder) en Anne (zusje) hier heelhuids aan komen
vliegen. Helaas mocht Piet (pa Aben) van de dokter niet vliegen, dus die is
thuisgebleven. Morgen gaan we een kleine week rondtrekken met ze. Morgen een
lange dag rijden richting Grand Canyon, en daarna nog Bryce Canyon en Zion
National Park, met Las Vegas als toetje. Allemaal al meerdere keren gezien,
maar nog steeds erg de moeite waard om nog een keer heen te gaan.
Oct 15 (Sun)
Lekker moordmachines wezen kijken. De jaarlijkse vliegshow op militair
vliegveld Miramar (waar Top
Gun opgenomen is, normaalgesproken een kwartiertje rijden vanaf thuis) was
dit weekend en dus zijn we even een kijkje wezen nemen. Mandy was zo
vriendelijk om ons thuis op te komen halen, om vervolgens 2 uur in de file te
staan om 't terrein op te kunnen, terwijl je tussen de hekken doorrijd waarop
dingen staan als: verboden toegang, het is ons toegestaan dodelijk geweld te
gebruiken (of zoiets, maar dan in 't engels natuurlijk). En natuurlijk de
piepjonge mariniers (jaartje of 17) die door vooral heel hard te schreeuwen hun
authoriteit willen doen gelden.
We waren wat laat dus we hebben niet heel veel kunnen zien, maar al het
gestuntvlieg is toch wel erg mooi, en dan denken we voor 't gemak maar even
niet aan de miljoenen liters kerosine die er gisteren doorheengejaagd zijn om
al die apparaten aan ons te laten zien, en waar die apparaten precies voor
gebruikt worden als ze niet aan vliegshows meedoen.
Oct 14 (Sat)
Een regenachtige (!!) zaterdagmorgen, tijd voor een fatsoenlijke update hier
(even zeldzaam als regen in San Diego lijkt 't wel de laatste tijd).
Gisterenochtend stond het voor ons complex vol met politieauto's. Er was een
lijk gevonden
in een auto die aan de weg geparkeerd stond. Ik heb er zelf vrij weinig van meegekregen,
behalve dan dat ik op m'n fiets, op weg naar m'n werk 2 politieauto's rechtsomkeert heb
zien maken terwijl ze hun zwaailichten aanzette, maar Diana heeft verschillende TV ploegen
en helicopters over zien vliegen enzo. Ik heb donderdagavond wel een witte auto rond de
plek waar 't lijk is gevonden raar geparkeerd zien staan, half op de fietsstrook, met de
rechterkant van z'n bumper tegen de bumper van de auto voor 'm. Heb dus even met
de afdeling moordzaken van de San Diego Police Department aan de lijn gehangen en uiteindelijk
het antwoordapparaat van een of andere officier ingesproken. Niet teruggebeld overigens,
maar ze zullen wel meer maloten met 'nuttige tips' aan de lijn krijgen gok ik zo.
In de categorie huisdieren: naast onze 2 inmiddels erg vette muizen hebben we er nu een nieuw
huisdier bij. Of eigenlijk meer een tuindier, want de kat die ons blijkbaar wel erg aardig
vind mag niet in huis. We hebben dus af en toe een rood-witte kat in onze tuin die ons blijkbaar wel
aardig vind, en ik heb wel iets met katten. 't Is dat in ons huurcontact staat dat we geen
huisdieren mogen, anders hadden we hier gok ik wel al een kat gehad. Maar deze tuinkat is
voorlopig dus ook ok.
Oct 10 (Tue)
Technische problemen opgelost, dus vanaf nu kan iedereen weer genieten van het gebrek aan nieuws op deze pagina :)
Oct 7 (Sat)
Technische problemen :(
Er zit iets techisch mis met alle domeinnamen die ik beheer, en ik kan 't niet zelf kan oplossen.
Ik heb er een technische support-afdeling in Frankrijk voor nodig, maar die vinden dat ik geen
probleem heb. Om een lang technisch-neuzel verhaal kort te maken: tot dit opgelost is heb je
50% kans om op deze website uit te komen. Gaat het mis, dan hoef je de komende dag ook niet
te proberen want dat heeft geen zin, de volgende dag heb je weer 50% kans ...
Oct 1 (Sun)
Jeroen is me over aan het halen om weer eens een halve marathon te gaan lopen, en 't lijkt 'm te gaan lukken
ook geloof ik. Alleen nog even kijken of ik 2 uur kan rennen op asfalt en beton zonder last te krijgen
van mijn knieën en/of 'm voor de rest van m'n leven te verpesten. Normaal gesproken loop ik dus over
't strand om de knieën te ontlasten maar vandaag ben ik eens een dikke 3 kwartier over minder
knievriendelijke ondergrond (bergaf op asfalt enzo), en dat ging erg goed, dus wie weet ga ik
half november wel van Coronado naar Imperial Beach rennen.
Sep 23 (Sat)
Applaus voor mezelf. Vier dagen op rij aardig gesport. Woensdag een uurtje squash, donderdag een
dik half uur hardlopen (met Jeroen, in voorbereiding op zijn marathon), gisteren een uurtje voetbal
(ik ben nog steeds erg slecht) en vanochtend mijn pier-pier-pier loop (Crystal Pier, San Diego River
pier-achtig ding, en weer terug naar Crystal Pier) in een minuutje of 53.
En dan 's avonds ook nog eens naar sport gaan kijken. Alweer de 5e keer dat ik naar 't baseball kon
met of Jeroen, of Peter, omdat een van hen niet kon. Het is vrij spannend momenteel omdat de
San Diego Padres wel eens de playoffs kunnen halen.
Da's dus 't tweede deel van het seizoen, en alleen de beste teams van 't eerste deel gaan door.
De Padres speelden tegen de Pittsburgh Pirates, begonnen belabberd, maar uiteindelijk stonden ze
dan toch 2-1 voor aan het begin van de laatste inning. Met zo'n nipte voorsprong wordt er een
zogenaamde 'closer' op het veld gebracht, da's dus een werper die de laatste inning werpt,
en dus voor korte tijd (hopelijk 9 ballen) erg goed kan werpen. Voor de Padres is dat
ene Trevor Hoffman, en als die 't veld in moet komen zoals bij deze partij, is dat een
belevenis op zich. De lichten in het stadion worden gedimd, er beginnen klokken te luiden,
er gieren wat AC/DC gitaren door de luidsprekers, d'r gaat een deurtje open en het stadion
gaat uit z'n dak voor een oude knar die 9 ballen gaat gooien. Lachen. Dit keer ging 't niet
helemaal soepel, maar toch 3 uit en dus wonnen de Padres, hebben we dat toch ook eens meegemaakt.
Sep 22 (Fri)
Met al die mensen die hier maar weggaan (Peter en Cristel, en David en Conchi niet al te lang geleden)
puilen onze keukenkastjes momenteel uit. Voor 10 jaar thee, 5 flessen Thaise vissaus, dat soort dingen.
Of mensen moeten nu stoppen met weggaan hier, of wij moeten een grotere keuken ...
Sep 19 (Tue)
Eindelijk wat te melden: Diana heeft haar website bijgewerkt.
Ik heb wel 100 keer gehoord dat hij nog niet af is, maar er staan in ieder geval meer foto's van Hawaii
op als dat je via mijn site kunt vinden.
Sep 18 (Mon)
Een nieuw diepterecord, 8 dagen zonder zin,tijd en/of inspiratie om hier wat fatsoenlijks te schrijven. Erg
rustig weekend gehad ook nog eens, dus daar ook geen wilde verhalen uit te persen. Zo'n beetje
het wildste wat we van 't weekend meegemaakt hebben is dat de Belgische friettent om kwart over 6
al gesloten was, dus we dit weekend geen frietjes gegeten hebben. Door de week gaan ze zelfs om
4 uur dicht, beetje raar, ik hoop dat ze hun hoofd boven water weten te houden. Wordt natuurlijk lastig
als ze ons niet eens de kans geven om geld aan friet uit te komen geven.
Sep 10 (Sun)
En nog een dagje op 't strand hangen met z'n zessen. Compleet met BBQ, koelbox, strandtent en zonsondergang.
Sep 9 (Sat)
Even een selectie gemaakt van onze Kauai foto's,
we hebben er veel meer natuurlijk maar daarvoor zul je toch in San Diego langs moeten komen. Grrr, natuurlijk
heb ik net iets verkeerd gedaan, waardoor alleen de eerste van de 26 foto's die ik wilde uploaden verkleind
werd ofzo, met als gevolg dat ik na een fotootje of tig over mijn accountlimiet heen ben gegaan. Suf, dus misschien
volgende maand nog wel wat Hawaii foto's. De mooiste foto's van de Na Pali coast zitten er nu bijvoorbeeld
niet bij.
Peter en Cristel gaan ons heel binnenkort verlaten omdat ze vanuit het warme San Diego naar het gure Nederland
terug gaan. Of zoals Diana 't zegt: ze hebben het met ons uit gemaakt.
Vandaag zijn we dus met hen, en Jeroen en Mandy, gaan golfen (da's een van Peters favoriete bezigheden,
en zeker na vandaag ook een van Cristel). Hadden al wel eens een balletje gemept op de driving range,
maar op zo'n echte golfbaan is 't toch ook wel lachen, ondanks dat ik enorm heb staan te hannesen
op de baan. Meer dan 10 slagen voor een hole was dan ook vrij normaal. Ik geloof dat Diana ook
regelmatig de camera niet stil kon houden van 't lachen.
Sep 7 (Thu)
Ja, we zijn dus heel terug, tijd voor een fatsoenlijke update en een klein verhaaltje over onze
vakantie op Kauai, die dus erg goed was. De foto's volgen later nog, als we een kleine selectie maken
uit de enorme berg kiekjes die we geschoten hebben.
Wat doet een tourist zoal op Kauai? Ik geloof dat er vooral veel op het strand in de zon gezeten wordt,
maar aangezien we dat in San Diego ook kunnen (en misschien wel beter, want het regent in San Diego minder)
hebben we dat niet al te veel gedaan. Wat Kauai vooral mooi maakt is dat het zo enorm groen is, wat niet
raar is met de combinatie van temperatuur en hoeveelheid neerslag. De eerste dag zijn we meteen een stukje
met onze huurauto gaan rijden tegen de klok in. Aangezien het wegennet op Kauai vooral bestaat uit een
hoefijzervormige rondweg (die dus niet rond is), kom je dan vanzelf aan de noordkant van het eiland
op 't einde van de hoofdweg uit. Mooi strandje en het begin van de ruige noordwest kust (de Na Pali coast).
Even lekker rondgehangen en even gewend aan het klimaat.
Na een nachtje slapen zijn we de hoofdweg maar eens met de klok mee afgereden. Onderweg ook op verschillende
plaatsen gestopt, want het is niet echt saai qua uitzichten. Een groot deel van de route was langs
Waimea Canyon, "de grand canyon van de Pacific", en 't lijkt ook wel op de grand canyon maar dat toch net
niet zo grand maar wel een flink stuk groener. Uiteindelijk zijn we ook aan deze kant aan 't einde van de
weg gekomen, met een fantastisch uitzicht over de Kalalau vallei (onderdeel van de Na Pali coast). Hier hebben
we de wandelschoenen aangetrokken en zijn een stuk gaan wandelen, eerst langs de vallei op en daarna een stukje
Alakai swamp in (moeras dus). Het mooie van langs de vallei oplopen is dat je zo'n beetje elke 100 meter
weer hetzelfde uitzicht over de vallei krijgt, maar toch elke keer weer denkt dat je het zo mooi nog niet
gezien hebt, en het is ook erg moeilijk om niet elke keer maar weer een foto te nemen.
Weer een nachtje slapen later, zijn we weer tegen de klok in gereden, en bijna aan 't einde van de weg
zijn we naar een botanische tuin gegaan. Veel in- en uitheemse planten gezien, daarna is Diana op Ke'e beach
een tukje gaan liggen doen, terwijl ik een poging tot snorkelen gedaan heb. Die poging ging ongeveer zo:
- visvrezende Emile gaat wijfelend het water in
- visvrezende Emile gaat wijfelend op zoek naar rotsen waar vissen kunnen zitten
- visvrezende Emile ziet een school vissen van behoorlijk dichtbij
- visvrezende Emile heeft het wel weer gezien met snorkelen
Het waren wel best mooie vissen trouwens, helaas geen humuhumunukunukuapua'a (da's de Hawaiiaanse staatsvis, en
ja ik kan het zonder stotteren uitspreken).
Inmiddels over de helft van de vakantie heen zijn de de dag daarna lekker decadent gaan doen en hebben een
helicoptervlucht gedaan. Het eiland rond in een uur dus. Hoewel best wel aan de prijs was dit erg de moeite
waard. We hebben Waimea canyon vanuit de lucht gezien, en de Na Pali coast lag er ook niet lelijk bij. Daarna
via een paar erg groene valleien vol met watervallen naar de natste plek ter wereld. Mount Wai'ale'ale is
de oorspronkelijke vulkaan waardoor Kauai gevormd is, en we zijn via een gat in de kraterwand de krater in gevlogen.
Helaas was 't de afgelopen dagen niet zo nat geweest en deden niet alle watervallen het daar.
Omdat we maar niet genoeg van de Na Pali coast konden krijgen zijn de de dag erna weer die kant op gereden en
zijn we een stukje van de Kalalau trail gaan lopen. De volle 22 mijl die mensen normaal in 2 dagen doen was ons
wat veel en dus zijn we tot de eerste grote vallei gelopen en weer terug. En weer erg mooi allemaal. De dagen
hiervoor hadden we al af en toe bij het hotel over de oceaan uit lopen staren om dolfijnen te zien, maar ze
hadden geen zin. Tijdens het wandelen zagen we eindelijk dan wel dolfijnen, en niet zo weinig ook. Op een metertje
of 50 boven zeeniveau op een klif hadden we uitzicht over een turquoise oceaan met daarin minstens 100 dolfijnen.
Dat we geen zeeschildpadden zagen nemen we dan maar op de koop toe.
Inmiddels aardig onder de muggebulten zijn we de laatste dag een stukje gaan kayakken op de Wailua rivier. Na
een mooi stukje stroomopwaarts konden we de kayak op de rechterrivierbedding neerleggen om vervolgens door de
rivier naar de linker bedding te waden om daar een zompig pad naar een waterval te lopen, en dat hebben we dus
ook gedaan. Erg dikke kikkers gezien onderweg en achteraf gezien waarschijnlijk ook vrij veel muggen tegengekomen,
maar dat was 't ook wel waard.
Zo, ik hoop dat dat een fatsoenlijke update was.
Sep 7 (Wed)
We zijn weer heel terug, hopelijk neem ik later deze week wat tijd voor een fatsoenlijke update.
Aug 29 (Tue)
Aloha Kaua'i. Tot over een week!
Aug 26 (Sat)
Laatste tijd ben ik niet zo veel gitaar aan 't spelen, misschien moet ik dat
toch eens meer gan doen.
Misschien maar eens een keertje een
workshop
volgen. Of toch maar inschrijven voor een
hoogtestage?
Aug 25 (Fri)
Laatst op het lokale nieuws gehoord: Een hotel hier in de buurt
(Hotel Del Coronado) gaat appartementen
bouwen op hun complex. Een stuk of 40 geloof ik, en je kunt ze kopen voor
3,7 miljoen dollar. Koopje toch? Nadeel is dat je er maar 90 dagen per jaar
mag wonen. Dus als je er 10 jaar zou wonen kost je dat slechts een dikke
4000 dollar per dag. Idioten.
(Ik vergeet voor het gemak maar even dat
het natuurlijk investeringsobjecten zijn en mensen ze over 10 jaar voor
minstens de dubbele prijs weer verkopen natuurlijk, maar anders kan ik mijn
punt niet maken).
Aug 23 (Wed)
Nog een weekje en dan: Kauai
(da's een Hawaii eiland dus). Vervelend :)
Aug 21 (Mon)
Ik ben trots op mijn technische vrouw. Ze heeft net onze oude laptop gefixt met behulp
van .... een soldeerbout.
Ze moet niks hebben van de gebruiksvriendelijkheid van de Mac notebook die ik meestal
gebruik, en de oude laptop waar nog steeds Windows XP op draait had de laatste tijd
nogal wat kuren qua stroomtoevoer, totdat hij het van het weekend helemaal niet meer deed.
Diana 'm dus opendraaien en ze vond een minuscuul onderdeeltje dat niet meer aan het
moederbord vastzat. Dus heeft ze vandaag even een soldeerapparaat gehaald bij de Fry's voor
twee dollartientjes en d'r laptop weer tot leven verwekt door dat onderdeeltje vast te braaien
op 't moederbord. En nu, een uur later, doet 'ie 't nog steeds :)
Aangezien ik die foto van mijn solderende vrouw even online wilde zetten, heb ik meteen
ook wat andere foto's online gezet van
krabbetjes in de tidepools,
zonsondergangen in de oceaan,
en een kudde bruinvissen die wij
laatst zagen.
Aug 20 (Sun)
Al 4 dagen op een rij hier wat geschreven! Champagne!
Aug 19 (Sat)
Omdat Peter en Jeroen een tijdje geleden baseball-kaartjes hebben gekocht, en Peter weer
eens op reis was, mocht ik weer mee met Jeroen naar een wedstrijd van de
San Diego Padres.
Niet hun beste wedstrijd, en in de achtste (van de negen) inning zijn Jeroen en ik
dan ook maar weggelopen van onze plaatsen. Het stond inmiddels 5-1 ofzo voor de tegenpartij.
De reden dat we wegliepen was gedeeltelijk de matige partij, maar voornamelijk het feit
dat we met onze tickets voor het baseball gratis naar een openluchtconcert van
P.O.D. (misschien ken je
Boom of
Sleeping Awake ?)
konden in het parkje dat bij
het stadion hoort. Daar konden we nog even de negende inning bekijken op een tv-scherm,
werd toch nog even spannend toen de laatste slagman van San Diego potentieel voor
4 punten kon zorgen als hij de bal het stadion uit zou rammen. Gelukkig deed hij dat niet
(dat hadden we onszelf niet vergeven als we dat niet live gezien hadden) en werd het
een teleurstellende nederlaag.
Gelukkig konden we wel het park in voor P.O.D., want daar stonden ook poortjes omdat
op last van de brandweer maar een bepaald aantal mensen binnen gelaten werd. En maar
goed ook dat we in 't park stonden want het optreden van reli-rockers P.O.D. was erg
goed. Erg gevarieerde mix van metal, rock, punk, reggae, en een erg erg goede tweede
zanger die erg goed vloeiend zong en ook nog eens een aardig potje kon krijsen, wat
je eigenlijk niet verwacht van zo'n rastaman. Dezelfde rastaman zong ook voor de
wedstrijd het Amerikaanse volkslied, wat een welkome afwisseling was van het
ik-probeer-Mariah-Carey-na-te-doen geschaap in een soepjurk wat je normaal te horen
krijgt.
Aug 18 (Fri)
Voor 6 hele dollars naar Alice in Chains
geweest. Of eigenlijk 6 hele dollars om in Del Mar naar de paarderaces te gaan kijken, met als
toetje een gratis concert van Alice in Chains. Die paarderaces zijn vrij suf. Die ene minuut
dat 't duurt voordat de paarden driekwart ovaal afgelegd hebben en finishen is best leuk. 't
Gaat ook behoorlijk hard. De 29 minuten die je op de volgende race zit te wachten zijn behoorlijk
suf. We hebben dus eigenlijk ook maar 1 race gezien, voordat we naar de ouwe grunzers van Alice
in Chains zijn gaan kijken. Goed geluid, en leuk om ze eens een keer live te zien, maar na
een nummertje of 10 hadden we 't ook wel weer gezien, en was de drang om voor de gigantische
file naar huis te gaan groter dan de drang om te wachten tot ze
Rooster zouden spelen.
Toen we bij de auto waren hebben we ze wel nog Them Bones
horen spelen. Interessant he?
O ja, van Diana moest ik ook nog even vermelden dat het concertkaartje goedkoper was dan
een biertje, tenminste als je geen lauwe pis wilde drinken (Budweiser). Ik heb de Nederlandse
economie een zetje gegeven en lekker Heineken gedronken.
Aug 17 (Thu)
Verrassingsupdate! Zomaar door de week. Dan moet ik toch wel wat meegemaakt hebben
zou je zo denken. Was vanmiddag laat in de middag met Diana naar Pacific Beach gegaan
voor een echt Belgisch frietje. Ik was dan ook om 6 uur 's ochtends begonnen met
werken, dus dan heb je lekker een flink deel van de middag aan 't eind van je werkdag
over. We zijn na de friet even de pier opgelopen. Kijken we naar beneden, en echt
enorm veel kleine visjes. En dan bedoel ik ook echt veel. Over een oppervlakte van
tientallen vierkante meters zagen we visjes van een centimeter of 5 tot 10 vlak
onder de waterspiegel. Soms sprongen er een paar omhoog. Van een oud collega
heb ik 't verhaal gehoord dat hij eens in een kudde van die kleine visjes terecht
was gekomen met surfen. Al niet zo'n fijne gedachte voor een vis-foob als ik. Maar
zijn verhaal werd pas echt smerig toen een grote groep visjes op/rond hem omhoog
sprong, waarschijnlijk omdat er een wat grotere roofvis in de buurt was. Moet
er niet aan denken, maar wel mooi om te zien zo'n school vissen vanaf een pier.
We zijn nog wat op de pier blijven hangen, in een poging wat grotere waterdieren
te spotten, en jawel hoor, met genoeg geduld zie je ze vanzelf. Dit keer een
groepje van een stuk of 10 'porpoises'.
In goed Nederlands zijn dat bruinvissen
(met dank aan biologe Tamara voor de correcte vertaling).
Bruinvissen zijn kleiner dan dolfijnen en hebben geen spitse snuit.
Ook stoer was dat ze net als walvissen soms een mooie pluk lucht/water omhoog spuiten.
Zonnetje op de achtergrond, graadje of 25 ...
Aug 13 (Sun)
En weer een weekje niks beschrijfbaars meegemaakt (of mijn geheugen
laat me erg in de steek).
Wil niet zeggen dat we hier niks doen of meemaken, maar om nu elke
barbeque, lunch bij een Indisch restaurant in Hillcrest, wandeling aan
zee of PS2 racewedstrijd hier te gaan beschrijven gaat toch wat ver.
Aankomende vakantie dan maar: Nog een dag of 17 en dan gaan wij op
vakantie in eigen land: Hawaii. Kauai
om precies te zijn. Vervelend vooruitzicht he?
Aug 6 (Sun)
Hmmm, de stress van meer dan een week niks op je website schrijven.
Gisteren hebben Diana en ik een golflesje cadeau gekregen van Peter en
Cristel. Of eigenlijk hadden we het al eerder cadeau gekregen, maar gisteren
hebben we dus het golflesje gehad. En natuurlijk doe ik alles verkeerd.
Iets simpels als je 'keu' (golfclub dus) vasthouden moest mij helemaal
uitgelegd worden. Mijn houding was helemaal verkeerd maar boven alles
moest ik kaugum knauwen en fluiten (relaxen dus). Bij Diana ging het
een stuk beter, die heeft vooral aan de rotatie van schouders en
gewichtsverplaatsing in de heupen gewerkt, dus da's voorbij de
basics waar ik aan moest werken.
Ik ben natuurlijk helemaal vergeten te schrijven over de
Acura Classic
waar we heen zijn geweest afgelopen woensdag. Damestennistournooi dus.
We hadden prima zitplaatsen zo'n 10-20 rijen van de baan, ter hoogte van 't net.
We hebben Kim Clijsters in actie gezien. Nou ja, het was binnen het uur af, ze
had niet zo veel moeite met de Australische Stosur. De 2e partij was Patty
Schnyder tegen een Argentijnse, en dat was ook aardig snel af.
En verder? Nog wat gegitaard met Ryan (drummer van mijn vorige band), wat
geplaystation-golfd met Peter, Mount Soledad 3x beklommen met Diana's fiets,
ik vermaakt me wel.
Jul 28 (Fri)
Gisteren Dance Dance Revolution gespeeld bij Peter en Cristel.
Normaal gesproken vind ik aan dansen geen zak aan, waarschijnlijk omdat ik weet dat ik dans
als een een zak hooi. Maar Dance Dance Revolution is anders, het is een soort Twister op muziek met maar 4
stippen en 1 persoon per keer (normaalgesproken). Erg grappig om te doen, en ook erg leuk om anderen te zien doen.
Jeroen en Peter hebben samen een heel speciale techniek ontwikkeld die het beste te omschrijven is als
"2 synchroon springende maloten". Diana vindt "intiem" een betere omschrijving.
Lastig om me te beheersen en geen Playstation2 te kopen, alleen voor dat spelletje...
Het ziet er ongeveer zo uit als je wel kunt dansen.
Jul 27 (Thu)
Persoonlijk lig ik nogal dubbel om de
Engelse vertaling van dit dagboek door Babelfish
.
Enkele mooie vertalingen:
- Los Angeles = loose Angeles (en als je 't nog een keer vertaald wordt 't 'false Angeles')
- La Jolla = drawer Jolla
- 3x raden = 3x Councils
- lig ik nogal dubbel = I have bedsores rather double
Misschien moet je wel erg melig zijn om dit te kunnen waarderen.
Jul 25 (Tue)
O ja, de Nederlandse staat heeft ons ook weer weten te vinden. Normaal
gesproken betekent dat dat we weer zo'n enorm belastingboekwerk of zoiets
moeten invullen, maar dit keer gelukkig niet. Ze hebben ons gevonden omdat
we met de verkiezingen mee mogen doen. Hopelijk gaat het dit keer wel
goed, vorige keer kon ik niet stemmen wegens problemen met mijn wachtwoord.
Jul 24 (Mon)
Energiecrisis! Er is hier een zogenaamd fase 2 energiealarm afgekondigd,
wat dus betekent dat mensen energie moeten gaan besparen anders gaan ze
over tot fase 3. Fase 3 is niet leuk, omdat er dan
Rolling Blackouts
gaan volgen, dat zijn dus per wijk geplande stroomonderbrekingen. Gelukkig
zitten wij in wijk 18, dus duurt 't wel ff voordat wij er ook last van gaan
krijgen, maar leuk is anders als je ineens een (of meerdere?) uren zonder
stroom moet zitten omdat anderen zonodig de verwarming van hun jacuzzi aan
moeten hebben nu.
Mocht je 't bij willen houden:
hier kun je zien waar in San Diego de stroom is uitgevallen. Als je bij
het eerste lijntje (= snelweg) landinwaarts van La Jolla een stipje ziet
hebben wij dus stroomuitval. En waarschijnlijk kun je dit dan ook niet lezen
gok ik, aangezien de server waarop deze webpagina staat in onze woonkamer staat.
Jul 23 (Sun)
Afgelopen zondag Mount Soledad 1x beklommen, dus hoog tijd om het 2x te doen
deze zondag. Ben weer via dezelfde steile beklimming omhoog gegaan (noordkant),
via de westkant naar beneden, dan naar de zuidkant (Mission Blvd.) en daar weer
omhoog, om vervolgens via zuidoost naar beneden te komen. Hele tocht was
nog geen 11 mijl, maar ik heb er toch een uur en 3 kwartier op zitten zweten
(en warm was 't).
Jul 22 (Sat)
Om even lekker te relaxen zijn we vanavond een potje tennis gaan spelen.
Het werd een interessante pot met een interessant gezelschap
(een groot deel van Diana's tennisklasje).
Twee Hollanders (3x raden wie), een Rus, een Iranees, nog een Arabier,
en zowaar een Amerikaanse (maar van de oostkust, dus da's bijna een ander
land).
Diana had netjes banen gereserveerd, maar toen we daar kwamen
waren er Koreanen en Chinezen een tournooi aan 't spelen. Na ze ervan
overtuigd te hebben dat ze niet zomaar ongereserveerd hun tournooi af
konden maken zijn we begonnen met wat overslaan, en na een minuut of
10 werd dat wat moeilijker omdat het licht uitging. Omdat het hier
rond acht uur vrij donker is ben ik naar het sportcentrum gerend om
even te vragen of ze 't licht weer aan konden zetten. Na van hot naar
her gestuurd te worden daar, kreeg ik te horen dat ze deze week de
banen schoon maken, dus dat er helemaal niet op gespeeld mag worden,
en dat ze ook de lichten niet aan konden maken dus en dat ik maar
een klacht moest indienen omdat ze ons een baan hadden laten reserveren.
Dus ik teruggerend en de rest op de hoogte gebracht. We wisten gelukkig
dat er op de universiteitscampus nog meer banen waren en na wat rondrijden
habben we een baan gevonden die vrij was en half verlicht. Letterlijk half
verlicht. Al snel werd het een spelletje tussen de 'dark side' en de 'light
side' en omdat we met z'n zessen waren stonden bij elke game 2 mensen te
scheidsrechteren/ballenjongenen. De 'dark side' was erg lastig omdat je
letterlijk geen bal zag, maar uiteindelijk heeft zowel het team
Diana/Farzad en het team Emile/Ashley een game gewonnen aan de 'dark side'.
Hmmm, eigenlijk was het veel leuker als je er zelf bij was. Maar ik heb
nu al zoveel getypt dat ik 't maar laat staan. Nu ga ik lekker het
strandzand/zweet mengsel van me af wassen. Ja, we hebben ook nog eens
aan het strand liggen relaxen vanmiddag.
Jul 15 (Sat)
Ik ben trots op mezelf. Afgelopen weken ben ik al aardig wat aan 't trimmen
geweest, en vandaag wilde ik weer een stukje gaan trimmen maar alle stukken
gras en trimbaan waar ik dat normaal doe waren bezet door een voetbaltournooi.
Vanochtend in de auto met Peter en Cristel hadden we het toevallig over het
klimmetje Mount Soledad omhoog via Via Capri gehad, wat we 1 keer eerder gelukt
was op de fiets 2 jaar geleden (ook 3 pogingen gedaan waarbij ik van de fiets
af moest wegens steilheid). Aangezien ik op de fiets naar de trimbaan was
gereden, kreeg ik het toen in m'n kop om Via Capri nog eens te proberen. 't
Ging niet echt op souplesse, maar ik ben wel zonder afstappen boven gekomen.
Achteraf even met Google Earth zitten kijken hoe steil 't is ('t viel me
tegen), maar het is dus een 2.2km klimmetje, met een gemiddeld
stijgingspercentage van 9.1% en er zit een 150m lang stuk in dat tegen de 15%
aan zit vlak voor de top.
Jul 14 (Fri)
O wat is het leven slecht als je met een biertje in je hand de zon in de
oceaan onder ziet gaan. Er was gisteren een borrel van een research
instituut waar sommigen van Diana's ex-collega's werken, vlak aan de
oceaan. Burgers een dollar, biertjes ook. Da's nog eens wat anders
dan een pint kopen in een cafe (zo rond de $5), bij een baseball
wedstrijd (budweiser $7.50, echt bier $8), of bij de Pearl Jam
show in LA (echt bier $10).
Jul 12 (Wed)
Ook de 2e Pearl Jam show was de moeite waard. Grotere arena, (veel) slechter
geluid, maar dit keer hadden we een verrekijker bij, en was de setlist
nog ietsje beter (vergelijk
San Diego
met
Los Angeles).
Het een gat in de nacht terugrijden was ietsje minder, maar ach.
Diana heeft nog even wat speurwerk gedaan op Internet en kwam zowaar de
hele show die ze op
Pinkpop in 1992 gaven
tegen. Daar was ik bij! Alleen jammer dat ik me nu zo oud voel omdat
dat 14 jaar geleden is ...
Jul 8 (Sat)
Gisteren was het dan zover. Pearl Jam speelde in San Diego. En voor een
stelletje ouwe lullen, rocken ze nog flink. Ze leken er flink zin in te
hebben, misschien omdat er 3 bandleden een tijdje in San Diego gewoond
hebben (quizvraag: wie?), maar waarschijnlijk doordat Eddie Vedder
flink aan de rode wijn had gezeten. Geluid was ook behoorlijk ok,
voor een basketbal arena waar zo'n 15.000 mensen in kunnen. We hadden
helaas niet de beste plekjes (acteraan in de arena, waar de stoeltjes
zonder rugleuning begonnen). Aanstaande maandag zullen we nog
wel iets verder weg zitten. We hebben onze kaartjes voor as. maandag
voor een Pearl Jam show in Los Angeles niet kunnen verkopen op
eBay, dus we moeten er zelf maar heen. Wat een straf ...
Jul 4 (Tue)
Dit zagen wij vandaag in de lucht.
Zal wel zijn omdat het vandaag koninginnedag hier is.
Jul 2 (Sun)
Deze week afscheid genomen van Diana's ex-collega's David (maar je spreek 't uit als Davide)
and Conchi (die eigenlijk Maria heet, maar welke Spaanse heet geen Maria?).
Ze zijn 3 weken geleden op vakantie naar Peru vertrokken, en afgelopen woensdag weer in
't San Diegose terug gekomen, om vervolgens afgelopen vrijdag terug te vliegen
naar Spanje, waar ze heen terug migreren. Aangezien ze een week bij ons gelogeerd
hadden vonden ze het nodig om kleinigheidjes voor ons mee te nemen uit Peru. Ik
ben nu dus ook de trotse bezitter van een echte Peruvaanse
ocarina. Diana is er ook
heel blij mee, want ik ben enthousiast begonnen met het fluiten van zo'n beetje
elk stukje muziek dat in mijn kop opkomt. Gaat lang niet altijd goed, maar
dat boeit niet zo.
Afgelopen tijd ook vrij veel aan 't sporten. Aangezien er wel een kilootje of 10
af kan volgens de dokter ben ik weer aan 't hardlopen. Ben nu (zondagochtend,
uurtje of half negen), net terug van een uurtje rennen. Verder squashen we elke
woensdag, voetbal ik op vrijdag en loop (3 dagen) of fiets (2 dagen) per week
naar m'n werk. Plus dan nog de niet-echt-sport type beweging (golf op de driving
range, jongleren) en de kilootjes zouden er af moeten vliegen.
Jul 1 (Sat)
Gisterenavond naar de Red Fox Room geweest, een jazz lounge, ter ere van
Peter's 31e verjaardag. Nu weten sommigen misschien wel dat jazz niet bepaald
mijn favoriete muzieksoort is; muziek gaat voor mij over hoe goed de muziek is,
niet over hoe goed de muzikant is, en dat vergeten sommige jazz-musici volgens
mij wel eens. Maar de Red Fox Room was wel OK, de musici waren dan ook
niet ultra-virtuoos. Sommige zangers/zangeressen zelfs verre van, maar de
meesten wisten dit goed te maken met een aanstekelijk enthousiasme (denk:
dikkig, kalend mannetje van een jaar of 70 die helemaal staat te stralen
als die weer een nummertje mag zingen). Ook het publiek was wel interessant,
een vrouw die stiekum tekeningen van mensen zat te maken en oude mannetjes
in hawaii-blousen die jonge meisjes met strakke t-shirtjes ten dans vroegen.
En wij natuurlijk ...
Jun 25 (Sun)
Hmmm, morgen maar die oranje slingers van mijn bureau weghalen geloof ik. Ging
niet zo goed vandaag, en wat zal het gezellig zijn geweest in Nederland naar
afloop, maar Nederland zal waarschijnlijk vrij snel na de wedstrijd zijn gaan pitten.
Wij niet, wij moesten nog een halve dag rondlopen met een voetbal-kater, maar die hebben we
er gedeeltelijk afgelopen langs 't strand onder de palmen. Wat een suffe
wedstrijd zeg en wat een stelletje sufkutten die voetballers dat ze zich
zo enorm laten opnaaien. Als je tientallen euro's per seconde verdient
moet je je toch wel kunnen gedragen, 11 tegen 9 hadden we vast wel gewonnen.
Vanaf nu ben ik voor Duitsland.
Jun 16 (Fri)
WE hebben weer gewonnen! Helaas heb ik maar een helft kunnen zien. Ik had om m'n
werk al verteld dat ik vrijdagochtend erg vroeg zou beginnen, dan om 9 AM
voetbal ging kijken, en daarna verder zou werken. Maar helaas hadden we een
vergadering om 10 AM. Heb nog geprobeerd die vergadering te verzetten, maar
aangezien er een externe partij bij betrokken was ging dat niet helemaal goed.
Dus 1e helft kijken, hard naar werk fietsen om op tijd te zijn. En even was
ik bang dat de vergadering toch gecancelled was, want de opkomst om 10:05 was
nog mager, en pas om 10:30 ging de vergadering vol van start (oa. doordat
er tegen mensen was gezegd dat de vergadering niet door zou gaan). Lekker,
had ik gewoon nog 30 bloedstollende minuten Holanda - Costa de Marfil kunnen kijken.
Ja wij kijken dus op Spaanstalige TV, compleet met GOOOOOOOOOOOOOOOOO0AL-commentaar.
Je verstaat er niet echt veel van, maar het is wel erg vermakelijk.
Jun 11 (Sun)
WE hebben gewonnen! We moesten er dan ook wel om kwart over 5 's ochtends voor
ons bed uit. Ik ben samen met Jeroen ergens in een Great Hall op de universiteitscampus
Nederland - Servie-Montenegro gaan kijken. In 't oranje natuurlijk. Zaterdagavond
ook al met Jeroen naar een honkbalwedstrijd geweest, dus het was een passief sportief
weekend.
Zo rond de middag ook nog eventjes een mooi staaltje internationale communicatie
meegemaakt. Diana was aan het MSNen met Piet (mijn vader dus) die momenteel met mijn oom
door China aan het trekken is, en ik zat aan de telefoon met Annie (mijn moeder dus).
Zo hebben ze even met elkaar gepraat dus (mijn moeder vertelde me iets, ik vertelde
't aan Diana, en Diana typte 't naar mijn vader etc.), wel grappig, vooral als
je bedenkt hoeveel kilometer 't allemaal uit elkaar ligt.
Jun 9 (Fri)
Het WK is begonnen! Vanochtend hebben we dus, samen met een berg Duitsers, een
stuk van Duitsland - Costa Rica zitten kijken onder het genot van ontbijt (en
voor sommigen een biertje). En we hebben zelfs voor Duitsland gejuicht in onze
oranje t-shirts (waarvoor nogmaals hartelijk dank!). De eerste wedstrijd van
oranje is hier zondag wel erg vroeg in de ochtend, uurtje of 6, maar we gaan
natuurlijk wel kijken. Mijn bureau op m'n werk is inmiddels ook al behoorlijk
vol met oranje items (waarvoor nogmaals hartelijk dank!), inmiddels hangen
er ballonnen, vlaggetjes, een petje, een Hollandse tulp en ook nog eens
rood-wit-blauwe jongleer clubs, ik ben er helemaal klaar voor.
Jun 5 (Mon)
Zaterdagochtend weer gesurft. Ging aardig, vooral met Diana die na d'r eerste
golf proestend en hoestend en 1 liter water geslikt hebbend boven kwam.
's Middags zijn we een rondje gaan fietsen, Diana had beloofd dat er een
elephant seal (olifant-zeehond?) in downtown La Jolla op 't strand lag ergens,
maar die was inmiddels al weer vertrokken. Met zo'n 30 graden was 't wel
aan de warme kant voor fietsen. Normaal is het in juni nog niet zo warm.
Zondagmiddag hebben we nog een balletje golf geslagen op de driving range
met Peter en Cristel, blijft geinig. Nog even bunker training gedaan, waarbij
je je bal dus uit een zandbak het gras op moet slaan. Daarna nog ff naar 't
strand gelopen. Dat Blacks Beach blijft een typisch strandje, maar we hebben
wel een paar mooie sprongen van dolfijnen gezien vlak voor onze neus.
May 27 (Sat)
We hebben ontdekt waarom sommige groenten in ons minituintje het zo slecht doen.
Afgelopen donderdag avond ben ik 's nachts eens met een zaklampje op
onderzoek uit gegaan en onze courgette-plantjes (of wat daarvan over is)
zaten vol met slakken. We zijn een beetje laat met die ontdekking, maar
we weten nu wel wat slakken wel en (nog) niet eten:
| Tomatenplant | niet |
| Courgetteplant | WEL |
| Bromelia | niet |
| Ananasplant | niet |
| Tulp | niet |
| Afrikaantjes | WEL |
| Pepertjes | WEL (sorry Jeroen) |
| Watermeloenplantjes | WEL |
| Andere plant waarvan we de naam niet weten | WEL |
May 21 (Sun)
Surfs up! We hebben ons surfseizoen vanochtend geopend. Na onszelf over
een psychologische drempel heen te hebben gepraat hebben de de borden
op 't dak van de auto gebonden en zijn we westwaarts gereden, de berg
af naar La Jolla Shores. Gelukkig was 't niet zo zonnig, wat betekent
dat er relatief weinig surfers waren. Maar goed ook, want sturen is nog
steeds vrij moeilijk.
Diana had een vliegende start, de eerste golf die ze pakte ging ze moeiteloos
op staan. Daarna werd ze wat overmoedig, en probeerde ze ook wat moeilijkere
dingen, en was dus flink zout water aan het happen. Viel me eerlijk gezegd
niet tegen hoe het mij afging. Ik heb zelfs een keer mijn bord parallel aan
de golf gekregen (da's namelijk de bedoeling).
Verder moet ik nog ff kwijt dat ik
Lordi
echt een goeie bak vind. Het nummer doet me eigenlijk niks, maar dat de
anders zo gezapige zoetsappige eurovisienummertjes overklast zijn door
een stel Finnen met stelten en monstermaskers vind ik wel een grote grap.
Ben benieuwd wat Nederland volgend jaar als inzending kiest.
May 20 (Sat)
Ik heb mooie nieuwe jongleerclubs! (woensdag al, maar geen zin/tijd gehad
om er over te typen dus). Mooi in het rood-wit-blauw, lekker zwaar en met
wit rubberen boven en onderkant, zodat ze in theorie geen strepen op
de muur binnen veroorzaken. Niet dat ik van Diana binnen mag jongleren
nadat ik een keer de muur vol zwarte strepen heb gemaakt met geleende
clubs. Oh, ja voor als ik niet uitgelegd had wat 'clubs' zijn, dat zijn
dus van die bowling-kegels waar jongleurs mee gooien, sommige mensen
noemen ze ook wel knotsen. Mocht je ze in actie willen zien:
In vergelijking met maart en april denk ik wel dat je de vooruitgang kunt
zien.
We hebben ook een oranje-survival-pakket gekregen, dus ik kan binnenkort
ook met oranje petje en Nederlandse vlag op mijn gezicht een jongleer poging
wagen. En ik ga ook mijn werkplek helemaal versieren met oranje vlaggetjes.
May 14 (Sun)
Zondag, mooi niet dus. Weer lekker grijs. Wel erg lekker
gegeten. We zijn naar David en Conchi (Spanjaarden) geweest die een grote
pan Paella gemaakt hadden voor het hele lab waar Diana gewerkt heeft. Ben
niet zo kapot van mosselen/schelpen maar 't was toch wel een lekkere lunch.
Zijn daar blijven hangen, tot het avondeten eigenlijk, een Thaise curry,
gemaakt door een echte Thaise nog wel. Da's toch wel een van de grote
voordelen van al die buitenlanders, zoveel goed eten uit alle hoeken
van de wereld, zowel bij mensen thuis als in restaurants.
May 13 (Sat)
Eigenlijk niks spannends meegemaakt hier, dus ga ik maar even over 't weer
praten ofzo. Van afgelopen jaren had ik al geleerd dat Juni niet de mooiste
maand is hier, het weer in Juni heet hier 'June Gloom' wat zoveel wil zeggen
als: Het is de hele maand grijs en grauw. Op een of andere manier blijft er
in Juni langs de kust een mist de hele dag hangen.
De oplettende lezer zal misschien opmerken dat het pas Mei is. Klopt, wat ik
van vorige jaren niet meegekregen heb is dat Mei ook dat soort weer kan hebben,
en momenteel zitten we dus ook in een 'May Grey' periode, af en toe, zo rond de
middag heb je een uurtje, of 2 uurtjes zon, en dan trekt het weer helemaal dicht.
Wat jongleren betreft ben ik trouwens wel langzaam maar zeker beter aan het worden.
Als ik tel kan ik nu de 'clubs' (knotsen dus) toch een keer of 80 opgooien voordat
ik er eentje laat vallen. Ben nu ook met mijn collega Josh aan het proberen om
te 'passen' (engels, dus niet 'passen' in 't Nederlands). Bij passen sta je
met z'n 2en tegenover elkaar en gooi je in een patroon zodat je af en toe
ook een club naar degene die tegenover je staat gooit. Als het goed is gooi
je zelf dan tegelijkertijd een club over naar de ander, dus blijft je er in
het totaal 3 hooghouden. Maare, we zijn nog niet zo goed.
Heb ook 2 filmpjes van mijn pogingen te leren jongleren online gezet:
May 7 (Sun)
Gisterenavond voor het eerst een live honkbalwedstrijd gezien, de
San Diego Padres tegen de
Chicago Cubs. En we hebben gewonnen
ook nog eens. Niet dat ik er verstand van heb, maar het leek erop dat die Cubs toch
wel ietsje beter speelden, en we zagen zelfs een homerun van een Cubs speler.
Schijnen toch niet zo vaak voor te komen in wedstrijden, die homeruns, dus had
ik met Jeroen een wedje gemaakt dat er nog een homerun zou komen.
Na 9 innings was het 1-1, dus werd er verlengd. In principe is de verlening
net zolang tot er aan het einde van een inning een team voorstaat, het
record van de Padres staat op 18, en dat zou dus tot een uurtje of 1 gaan duren.
Maar in de 10e inning wist een Padres speler de bal uit het veld te meppen
(en dan ook maar net), waardoor de Padres de wedstrijd wonnen en ik een Guinness
en een rol Jaffa-cakes.
Apr 30 (Sun)
Gisterenmiddag zijn we naar de Tijuana river estuary geweest, een wetlands
gebied waar je wat rond kunt wandelen. Lekker rustig aan gedaan, want
ik voelde me niet echt fit. In dat gebied heb je veel vogels die alleen
daar voorkomen, niet dat wij dat zien, want we zien nog steeds verschillende
gekleurde vogeltjes in ons tuintje waarvan we de naam niet weten. We kennen
eigenlijk alleen de kolibri, maar die zien we dan ook dagelijks.
We zijn daar een stukje over het strand gaan lopen, vlak bij de Mexicaanse
grens, die je dan ook erg goed kunt zien, 't is een behoorlijk dik hek.
Het is niet zo'n drukbezocht strand, dus niet alles is al door mensen
mee genomen. We hebben dus ook een aantal enorme schelpen gevonden,
met bijbehorend beest er nog in. Nou ja beest, beste beschrijving die ik
kan bedenken is een
kruising tussen slijm en hersenen.
Verderop zagen we nog het exoskelet (buitenkant, zeg maar) van een aantal
enorme krabben.
En weer verder lagen er gele
blobs. In eerste instantie leek 't alsof het gele stenen waren, maar als
je met je voet ertegenaan kwam gaf 't mee. Bij nazoeken lijkt het erop dat
we "sea lemon nudibranches" gezien hebben, en de beste Nederlandse vertaling
die ik daarvoor kan verzinnen is "zeecitroennaaktslakken" (mooi voor scrabble).
Apr 23 (Sun)
Laat ik eens stoppen met woorden van de dag, anders zou ik nu
al in herhaling vallen, omdat we gisteren kaartjes voor Pearl Jam
in San Diego gekocht hebben, moeten dus even kijken wat we met
de kaartjes voor Los Angeles gaan doen, verkopen of gewoon twee
keer gaan.
Apr 22 (Sat)
We hebben weer een woord van de dag, eigenlijk meer van gisteren:
WALVIS
(jeweetwel van die vissen die je vanuit de wal kunt zien ...).
Gisterenavond waren we met Peter en Cristel bij de Thai gaan eten, en op
de terugweg zijn we eventjes aan 't strand gestopt, de zon stond al laag
en dus was er kans om een
green flash te zien.
Diana heeft een theorie over wanneer je de grootste kans hebt dolfijnen te zien
(vloed en vrij rustig water), en gisteren waren de omstandigheden goed, dus
we waren ook naar dolfijnen op de uitkijk. 't Eerste wat we zagen was dus geen
dolfijn, maar een uitadem-pluim van een grijze walvis nog geen 50 meter uit de kust.
Even later zagen we een staart en nog wat later een walvisrug en meer pluimen,
ook nog eens vergezeld door een paar dolfijnen.
De zonsondergang hebben we dus totaal gemist.
Apr 17 (Mon)
Aangezien 't in de woestijn nu te warm begint te worden om te wandelen, zijn
we maar de heuvels/bergen in gegaan, bestemming Horsethief Canyon. Wel
aardig, en weer wat van de lokale flora en fauna geleerd. Belangrijkste
was hoe de 'poison oak' er nu precies uitziet. Zoals de naam al zegt
schijnt het geen pretje te zijn die plant aan te raken, en 't schijnt
nog een paar dagen na te irriteren/jeuken.
En gisterenavond, na een potje rikken met Jeroen en Mandy (ik heb
net de -500 aan score niet gehaald), nog even aan zee gaan kijken
of we ook vissen op 't strand zagen. Vorig jaar hebben we al een
keer geprobeerd de
grunion en z'n bizarre paringsritueel (op 't strand dus) te zien,
en ook dit keer mislukte 't.
Apr 13 (Thu)
Geen woord van de dag vandaag. Wel hebben we een slang gezien
vandaag. We waren na het eten nog even een stukje aan zee wezen
wandelen (bij Torrey Pines), en op 't strand lag een klein
slangetje. Net zoals een tijdje geleden toen we op vakantie
in Utah een slang zagen, stond Diana er bijna op en moest ik
d'r tegenhouden anders was ze d'r helemaal op gaan staan.
Als we onze flora/fauna gids moeten geloven was het een 'night
snake' (Hypsiglena torquata), geen ratelslang dus.
Die hebben we dus nog steeds geen gezien.
Apr 8 (Sat)
Het woord van de dag vandaag is
PEARL JAM
(ok, 2 woorden).
Gisterenavond hoorde we van Diana's Spaanse ex-collega's het gerucht dat
Pearl Jam in San Diego zou spelen binnenkort. Na eerst rustig onze biertjes
opgedronken te hebben zijn we naar huis gelopen en achter de PC gekropen
om te kijken of 't waar was, en jawel hoor, ze komen naar San Diego.
Kaartjes zijn voorlopig alleen maar te bestellen via de Ten Club
(Pearl Jam fanclub), voor mensen die lid waren voor 4 april. Laat ik nu
net mijn lidmaatschap hebben laten verlopen in december .... grrr.
Gelukkig zijn er al wel tickets te koop voor een concert in Inglewood (Los
Angeles), en die hebben we dus maar gekocht (via f*^king Ticketmaster).
Kunnen altijd nog via eBay verkopen als we tickets voor San Diego te pakken
kunnen krijgen, ooit nog.
Maar door al dit gezever van mijn is de boodschap een beetje ondergesneeuwd:
We gaan naar Pearl Jam!
Apr 6 (Thu)
Het woord van de dag vandaag is
FRIET
Jawel, we zijn met z'n zessen, met lage verwachting naar de lokale
Belgische frietkot gegaan, en zijn er met hoge waardering terug gekomen.
Helaas geen kroketten, maar erg goede ambachtelijke frieten, en zelfgemaakte
frietsauzen. Aanrader dus. En nu maar hopen dat 't hier een beetje
aanslaat zodat we af en toe een lekker Belgisch frietje kunnen blijven
eten bij de 'Belgian Frie'. Ook lachen dat je daar natuurlijk in
de friettent een Nederlander tegenkomt.
Apr 4 (Tue)
Foto's dus. Ik had ook de foto's van Korn nog niet gepost, omdat
mijn Flickr account vol zat voor maart, maar het is nu april, dus
hier
zijn ze, vrij klein allemaal, want april is nog lang.
Vanochtend nog iets raars meegemaakt (en met mij eigenlijk heel San Diego).
Ergens rond een uur of 9 vanochtend begon het San Diego Supercomputer Center
(waar ik werk dus) te trillen. Ik ben nog nooit in het gebouw zelf geweest
tijdens een aardbeving, dus had geen idee hoe heftig dat zou zijn. Een
paar seconden later hield het ook weer op. Meteen dus even gekeken
op een aardbevings-site
maar die liet niks groots zien in de buurt hier. Raar dus. Een paar
uur later hoorde ik dat het nog steeds een mysterie was wat dat
gerommel nu veroorzaakt had, maar dat veel mensen in San Diego
het ook hadden gevoeld. Een en ander is na te lezen in de
lokale krant.
Beter nieuws is dat San Diego sinds kort een Belgisch frietkot schijnt
te hebben, tenminste als we Jeroen mogen geloven :). Dat gaan
we zeker binnenkort een keer uittesten. En nu hopen dat ze
frikandellen en kroketten hebben ...
En ook de foto's
van onze Anza-Borrego trip heb ik online gezet.
Apr 3 (Mon)
Een beetje meer over onze trip dus.
dag 1
Vrijdagochtend zijn we weggereden
naar 't noordelijke deel van Anza-Borrego, waar nog wat kampeerplaatsen
zouden kunnen zijn op een kamping met douches. Viel even tegen toen
we het bordje 'camping full' zagen, maar bij navraag bleek er toch nog
wel plaats voor een tentje te zijn. We zijn nog eventjes naar de plek
gereden waar we vorige lente
een bloemenzee
zagen na 't regenseizoen, maar 't lag er maar dor bij.
Laat in de middag zijn we nog een wandeling gaan doen in de Borrego Palm Canyon.
Waren we al eens geweest 2 jaar geleden, maar niet rond de avondschemer zoals nu.
Er stroomde dit keer ook water door de canyon, ideale omstandigheden dus
om beesten te spotten, en na verschillende stops en flink wat turen door
een verrekijker zagen we dan heel in de verte toch wel een bighorn, en nog
verder weg zelfs een groepje bighorns (steenbokken, of hoe je ze ook wilt noemen dus).
Na wat getruc met de combinatie van camera en verrekijker stonden we op 't
punt om verder te lopen, totdat ik achter ons ineens vrij dichtbij nog een
bighorn zag. Later bleek dat dus die hele groep te zijn die op 't filmpje
dat ik gisteren gepost heb te zien is. Even nagezocht, en het lijkt erop
dat dat dus een groep bokken was. Ik vind 't nog steeds erg stoer.
dag 2
Zaterdagochtend hebben we eerst 2 korte wandelingen gedaan en daarna op weg
naar 't zuidelijke deel van 't park. We hadden afgesproken met een groep
mensen op een primitieve camping (geen douche dus) en zijn in die buurt
naar een palm oase gelopen en weer terug. Bij 't koppen tellen op 't eind
kwamen we erachter dat er nog maar 12 mensen waren en dat we een Duitser
te kort kwamen. Lutz schijnt wel vaker wat achteraan te lopen als hij
aan 't fotograferen is, maar na een minuut of 20 zijn we toch even
met z'n drieën gaan kijken waar die uithing. Een kwartiertje later
hadden we een behoorlijk gedeelte van de route weer terug
gelopen op behoorlijke snelheid, maar geen Lutz. Dus maar weer
terug naar de camping gelopen, en jawel daar was die dan eindelijk.
't Was nog wat vroeg voor de barbeque, dus zijn we nog maar een top
op gaan lopen, dit keer technisch wat moeilijker, en na daarvan terug
gekomen te zijn, kon de barbeque eindelijk aan. Kunt zeggen wat je
wilt van Duitsers, maar barbequeën kunnen ze. 's Avonds gingen
de meeste mensen weer SanDiego-waarts, op Lutz en Tanja na (en wij
dan natuurlijk).
dag 3
Zondagochtend zijn we met Tanja en Lutz op tijd vertrokken richting een badlands area
niet te ver van de kamping. Ook handig van Duitsers is dat ze
erg van degelijke auto's houden en je dus ook 10 mijl high-clearance
zandpad kunt doen, wat met onze Mazda 626 nooit gelukt was.
We waren dus ook nooit in het 'Mud Caves' (moddergrotten?)
gebied gekomen, waar we nu wel heen geweest zijn, en dat is
toch ook wel erg de moeite waard. Op zich is het gebied
niet veel anders dan de rest van de badlands, maar door
rare erosie ontstaan er dus grotten en ook diepe kuilen
zonder uitgang. Gelukkig dat we dat vantevoren in de boekjes lazen,
want we wilden in eerste instantie in dat gebied een stukje
in 't wilde weg gaan wandelen, maar nadat we wat van die
bodemloze putten gezien hadden (vast dat ze wel een bodem
hadden, maar ik kon 'm niet zien) was het maar goed dat
we dat niet gedaan hebben. Ietsje verder zijn we ook nog
in een grote mud cave geweest, waar inderdaad ook modder
en een ondiepe plas water inlag, wel raar in een verder
gortdroge omgeving. Vlakbij de grote mudcave zagen we nog
een nauwe spelonk. Deze leek in eerste instantie te nauw
en niet echt interessant, maar na wat zaklampen tevoorschijn
te hebben gehaald (die Duitsers die denken ook aan alles),
kon je je er toch zo'n 100 meter door die spelonk heen
wurmen totdat je in een open ruimte kwam van een meter of
5 in doorsnede en een meter of 10 hoog, met bovenin een
klein gat waar zonlicht doorheen kwam, ook erg erg gaaf.
Toen het zondagmiddag programma nog (vast dat iedereen
nu al lang is afgehaakt). Weer een aantal mijlen vrij
ruw zandpad, naar Mortero Palm Canyon, alweer een
wandeling naar een oase. Met alleen een ruwe beschrijving
van de route in een boek en een GPS kun je alle hulp
gebruiken en dus vroeg ik aan 2 wandelaars die we
daar zagen welke canyon we nu moesten hebben (het
boek gaf de instructie om vooral niet de verkeerde
in te lopen), en ze raadde ons aan om vooral de middelste
canyon niet te nemen, want daar waren zij geweest en
ze hadden geen palmen gezien, en ook de 'Goat Canyon
Tresle', een houten spoorbrug, hadden ze niet gevonden.
Wij dus niet die canyon in gegaan, maar helaas bleek
na een half uurtje dat we ook niet goed zaten. Uiteindelijk
zijn we naar de top van een berg gewandeld, en vandaaruit
konden we de palmen zien, helaas zat er wel een flinke
steile helling tussen ons en de palmen in. Er liep
wel een mooi pad in de richting van de palmen, maar dat
was aan de andere kant van een flink ravijn. Na wat
gezoek zijn we toch met een omweg op dat mooie pad
gekomen, we hadden inmiddels het bereiken van de tressle
al opgegeven. Het mooie pad werd op een gegeven moment
toch ook wel wat minder mooi, duidelijk en begaanbaar,
maar gelukkig was 't bijna allemaal bergafwaarts
en 2 meter van een rots afspringen is gemakkelijker dan
omhoog springen, en op je kont na beneden glijden over een rots
gaat ook handiger dan omhoog. Uiteindelijk zijn we dus de palm
oase aangekomen, en deze was toch wel anders dan de rest
die we gezien hadden, vol met afgevallen palmbladen,
en bijna geen bomen die door bliksem/vuur zijn verkoold.
Een paar uurtjes later waren we al weer terug in San Diego,
en 't bad was erg erg lekker.
OK, dan heb ik nu alles opgeschreven, dan volgen binnenkort
de foto's nog ...
Apr 2 (Sun)
Zo, we zijn weer terug uit de woestijn. Ik heb het zand nog achter m'n oren
zitten, en ga 't er zo afspoelen, maar ik moet toch even kwijt dat we
steenbokken (of mountain sheep, borrego's, bighorns, net hoe je ze wilt noemen)
gezien hebben! Hier een
filmpje ('t is nogal groot). Zoals je kunt zien als je 't download waren ze
nogal dichtbij en vlak vantevoren heb ik twee rammen met hun koppen tegen elkaar
horen/zien knallen. Later meer (oa. mudcaves, nauwe spelonken, een paar bloemen).
O, ja. We zitten hier ook weer op zomertijd, of daylight saving time zoals
't hier heet, dus er is weer gewoon 9 uur verschil tussen NL en San Diego.
Mar 30 (Thu)
Niet zo veel te melden geloof ik. O, misschien toch wel, ik heb een nieuwe bril
(in bestelling). 't Is een redelijk rechthoekige geworden, zonder Buddy Holly-rand.
Foto's volgen ongetwijfeld.
Verder gaan we morgen (vrije dag vanwege ene Cesar), en 't weekend kamperen
in de woestijn, kan nog net, en met de regen van de afgelopen tijd krijgen we misschien
zelfs bloemen te zien (maar waarschijnlijk niet).
Mar 24 (Fri)
Het begint hier aardig op zomer te lijken, hadden gisteren een dag van 23 graden.
Mocht ook wel, want 't was relatief koud (zo rond een graad of 15) in de afgelopen weken.
Ik ben ook begonnen met naar m'n werk te lopen in plaats van te fietsen. Het is gewoon
wel lekker om een half uurtje buiten te lopen hier, in plaats van 9 minuutjes op de
fiets te zitten. Het andere voordeel van lopen is dat je ondertussen ook nog een
magazine kunt lezen.
Verder heb ik een collega die me jongleren aan het leren is, of in ieder geval
een poging tot. Als we van werk naar lunch lopen nemen we knotsen mee, en
omdat ik als enige zelf brood meeneem naar lunch ben ik ook eerder klaar dan
de rest, zodat ik vaak nog eventjes op een grasveldje sta te oefenen. Had ik
twee weken geleden nog moeite met 1 knots, ben ik nu al aardig bedreven met
2 knotsen. Misschien is 'bedreven' niet helemaal 't goede woord, maar ik van
ze tenminste (meestal). Gisteren ben ik zelfs aan de slag gegaan met 3 knotsen,
niet dat het ook maar in de buurt komt van jongleren nog, maar als ik 3 knotsen
in de lucht gooi, vang ik er vaak 2 weer op (en vliegt die derde zo ver van
me weg dat ik niet eens een poging tot vangen kan doen).
Ik ben ook helemaal klaar voor de zomertijd, ben vaak rond 6 uur op (of daarvoor),
en ga veel vroeger naar m'n werk dan normaal. Helaas komt de zomertijd hier een
weekje later dan in Nederland.
Mar 17 (Fri)
Afgelopen woensdag zijn we naar Korn geweest.
Viel me eerlijk gezegd erg mee hoe het met die band stond, rockte best wel als vanouds.
Ik heb nog foto's online proberen te zetten, maar tijdens het uploaden van de foto's bleek
ik al op mijn limiet voor de maand maart te zitten, net na de foto's van de voorprogramma's
en vlak voor de foto's van Korn. Dus mocht je foto's van de bands
10years en
Mudvayne willen zien, zijn
die hier ergens.
Wat me opviel aan alle drie de bands was dat de zangers allemaal enorm konden
schreeuwen, grunten en/of op andere wijze hun stembanden martelen en meteen
daarna ook nog echt (als in melodieus) konden zingen (en goed!), en zelfs vrij
goed verstaanbaar waren, zodat je zelf teksten van nummers die je niet kent kon
volgen. Niet slecht, zeker in zo'n hal als de I-Pay One Sportsarena (of hoe het
ding ook precies mag heten). IJshockeystadions staan niet bekend om hun
uitmuntende acoustiek.
Vanmorgen ook nog eventjes gewebcamd met Nederland, mijn kleine nichtje Amber is 3 jaar
geworden. Volgens mij is dat de beste leeftijd ooit om jarig te zijn, er komen allemaal
mensen cadeautjes brengen, maar je hoeft je er lekker niks van aan te trekken omdat
je gewoon lekker met je cadeautjes kan gaan spelen.
Mar 13 (Mon)
Was killetjes vanochtend op de fiets in mijn korte broek. Er is hier in de bergen
landinwaarts afgelopen weekend een heel pak sneeuw gevallen, en je kunt dus vanuit
de universiteitscampus op sommige plekken dus ook besneeuwde toppen zien, erg stoer.
Mar 12 (Sun)
En voor de liefhebbers:
onze foto's van Indian Wells.
Mar 11 (Sat)
Zo, weer lekker vroeg op (6:00h, best vroeg voor 't weekend, niet?). Dit keer
om naar Indian Wells te gaan, omdat we tickets hadden voor het tennis tournooi daar.
En aangezien het in de woestijn bijna nooit regent, kunnen ze
er ook niet zo goed mee overweg. Het duurt dus ook eeuwen voordat ze een
baan droog hebben na de regen, maar gelukkig hebben we toch nog een en ander
kunnen zien.
Blake,
Dementieva en
Schütler
zijn toch wel enigszins bekende tennissers (m/v). Querrey, Pavel, Morrison, Yakimova zijn minder bekend,
maar slaan ook een heel aardig balletje, en vaak raak ook.
Eigenlijk had op de plaats van de partij van Schutler, een
partij van Henin moeten komen (voor de niet-tennisliefhebbers, Henin is
momenteel nummer 1 bij de vrouwen (of zou dat moeten zijn), en komt ook nog uit Belgie),
maar op 't laatste moment werd daar voor in de plaats Schutler tegen somebody
gezet (grrr), omdat die partij gisteren ook al afgebroken was. We hebben eigenlijk
maar 1 regenpauze gehad (afgezien van het baanopdrogen in de ochtend), maar
toen het laat in de middag eenmaal begon was er geen houden aan.
Ook sneu voor de mensen die een avondkaartje gekocht hadden, die hebben dus
helemaal geen tennis gezien. Met al dat gedoe om de regen, hebben we eigenlijk
2 tennistournooien in 1 meegemaakt, Indian Wells en Wimbledon.
Mar 9 (Thu)
Zo, lekker vroeg op (5:30h, en 't was al bijna licht), genoeg tijd om even
wat bij te schrijven hier. Geen spannende trips gemaakt dit weekend (Diana
wel trouwens, die is naar een openlucht-spa geweest voor een bachelorette-
party, en ze heeft nog steeds trauma's na 't zien van een man in een
roze string), maar ik ben wel weer aan 't muziceren geweest. Inmiddels
ben ik dus al zo'n half jaar bandloos en ben helaas niet meer zo met muziek
maken bezig. Mooi dus dat zaterdagochtend Ryan, de drummer van mijn ex-band,
opbelde omdat die ook al veel te lang niks meer met muziek gedaan had.
Dus studio (kaal hok eigenlijk) gehuurd en even 2 uurtjes loos gegaan.
Hadden we al een paar keer eerder gedaan, maar zonder bassist is het
toch een beetje kaal. Aangezien bassisten hier een zeldzame soort zijn,
hebben we nu iets anders uitgeprobeerd: mijn laptop. Op de laptop (een Mac),
heb ik Garageband
(da's vrij standaard voor een Mac), en dat kan loop-jes spelen (dus
kleine stukjes muziek die steeds herhaald worden). Toevallig dat
er ook een stuk of tig basloopjes bij zitten. Dat ding dus op een
dikke basversterker aangesloten en voila een erg strakke, maar
vrij saaie bassist.
Mar 3 (Fri)
Nog snel even wat fotouitzoekwerk gedaan, en nog wat online gezet, zie hier
een slideshow
van mijn foto's op Flickr.
Feb 28 (Tue)
Een update op Emile's site op dinsdag? Ja, ik zit momenteel ziek thuis (griepje ofzo.).
Nog even een update over Death Valley. Ene Peter
Bakkum is me voor met een goede
serie foto's van onze Death Valley trip online zetten. Heb ik verder vrij weinig
meer aan toe te voegen.
Terwijl ik hier een beetje ziek lig te hangen, is Diana onze US belastingpapieren
aan het invullen. Hoogtepunt (of dieptepunt) tot nu toe was het vakje dat we aan
konden kruisen om drie dollar aan verkiezingscampagne van de president te doneren.
Rare lui soms die Amerikanen. (bonusvraag: Drie keer raden trouwens of we dat vakje
aangekruist hebben of niet?).
Verder zijn we ook druk aan het op en neer bellen met een callcenter in India, vanwege
onze telefoonkaart waarmee we zogenaamd voor een halve dollarcent per minuut naar
Nederland konden bellen. Mooi niet dus, elke keer dat we bellen betalen we veel meer.
Was ons in 't begin niet opgevallen, maar aangezien de eerste telefoonkaart die we
hadden wel verdacht snel opwas, zijn we 't eens aan het bijhouden, en er klopt elke
keer geen meter van. Elke keer dus callcenter bellen, die vragen ons dan om over een
uur terug te bellen, en dan is alles weer rechtgezet. Niet handig dus dat je per
telefoontje naar Nederland, 2x naar India moet bellen (op een 1-800 nummer dat gratis
is vanuit hier, dat wel). Eens kijken of we dat opgelost krijgen, ik gok van niet
eigenlijk.
Feb 25 (Sat)
Zou ik nog ooit iets over Death Valley schrijven? Eh, misschien nu dan. Vorige week
vrijdag dus vanuit La Jolla met een 6 persoonsbusje naar Death Valley gereden. Kwam
goed uit dat het een 6 persoonsbusje was want we waren ook met z'n zessen. Een luxe
Chevrolet Uplander, compleet met DVD speler voor de passagiers. Op de heenweg,
in de file hebben we dus 'Less then zero'
kunnen kijken. Waardeloze film trouwens, onze chauffeur Peter en zijn bijrijdster Cristel
(die ook nog eens in dromenland was) hebben niks gemist.
Na een overnachting in het koude Barstow, zijn we op zaterdag ochtend naar Death Valley
zelf gereden. We zijn vanuit 't zuiden het park ingereden, eerste stop was
Ashford Mill, beetje suffige ruïne, wel al een mooie omgeving, en we hebben
de zeldzame 'desert five-spot' gezien. Een stukje verder, in de buurt van Badwater (eigenlijk
op z'n engels uitgesproken, maar in 't Nederlands is 't natuurlijk leuker).
Badwater is het laagste punt van continentaal Amerika, zo'n 250 voet onder zeeniveau,
een witte kale vlakte, erg mooi. Zo mooi dat Diana er spontaan van begon te huppelen.
Een paar mijl verder hebben we een korte wandeling gemaakt
naar een natural bridge, een stuk rots over een canyon heen eigenlijk dus. Daarna zijn
we naar Artists Palette gegaan, en dat is echt erg mooi. Heuveltjes in alle kleuren van
de regenboog zo ongeveer. En na een bezoekje aan het enige restaurant in Death Valley,
zijn we nog even naar Dante's view gereden, een uitzichtspunt over Badwater en de hele
vallei. Het plan was om daar naar de zonsondergang te gaan kijken, maar het was daar
best wel koud volgens mijn reisgenoten. Kan ook wel omdat het op zo'n 5500 voet (ergens
tussen 1,5 en 2 kilometer) hoogte ligt. Daarna door naar ons hotel in Beatty, Nevada.
En jawel hoor, als je van California naar Nevada gaat, is zo ongeveer het eerste wat
je in elk gehucht daar ziet een casino. En ook de wereldstad Beatty had een casino,
vlakbij ons hotel.
's Avonds zijn we dan ook in het casino wat gaan eten. Ik had naar
Mandy's verhaal over pizza's met garnalen die ze een keer in Death Valley had gegeten.
Midden in een woestijn is niet de ideale plaats om een garnalengerecht te bestellen,
maar eigenwijze ik bestelde toch een pasta met garnalen. Als ik garnalen in knoflook
gesmoord op een menukaart zie ben ik verkocht (en zelfs nu ik dit schrijf, merk
ik dat m'n speekselklieren aan 't werk gaan bij de gedachte). En wat voor
een garnalen dat ik kreeg. Je kon er iemand mee doodgooien, een schoenzool is
malser. En ook de kleur was fantastisch, erg aan de rooie kant, behalve dan
de flank van sommige, die was nog grijs, net alsof ze nog rauw waren.
Verder hebben we die avond nog belastende foto's van iedereen gemaakt met
mijn oude bril op. Eens kijken hoeveel ze me willen betalen voor het
niet op de website zetten van die foto's.
De volgende ochtend zijn we een wat langere wandeling gaan maken in Golden Canyon.
Die schijnt vooral mooi te zijn bij laagstaande zon, helaas was het erg bewolkt,
en hebben we ook een paar buitjes te verduren gehad. Net als Artists Pallete
erg veel kleuren in de bergjes hier, ik denk dat ik dit wel 't toppunt van
Death Valley vond. Maar ook de volgende stop, de zandduinen, waren erg mooi.
In de verte konden we een behoorlijk hoge duin zien liggen, maar ik geloof
dat mijn reisgenoten het wandelen wel een beetje moe waren, dus hebben we maar
een weddenschap gemaakt of ik die top in 10 minuten kon halen. Is me helaas niet
gelukt, ik was er wel dichtbij, maar op blote voeten een hele berg duinen op en
af was toch iets te veel. Ik geloof dat een deel van 't gezelschap zich ondertussen
heeft beziggehouden met van duinen af rollen, en koeien en ander moois fotograferen.
's Avonds wijselijk niet in het casino van Beatty gegeten, en terug in Beatty nog
even een rikje gelegd met Jeroen en Mandy.
De volgende ochtend was het alweer maandag, en moesten we alweer op weg terug naar
huis. We hebben nog wel even een wandeling gemaakt in Mosaic Canyon, ook niet verkeerd
trouwens. Ik geloof dat we er na die wandeling achterkwamen dat de wisseltroffee-koe
die Jeroen meegenomen had, inmiddels een oor miste. Jeroen heeft trouwens het hele
weekend foto's van Death Valley met koe lopen maken, en op vrijwel alle wandelingen
is de koe meegeweest (hulde).
Op de terugweg zijn we door mijn favoriete small town in California gekomen: Trona.
Trona is wel niet zo'n enorm lelijk dorpje, er staan van die hele vieze rokende fabrieken
middenin, en zo'n beetje alle houten huisjes zien er treurig verlept uit.
Zo als je misschien al gemerkt hebt, heb ik dit keer mijn verhaal (nog) niet doorspekt
met foto's van al het moois dat we gezien hebben. Het probleem is dat ik nu zo'n 700
foto's hier op een harde schijf heb staan, want we hadden in totaal 5 camera's bij geloof ik,
en aangezien iedereen best triggerhappy was en ook vaak hetzelfde heeft gefotografeerd
heb ik nog geen selectie kunnen maken. Da's dus voor een volgende keer?
Ik heb nog wel even zitten experimenteren met Flickr (da's
dus geen gay dating site, maar een foto sharing dingetje), dus er staan alvast een
paar foto's op www.flickr.com/photos/emileaben,
helaas had ik te laat door dat er een limiet van 20MB op dat account zit, en ik wel
erg grote foto's aan het uploaden was ...
Feb 21 (Tue)
Gisterenavond, na een vrij lange rit, teruggekomen uit Death Valley, ga er denk ik nog
wel wat meer over schrijven, voorlopig alleen een kort, maar krachtige
samenvatting.
Feb 17 (Thu)
Nog steeds geen bril uitgezocht, en dat zal er van 't weekend ook wel niet van komen want
we gaan naar Death Valley (staat niet bekend om zijn opticiens voor zover ik weet). Het
is hier een lang weekend vanwege Presidents day, dus gaan we met Jeroen, Mandy, Peter
en Cristel Death Valley eens bekijken. Diana en ik zijn er in 2000 al een keertje geweest,
maar hebben lang niet alles gezien. Dus rijden we vanavond weg richting Barstow, en dan
hoeven we morgenochtend nog maar een klein stukje. Helaas denken meestal meer mensen
dat ze erop uit moeten als er een lang weekend is, dus zal de weg wel niet helemaal
autovrij zijn, vooral ook omdat een flink deel van de route die we rijden ook de
route tussen Los Angeles en Las Vegas is.
Feb 12 (Sun)
Het moest er maar eens van komen dat ik eens een nieuwe bril zou gaan aanschaffen.
De huidige staat eigenlijk al 2 jaar een tikje scheef op mijn neus (leg nooit je bril op een
badrand, om er daarna met je volle gewicht op een elleboog op te gaan steunen),
en het wordt lastiger en lastiger om de glazen schoon te houden. Ik had al af en toe wat
rond gekeken hier, maar kon niks vinden dat mijn huidige el-cheapo Hans Anders montuurtje
kan vervangen. Dit weekend hier dus wat serieuzer aan gewerkt en momenteel heb ik 3 keuzes die me
wel min of meer aanstaan:
Rond:
Rechthoekig:
Buddy Holly:
Bij deze de kans aan mensen die mijn website bezoeken om mijn mening te beinvloeden .... (mailen mag).
Verder zijn we er achter dat de olympische spelen vervelende consequenties voor ons dagritme hebben,
konden we voor de olympische spelen 's ochtends het 13:00h journaal via Internet kijken, en 's avonds
het 20:00h journaal, momenteel kun je vanuit de States vanwege uitzendrechten het journaal niet meer
bekijken. We krijgen wel een linkje
met uitleg te zien.
Mooi man, zo'n 'spelen voor het volk', driewerf hoera voor de bobo's van het IOC.
Waar moeten wij ons kwaliteits-nieuws nu vandaan halen?
Het Amerikaanse nieuws heeft een erg hoog 'brandweer haalt kat uit boom'-gehalte, dus als de spelen
over zijn weten we heel veel over hoe de brandweer katten uit de boom haalt denk ik.
Nog Europeanen met een proxyserver en wat bandbreedte over?