Verder zijn we hier een beetje veel in de spelletjes de afgelopen tijd. Twee avonden met de Hollanders hier stevige potjes Catan gespeeld en online gerikt met Ron en Mie. Afgelopen donderdag ben ik de houten-koe-wisseltrofee kwijt geraakt aan Mandy. Een ander spelletje dat de gemiddelde Amerikaan erg bezighoud is de Superbowl van vandaag, heb even anderhalf kwart gekeken, en 't is wel grappig. Het haalt het natuurlijk niet bij pakweg een EK of WK voetbal.
Vrijdagavond een film proberen te kijken met Mandy en Jeroen, maar helaas hield onze projector er na een kwartiertje mee op. Diana heeft dus ergens in december een projector op eBay op de kop weten te tikken, en die lijkt het nu begeven te hebben. Weinig film meer gekeken daarna. Nog wel even op 't Internet gekeken of er nog iets van 't weekend te beleven viel in San Diego, en zo zijn we bij de Iron Maidens (met een 's' op 't eind dus) uitgekomen, die hier zaterdag gespeeld hebben. Nog even deze video op postzegelformaat zitten te bekijken, terwijl we nog geen uur daarvoor gewoon op 3x2meter film zaten te kijken.
Zaterdagavond dus naar de Iron Maidens geweest ('all female tribute to Iron Maiden'), met in het voorprogramma Damage Inc., wat dan weer een Metallica-tribute band was, maar dan alleen 't oudere werk. Wel lachen, ze hadden er wel lol in. De Iron Maidens hadden we al een keer gezien, maar waren ook wel weer de moeite waard.
Zondag zijn we met de Hollanders hier minus Jeroen (want die moest voetballen, kan 't Hollandser?) een stukje wezen wandelen in de woestijn. Helaas heeft google maps geen gedetailleerde foto's van dit gebied (dit is zo ongeveer 't beste wat ze hebben), maar het was daar wel weer erg mooi. We zijn een creek omhoog gelopen (er stond zelfs hier en daar wat water), naar 2 oases, en daarna een heuvelruggetje over naar nog een oase. Gelukkig zijn de foto's wat duidelijker dan google maps.
Zo dan is nu mijn midnight snack op (het is nu 4:15 AM, en ik werd hongerig wakker, dus heb ik maar even de koelkast open getrokken), en kan ik weer naar bed. Welterusten.
Vandaag wel weer redelijk opgelapt, genoeg om Jeroen, Mandy, Peter en Cristel uit te nodigen om onze New Mexico foto's te komen bekijken. Dat zijn dus die foto's die ooit nog een keer op de site hier terecht komen. Jeroen en Mandy hadden voor onze minituin een nieuwe bewoner uit Nederland meegebracht: Joppe de tuinkabouter. Joppe is momenteel nog een beetje gehandicapt, hij mist een stuk arm, die we overigens wel erbij gekregen hebben. Nadat we een lijmpoging gewaagd hebben gaat Joppe een hele mooie plek in onze tuin krijgen.
En nu de afgelopen week dan maar samenvatten. Auto naar garage gebracht, waren niet tevreden over de vorige, dus zo her en der wat rondgevraagd en een nieuwe uitgekozen. Blijkt er toch vanalles aan die bak van ons weer mis te zijn, en natuurlijk weer meer dan je zo vermoed. 2 assen, remschijven, remblokken (Nederlands voor 'brake pads'?), caliper (weet niet eens wat dat in 't Nederlands is), drainen van zo'n beetje alle vloeistoffen, nieuwe accu, thermostaat, 2 riemen (weet niet welke, weet wel dat ze erg versleten waren), en nu vergeet ik nog de helft. Minder leuk is dat de remmen en vloeistoffen een half jaar geleden al gedaan waren, maar dat dat dus door enorme prutsers gedaan is, ik had het met m'n 2 linker handen beter zelf kunnen doen zo achteraf.
We gebruiken de auto eigenlijk niet veel, behalve dan voor trips, en aangezien we hebben bedacht dat we de kerstvakantie in New Mexico (da's een staat dus, niet te verwarren met Mexico zelf) door gaan brengen. Ik moet van mijn werk verplicht 3 vrije dagen opnemen omdat het gebouw tussen oud en nieuw dicht gaat, en dus hebben we vanaf de 23e tot en met de 2e vrij. Het mooie van de feestdagen hier is dat als die in 't weekend vallen je toch ofwel vrijdag of maandag vrij krijgt. Mooi dus dat de 24, 25 en 31 december, en 1 januari allemaal in 't weekend vallen, want daardoor hebben we dus 23, 26 en 30 december, en ook 2 januari dus vrij. Genoeg gezeurd over vakantie, ik ga nu gehaktballetjes met erwtjes in tomatensaus koken (interessant he?).
Zondag op tour geweest met Peter en Cristel. Eerst gaan luisteren naar wat voor een rare geluiden landende vliegtuigen maken. We zijn op een veldje gaan zitten in Balboa Park, vlak onder de aanvliegroute voor landen van San Diego Airport, en verrek, sommige vliegtuigen veroorzaken inderdaad een bepaald soort turbulentie, die na een seconde of 20 nadat het vliegtuig over is gekomen rare geluiden veroorzaakt. Ook lekker om daar in je t-shirtje te kunnen zitten zo vlak voor de winter natuurlijk. Daarna nog wezen eten aan de San Diego baai (mahi-mahi, mmmmm), en via Mount Soledad terug naar huis.
De omweg via Mount Soledad was vanwege de kerst die hier in alle hevigheid al toegeslagen heeft. Menig huishouden zal voor de maand december met een enorme energierekening komen te zitten, als je zo de hoeveelheid lichtjes eens bekijkt, maar Cristel had een huis gezien bij Mount Soledad dat toch wel echt alles sloeg, en daar zijn we dus even langs gereden. Ik ga zo pitten, maar ik zal binnenkort weer eens wat foto's online zetten, oa. van dat super-over-de-top kersthuis dus.
Verder hebben we gisteren onze houswarming party gehad hier. Wij hebben ons in ieder geval prima vermaakt. Al was het maar omdat we een aantal Eureka puzzeltjes die we op de bruiloft van Ron en Mie hadden gekregen op tafel hadden liggen. Is wel lache om te zien hoe sommige mensen een ijzersterk doorzettingsvermogen met een wat minder ijzersterk inzicht combineren (na een aantal Belgische biertjes wordt dat inzicht natuurlijk ook niet beter).
Vandaag leek het ook een beetje druilerig te gaan worden in San Diego, dus zijn we de woestijn gevlucht met Jeroen en Mandy. We zijn Coachwhip Canyon in gelopen in Anza Borrego desert. Wel een aardig eindje rijden, onderweg wel erg donkere wolken, maar in Anza Borrego aangekomen klaarde het helemaal op en hebben we eigenlijk de rest van de dag alleen maar zon gezien. Er stond wel een behoorlijk windje, dus af en toe zijn we gratis gezandstraald tijdens het wandelen door Coachwhip Canyon. We zijn de canyon helemaal afgelopen, inclusief 't stuk waar de canyon ophield, 't vrij steil was en er geen echt pad meer was. En als je dan zo'n helling opklimt lijkt 't alsof je als je 't hoogste punt bereikt je een 360 graden uitzicht gaat hebben. Maar pas op 't laatste moment zie je dan dat er nog wat extra hogere bergen achter staan. Wel een mooi uitzicht in de richting waar geen bergen voor stonden trouwens.
Bedankt iedereen de afgelopen dagen voor gezelligheid, onderdak, voedsel. Wij hebben er ondanks jetlag, moeheid, het weer en geleefd worden toch erg van genoten.
Momenteel zitten we bij mijn schoonouders in Reusel, waar ik het restje batterij dat ik nog in mijn laptop heb aan het opverbruiken ben om dit te typen. Ik hoop dat ik de komende dagen nog ergens een US naar Europees formaat stekker op de kop kan tikken ...
Ik voelde me afgelopen tijd een beetje slapjes, dus zijn we van 't weekend wat actieve dingen wezen doen. Vrijdag hebben we gevoetbald, vier tegen vier. Die laatste 3 kwartier viel wel tegen, nadat je 't eerste kwartier als een jonge hond achter die bal aan gehold bent. Zaterdag laat in de middag nog even gefietst/gewandeld naar Penasquitos Canyon die hier vlakbij ligt. Probleem is alleen dat er 2 hele dikke freeways tussen ons en die canyon liggen en eigenlijk geen fatsoenlijke route om er heen te fietsen. Maar via google maps heb ik toch een route (dat paadje links in 't groen) gevonden. Altijd even afwachten natuurlijk, maar dit was een redelijk goed begaanbaar zandweggetje, af en toe best wel bergaf, en een paar keer dat we een miezerstroompje over moesten, maar uiteindelijk zijn we er toch gekomen. Alleen jammer dat Penasquitos Canyon daarna best wel een beetje tegenviel, overal op de heuvels stonden woonwijken en 't stonk er naar riool.
We hadden graag steenbokken of mountain lions gezien, maar helaas. Het grootste beest dat we tegen zijn gekomen is deze jongen. Of je moet Darth Vader, die we op de terugweg in de auto zagen, meetellen.
Wij hebben besloten dat we morgen maar eens wat actiefs gaan doen. We zijn de afgelopen weken door de week vooral bezig geweest met werken, slapen en eten, zo voelt 't tenminste. Heb geloof ik al zo'n 3 weken niks meer aan sport gedaan, dus we gaan morgen weer eens een flink stuk in de woestijn wandelen. Het is niet meer zo heet daar (wordt morgen zo'n 28 graden Celcius), nog wel wat aan de warme kant voor een echte lange tocht, maar voor een eerste conditieopbouwende tocht van 't seizoen moet dat toch wel kunnen eigenlijk.
Het wordt ook eens tijd dat we wat van onze nieuwe huisbaas horen wat betreft de sleutel van ons nieuwe huisje. Over zo'n 28 uur zouden we er officieel in mogen, maar ik heb nog geen flauw idee hoe wij de sleutel gaan krijgen, en of de vorige bewoonster er ook daadwerkelijk uit is dan. We hebben wel al een verhuisbusje voor zondag geregeld. Ik heb alvast onze contact informatie op deze pagina aangepast, adres veranderd dus (doh), maar telefoon blijft hetzelfde. Kans bestaat ook dat we vanaf zondag een paar uurtjes (hopelijk niet langer) offline zijn, dus dat jullie mijn vlijmscherpe pen voor even moeten missen ...
In Phoenix, Arizona (midden in de woestijn dus), is het niet abnormaal als je per maand meer betaald aan airconditioning als aan hypotheek voor je huis. Een jaar of 10 geleden kostte het blijkbaar al zo'n $700 per maand.
Stel de helft van je vrienden komt uit Alaska, de andere helft uit San Diego en je gaat trouwen op Hawaii. Raadt eens welke helft van je vrienden er dan naar Hawaii komt, en welke helft niet? Blijkt dus dat de San Diegans in zo'n geval liever thuis blijven ("waarom moeten wij naar Hawaii, we hebben hier al zon, zee en strand").
Nog wel tijdens het verplichte suf tv-en-video-kijken-terwijl-je-ziek bent nog iets enorm goeds gezien: The Office, erg grappig/triest/irritant.
Vanochtend zijn we vanuit de camping naar Palomar Observatory (een grote telescoop) gelopen. Wel een mooi bosrijk stukje lopen, alleen erg veel vliegjes. Vooral Diana vond dat erg fijn ... Toen even naar de telescoop gekeken ('t ding is groot, maar verder valt er niet zo veel aan te zien) en weer naar beneden gewandeld, weer met vliegjes. Onderweg verder behoorlijk veel hagedisjes gezien, en verder wat kwartel-achtige vogels. Helaas weer geen beren, mountain lions of slangen.
Voor meer fotos, klik hier (voor minder foto's, klik hier).
En nu gaan we dus een weekendje weg, 't wordt niet Topanga Canyon, want dan moeten we vies en file-vol Los Angeles door, maar we gaan naar Palomar Mountain, daar zouden we toch wel binnen een uur moeten kunnen zijn.
Werk en ontspanning schieten er deze week toch wel een beetje bij in. Als het appartement morgen rond komt, gaan we waarschijnlijk komend weekend even weg van huis. Voorlopige plan is om naar Topanga Canyon te gaan, tussen Los Angeles en Malibu in. Heb even gezocht naar een mooi linkje over Topanga Canyon, maar kon er geen vinden, en om jullie af te schepen met een linkje naar "The growing collected works of Dr. Gerard V. Haigh" is ook weer zo wat.
En ik kreeg vandaag per mail te horen dat onze band is opgeheven. Niet dat ik daar erg rouwig om ben. Heb nog wel goed contact met onze drummer, en wellicht dat ik daar in de toekomst nog eens mee in een band zal zitten. Voorlopig heb ik een contactadvertentie geplaatst (Diana is 't er mee eens), eens kijken wat daar van komt.
Ook hebben we vandaag een brief gekregen van onze huidige landlady en/of haar makelaar waar een einddatum van de verhuur eigenlijk al instaat. Dikke kans dus dat we voor as. donderdag de 15e nog een briefje van haar krijgen waarin ze officieel de verhuur met ons verbreekt per 15 oktober. We huren nu namelijk van maand tot maand (en dat gaat elke keer per de 15e in). Met andere woorden wij moeten nog harder op zoek naar nieuwe woonruimte, dus nog meer rondrijden, rondbellen en applicaties insturen. We hebben zelfs al een advertentie geplaatst in het lokale krantje de SD-reader (of in ieder geval in de online versie). Dus mocht je nog iets te huur weten in de La Jolla/UTC area hier in San Diego, laat 't ons ff weten.
Verder heb ik vandaag voor het eerst sinds tijden onze auto weer eens volgetankt (krijg je met dat huizen zoeken he), en er ging zowaar voor $ 38.32 aan benzine in (bijna een volle tank), da's toch wel aardig wat meer dan de $ 20 tot $ 25 dollar die we betaalden toen we hier kwamen wonen. Nu is de tank van een Mazda 626 wel iets groter dan die van een Toyota Camry, maar dat is denk ik niet de enige reden dat ik nu meer betaal. Wel lachen dat al die Amerikanen nu klagen over hoe duur de benzine wel niet is ( er zit geloof ik wel 27 dollarcent per gallon belasting op, da's wel 7 dollarcent per liter! ), terwijl je de standaard Europeaan hier met dit soort prijsen de pis niet echt lauw maakt.
Na de Dim sum met de locale Hollandse kolonie (minus bepaalde iemanden die, wel erg Hollands, op zondag een voetbalwedstrijd moest spelen), zijn we nog even wezen kijken in Del Mar. Del Mar is, naast La Jolla, een van de betere buurten hier, niet voor niks dat beide in de tekst van Surfin' USA voorkomen. Verschillende film en andere sterren hebben in Del Mar hun 2e, 3e, 4e of 5e huis (Brad Pitt woonde er tot voor een paar maanden terug, als we de roddels mogen geloven). Maar helaas is het voor ons toch net even te ver van 't werk en die canyon die er tussen Del Mar en de universiteit ligt is leuk voor als je je kuiten wilt trainen, maar voor elke dag is die toch minder. We hebben nog wel een paar keer staan te kwijlen voor wat huisjes die op een steenworp van de oceaan liggen, maar da's toch net allemaal boven budget.
Wel leuk is dat we morgen gaan Dim sum-en. Dus een Chinese lunch, in het meest Aziatische deel van San Diego. Had het laatst trouwens nog over het 'Chinees' eten dat je in Nederland krijgt met een Chinese collega van me, en die had dus geen flauw idee wat 'Foe jong hai', 'Tjap tjoy' of 'Babi pangang' nu precies waren. Ok, ik wist wel dat het 'Chinees' in Nederland erg beinvloed was door Indonesisch en dat het een totaal aan de Nederlander aangepaste vorm van Aziatisch eten was, maar dat zelfs de meest voorkomende termen helemaal onbekend waren voor een Chinese wist ik niet. Of het is mijn erg Mongools accent als ik Chinees praat natuurlijk ...
Hier geen orkanen, overstromingen of soortgelijke miserie. Nog steeds erg zonnig en warm hier. En nog steeds bezig met appartement-beslommeringen. Over de situatie met makelaars hebben we het maar even niet. Ok, heel even dan. Vandaag was er een termieten-inspectie van ons appartement, Diana en ik waren allebei thuis aan het werken, omdat we het fijne daar ook wel van wilde weten. En alleen omdat we er toevallig waren weten we dat er een en ander aan termietenbestrijding moet gaan gebeuren hier. Niet dat ze dat even tegen ons vertellen ofzo, stelletje *******. 'Gelukkig' komen ze morgen weer, dus dan kan ik het er nog even met ze over hebben of ze ons nog gaan vertellen wanneer ze 't hier vol gif en/of rook gaan stoppen, zodat wij daar ook rekening mee kunnen houden. zucht.
Op huizenzoek gebied hebben we ook wat tegenslag, het huis waar we behoorlijk enthousiast over waren gaat niet door, omdat de Chinees die er nu tijdelijk woont erg vaag was over wanneer hij er nu uit gaat. Daar kunnen we niet echt op wachten helaas. Ook bij de universiteitshuisvesting waar we al 2 jaar op de wachtlijst staan en dachten deze winter aan de beurt te zijn, hebben we wat administratieve problemen, waardoor we daar waarschijnlijk niet op korte termijn terecht gaan kunnen. Dus we gaan weer vrolijk op huizenjacht, juuj.
Maar vandaag heeft zo'n *** mij de pis toch behoorlijk warm weten te maken. Diana voelde zich niet lekker dus die is na een ochtend werken ziek naar huis gegaan. Belt zo'n makelaars-*****kop op m'n mobiel, en laat een voicemail achter (want ik hoorde mijn mobiel op dat moment niet) en zonder van ons een bevestiging te krijgen of 't goed is of niet, komt die ***hannes dus gewoon hier 't huis binnenvallen met een klant rond een uur of half 6. Niet aanbellen, niet kloppen, nee gewoon de sleutel omdraaien en 'hello' roepen (toch wel beleeft dat hij nog 'hello' uit die ******-nek van 'm wist te krijgen, niet?). Diana, die op bed lag, vond het al raar dat ik niet naar de slaapkamer kwam (want die dacht dat ik 't was die thuiskwam). Ze is zich toen toch maar even gaan aankleden om te gaan kijken wie er dan wel niet in de kamer was (die ****plug van een makelaar en klant dus). Ik kwam de ****makelaar plus klant op de trap tegen toen ik even later nietsvermoedend thuis kwam, ik had m'n voicemail toen nog niet geluisterd. Toen die me aansprak en zei dat hij mijn vrouw misschien wel 'upset' had en hij me had uitgelegd dat hij toch echt wel gebeld had, begon 't me al een beetje te dagen. Maar toen Diana me toen ik binnen was nog eens uitlegde wat er precies gebeurd was begon 't toch wel te koken, waar haalt zo'n *****jong 't lef vandaan zeg om zonder ons gesproken te hebben gewoon het appartement binnen te komen. Ik heb toen witheet de verkopende makelares-**** opgebeld en even stevig staan te sputteren. Niet dat die zich daar wat van aan gaat trekken, stel je toch eens voor zeg, dat ze ook nog eens rekening met ons gaat houden zeg.
Ik zie dat 't een heel verhaal geworden is, hopelijk is er nog een touw aan vast te knopen. Korte samenvatting: Makelaars hier zijn **** ***** ****en.
Een wat minder hoogtepunt was de Pearl Jam tribute band die we op zaterdag avond gezien hebben. Nu ben ik ook wel een erg kritisch publiek natuurlijk. Deze band had aan techniek geen gebrek, maar het ontbrak ze erg aan fingerspitzengeful. Ok, ze zetten een beter versie van 'Even Flow' neer dan bepaalde Nederlandse PJ tribute bands, maar daar was het dan ook wel mee gezegd. 'Alive' beginnen met een metal-gitaargeluid, heel 'Jeremy' lang door blijven stampen op dezelfde geluidssterkte, de eindgitaarrif van 'Porch' gewoon niet spelen, dat soort dingen. Ook de repetoirekeuze, alleen maar stampers (geen 'Given to Fly'!), was niet de mijne geweest, maar gelukkig was het publiek iets minder zeikerig dan ik en kreeg de band behoorlijk veel bijval. En toch zou ik wel benieuwd zijn wat de reactie zou zijn als er een beter Pearl Jam tribute band had gestaan ...
Vantevoren zijn we nog even bij Ryan, drummer van mijn huidige band, en Steph, zijn vriendin, op de koffie geweest. Die waren verhuisd, hebben een erg leuk huisje in Ocean Beach, da's de hippie-wijk van San Diego. Ze hebben zelfs een klein achtertuintje, dat op zich niet zo bijzonder is, maar het feit dat er advocado-bomen in staan is wel erg stoer. We hebben gisteren dus ook guacemole gehad, van groenten uit eigen tuin. Vervelend wonen, dat San Diego hoor.
Daarna zijn we nog een balletje golf gaan slaan op de driving range, dat was een stuk relaxter. Niet dat mijn swing er veel op vooruit gaat, maar ik raak de ballen wel af en toe goed genoeg om er een goed gevoel aan over te houden.
En dan nog even zeuren over dat Talpa. Worden we hier lekker gemaakt met het vooruitzicht van voetbalsamenvattingen via Internet, zoek je je een uur suf op talpa.tv, maar geen voetbalsamenvattingen. Niet dat ik samenvattingen had verwacht want die kregen we al tijden niet meer via 't Internet (vast dat het niet mag van de KNVB-bobo's), maar beloof het dan niet! Talpa mijn **rs.
Daarna Balboa Park, hele dag lekker in het zonnetje rondgekuierd. We kwamen er achter dat er om half 6 een uitvoering van een symphonie-orkest was, gratis en open lucht, dus zijn we tot die tijd gebleven. Was wel een beetje een afknapper toen men alleen Andre Riejuu-achtig repetoire speelde en het ook nog versterkte over een behoorlijk aftandse PA, waardoor het leek alsof het allemaal door een klein transistorradiootje gehaald werd. Ik weet trouwens wel hoe ik de naam van die Riejuu moet schrijven maar ik schrijf 't express verkeerd, straks krijg ik nog bezoekers op mijn site die naar meer informatie over die Riejuu zoeken, omdat ik het woord Riejuu er zo vaak op heb staan ...
Ok, dan toch nog wat over onze vakantie, want voor mij persoonlijk zijn we naar de 2 mooiste plekken van California gegaan:
mmm, lekker onsamenhangend verhaaltje zo, maar ik moet stoppen met schrijven. Hopelijk later meer.
Realiteit: kapotte monitor, geen auto en het feit dat ik er al een hele tijd over heb zitten denken om een Mac laptop te kopen. En omdat de boekenwinkel van de universiteit hier op loopafstand zit, en die met korting Macintosh computerspul verkoopt aan mensen die op de universiteit werken, hebben we 3 vliegen in een klap geslagen. We zijn naar de boekenwinkel gelopen en hebben een Mac Powerbook gekocht, zodat ik weer computerdingen kan doen.
Het schrijven over onze trip is er dus een beetje bij in geschoten ...
Ik heb alvast wat foto's online gezet en ik heb mezelf voorgenomen dit weekend er wat meer over te schrijven (en m'n mail bij te werken ... ).
Als ik zin en tijd heb de komende dagen ga ik er nog wel wat uitgebreider over schrijven, en we hebben ook nog eens foto's. Het was in ieder geval erg warm, op sommige plekken met middagtemperaturen tussen de 40 en 45 graden, er waren veel insecten (knoepert van een bult op m'n rechterpols, rug, nek en benen vol met muggebulten, en ik was niet de enige), en allemaal dubbel en dwars de moeite waard.
Ooit gehoord van vissen die het strand op komen om te paren? Ze schijnen voor de kust van zuid California te zitten en heten grunions en het zou er zo uit moeten zien. Volgens de geleerden zou er gisterennacht tussen 11:25PM and 1:25AM een run geweest moeten zijn op de stranden hier in de buurt, en wij dus wat mensen opgetrommeld om te gaan kijken. Dus Peter, Tanja en Lutz hadden het genoegen met ons een paar uur op een donker strand door te brengen. Tanja en Lutz hadden zelfs een paar biertjes meegenomen, 't blijven Duitsers. Uiteindelijk hebben we er wel 2 gezien (grunions dus, en Duitsers). Erg muf (de grunions dus). Vanavond is weer een run, denk niet dat we gaan kijken.
Vandaag was het een feestdag: 'Independence Day', in San Diego betekent dat dus dat iedereen naar een veel-te-vol strand gaat om zich een plekje te bemachtigen voor zijn barbequeue, lauw bier uit blikjes drinkt (want glas mag niet op 't strand), de hele dag aan z'n/d'r mobiel hangt om z'n vriendjes en vriendinnetjes te vertellen hoe fantastisch hij/zij wel niet aan het party-en is en z'n/d'r verveling probeert te overwinnen door maar zo hard mogelijk oerkreten te schreeuwen. Mocht 't nog niet duidelijk zijn: dit niet echt mijn feestdag (ik vind 't erg muf allemaal), en ben ik dus gewoon gaan werken vandaag. Is weer een extra dagje vrij dat ik volgende week op kan nemen als Ron en Mie (dus Diana's broertje en schoonzus) langskomen hier. Die extra vrije dag is veel beter besteed met ons vieren in Sequoia en Yosemite National Park.
Bij Independence Day hoort ook vuurwerk, en dat hebben we dan ook gezien, vanuit het balkon van Diana's baas, waar 't hele lab uitgenodigd was (moetje). Diana's baas beweerde bij hoog en laag dat er geen blauw vuurwerk was, en natuurlijk zagen we vlak daarna blauw vuurwerk. Was al een tijdje geleden dat ik vuurwerk gezien had, dus geen flauw idee hoe lang men al smiley's en hartjes in de lucht kan maken, maar ik vond het best indrukwekkend eigenlijk.
Coastal waters from San Diego to Ventura counties have taken on a reddish-brown color, as if the sea has turned into iced tea.bron: San Diego Tribune
Tsja, de zee hier is dus rood-bruin vanwege de algen, men noemt het fenomeen hier 'red tide'. Men zegt dat 't niet gevaarlijk is, maar we surfen dit weekend toch maar ff niet denk ik. We zijn vandaag even wezen kijken, maar het ziet er toch wel goor uit, stinkt een beetje en er zijn toch niet eens fatsoenlijke golven dit weekend.
Niet alleen vanuit Nederland koninklijk nieuws vandaag, ook vanuit San Diego. San Diego heeft namelijk een nieuwe loempiakoning. Gisteren hebben we als vervolg op onze krokettenbakwedstrijd een loempiabakwedstrijd gehouden met z'n zessen. De competitie was dit keer zo zwaar dat sommige mensen zelfs in de voorbereiding sneuvelden, zodat we uiteindelijk helaas maar met z'n vijven elkaars loempia's hebben mogen beproeven. Ze waren allemaal wel erg lekker, maar blijkbaar vond men mijn combinatie van garnalen, tauge, glasmie, bosuitjes, wortel, papaya en Nuoc Mam (Vietnamese vissaus) het lekkerst. Dus tot de volgende kookwedstrijd mag ik mezelf loempiakoning Emile noemen. Juuj.
Een mooie zondagnamiddag voor een stevig potje golf, dachten we zo. Aangezien Peter en Jeroen wel vaker op de golfbaan schijnen te staan, en Cristel, Mandy, Diana en ik toch wat minder bedreven zijn, zijn we naar een 'driving range' gegaan. Da's dus zo'n grasveld waar op de rand een heel rijtje mensen hun 'swing' staat te oefenen. We konden wat van die sla-ijzers van Peter gebruiken, en natuurlijk ging dat niet helemaal goed. Bij een vrij normale slag hoorde ik dat ijzer een raar geluid maken en bleek het ding dus in 2-en gebroken te zijn. Suf... Verder viel golf me erg mee, ik had het veel muffer verwacht.
Het trilt hier regelmatig. De laatste week heeft California 3 flinke aardbevingen gehad. Eeeh, ik lees net dat het gisterenavond ook nog flink getrild heeft in 't noorden. We hadden dus afgelopen zondag eentje die we gevoeld hebben (was een 5.2, maar wel een lange). Daarna was er dinsdag in Noord California een 7.2, waardoor we hier eventjes een tsunami waarschuwing hadden. Gisterenmiddag was er een 4.9 ten noordoosten van LA, die ik zelf niet gevoeld heb (we waren in druk gesprek, teruglopend van lunch), maar mensen op 't werk hebben het gebouw behoorlijk voelen zwaaien op 3 hoog. En nu zie ik op de aardbevingswebsite dat er gisterenavond vlakbij die 7.2 ook nog een 6.7 is geweest (in 't noorden dus).
Op de aardbevingvoorspelling voor de komende 24 uur, staat dus het gebied landinwaarts hier als een vrij hoge kans voor een quake. Wel grappig om de voorspelling van vandaag te vergelijken met die van vorige week vrijdag. Misschien vind ik het allemaal minder grappig als we hier echt een 7 of meer quake krijgen ...
Stelletje watjes in Nederland. Loopt er een poema in 't wild rond, gaan ze de hele Veluwe afzetten en 't beest een beetje afschieten! De mountain lion die hier in California in 't wild rondloopt is minstens even groot/gevaarlijk, maar weerhoudt niemand ervan om de natuur in te trekken.
San Diego heeft vandaag op haar grondvesten getrild. Letterlijk, want we hadden vanochten 'alweer' een aardbeving, best ver hier vandaan maar ook vrij stevig (5.6). En figuurlijk, want het Nederlands herenvolleybalteam heeft de finale van het vierlandentournooi dat hier gehouden werd gewonnen. En natuurlijk waren wij er weer bij. Dit keer ging de vaderlandsliefde wel erg ver want we hebben zelfs een Nederlandse vlag meegenomen, maar het werkte wel aanstekelijk, want we hebben een heel stel Amerikaanse pubers meegekregen met het schreeuwen van Nederlandse aanmoedigingskreten, en de Mexicaan die achter ons zat vond het ook allemaal prachtig en deed ook volop mee. Dus voor 5 Nederlanders waren we best tevreden met de hoeveelheid herrie.
En tussendoor hebben we ook nog ergens gesurft, het ritme zit er dit jaar nog niet zo in (dit was pas de 2e keer dat we gegaan zijn). Maar we hebben weer een paar keer op de plank gestaan, en dat was wel weer erg lekker. En samen met de 25 baantjes borstcrawl in ons zwembad, en squash op vrijdag , heb ik mijn workout voor het weekend wel weer gehad. Maar die pens wordt maar niet kleiner.
Gisteren weer opgetreden met m'n band. Was wel okee, op wat technische problemen na dan. In het eerste nummer brak mijn hoge E snaar, halfweg begon mijn D snaar te ontstemmen, en die probeerde ik tijdens het nummer bij te stemmen, waardoor die valser en valser werd. Dus wilde ik even tussen de nummers door stemmen, bleek het stemapparaat geen verlichting te hebben, wat best wel lastig is op een donker podium. Dus na enkele pogingen om ermee te stemmen wilde ik opnieuw mijn gitaar inpluggen om op gehoor te stemmen, maar onze andere gitarist dacht dat ik klaar was en zette dus het volgende nummer in, terwijl mijn gitaar totaal ontstemd was. Duurde ff voordat de rest ervan overtuigd was dat we 't nummer dan maar moesten stoppen, en opnieuw beginnen met de reservergitaar. Ja, 'ge makt 't mee' als rockmuzikant (ja, da's ironisch bedoeld).
Diana was zo enthousiast over het optreden dat ze geen foto's gemaakt heeft ...
Holland! (3x klappen), Holland! (weer 3x klappen).
Niet alleen heeft het voetbal-oranje vandaag gewonnen, maar ook het volleybal-oranje heeft vandaag een wedstrijd winnend afgesloten, tegen de VS nog wel. En wij waren erbij! Toevallig mailde Jeroen gisteren dat het Nederlands herenvolleybalteam vandaag een wedstrijd zou spelen tegen de VS hier in San Diego, anders hadden wij het ook niet geweten.
En ze hadden vet kunnen winnen. De eerste twee sets speelde ze de Amerikanen helemaal weg. De twee sets daarna hebben we het maar niet over. En de laatste set werd na een zinderend slot met 17-15 gewonnen. Was eigenlijk best wel spannend.
We hebben er een paar keer wat typisch Hollandse strijdkreten doorheengegooid (zie hierboven), en ondanks dat we maar met z'n vijven waren (Jeroen, Mandy, Diana, nog een Hollandse jongen die maar bij ons is komen zitten, en ik) maakte het wel genoeg lawaai, zeker vergeleken met de 200 Amerikanen op de tribune. En gelukkig zijn Amerikanen vriendelijke mensen, dus zijn we na de wedstrijd niet inelkaar getrimd. Misschien is volleybal toch wel leuker als voetbal?
Zo, we zijn weer terug van een lang weekend Los Angeles. Omdat ik vandaag om 10:15 bij het Nederlandse consulaat moest zijn in LA, en dat op een maandagmorgen vanuit San Diego, toch wel een paar uur filerijden betekent, hebben we er maar een weekend Los Angeles voor geplakt. Ik ben geen fan van LA, maar we hebben het toch weer een kansje gegeven.
Eerst op zaterdag naar Huntington Beach, daarna de Hollywood Hills, Santa Monica en een hotel zoeken. Op zondag zijn we naar the Getty museum gegaan, dat is wel echt een aanrader, een heel mooi gebouw met een aardige verzameling kunst, waaronder 3 zalen vol met Hollandse meesters. Diana was zo enthousiast over de kunst dat ze met haar voet tegen een zuil aanstootte waar een boek op tentoongesteld lag, waardoor het alarm afging. Viel me wel tegen hoe hard zo'n alarm gaat, was een beetje een prutsalarmpje, maar de securitymannetjes hoorde het gelukkig wel.
Daarna nog naar Venice Beach en toen was de zondag ook al weer op. Op maandag morgen naar het consulaat (waar we niet eens Nederlands konder praten!) en daarna wilde we naar de Huntington Library and Botanical Garden. Daar zijn we uiteindelijk ook wel gekomen, maar het was op maandag gesloten. Als noodplan zijn we maar een berg die daar in de buurt lag gaan bewandelen en daarna wilde we naar de Huntington Library and Botanical Garden. Daar zijn we uiteindelijk ook wel gekomen, maar het was op maandag gesloten. Als noodplan zijn we maar een berg die daar in de buurt lag gaan bewandelen. Helaas niet tot de top van Mount Wilson gekomen (daarvoor waren we te laat begonnen), maar wel een erg mooie wandeling gehad, en weer eens een keer een slang in het wild gezien (ok, 't was meer een slangetje).
We hebben dus wel aardig gedaan en mooie dingen gezien, maar LA is nog steeds niet mijn stad.
Zo, allemaal lekker tegen gestemd daar in Holland? Wij hebben vorige week onze enveloppes met onze stemmen al naar Washington gestuurd, waar de stemmen van Nederlanders-in-de-VS geteld worden. Hebben het hier wel een beetje gevolgd allemaal, er is zelfs iemand heel actief geweest met mij anti-Europa propaganda sturen en heeft zelfs pogingen gedaan dit op mijn website te krijgen (ja, je weet wie je bent, ..roen). Mooi niet dus! Maar nu de stemming is geweest, kan ik veilig mijn eigen mening kwijt hier zonder daar nog mensen mee te beinvloeden. Ik heb dus tegen gestemd omdat ik vind dat Europese wetten niet altijd boven landelijke wetten horen te gaan. In de oorsponkelijke Amerikaanse grondwet gaan de rechten van de staten ook boven het landelijke recht en dat vind ik een mooi principe. Ik ben een groot voorstander van Europa voor buitenlandse, juridische en economische zaken, maar landen moeten hun individualiteit kunnen behouden voor interne zaken (hoewel de scheiding tussen intern en niet-intern wel vaag is natuurlijk). Wel jammer dat ik daarmee ook tegen alle 'goodies' die wel heel goed waren (democratischer maken van EU) heb gestemd.
Zo, nu kan ik het de volgende keer weer over koetjes en kalfjes hebben.
Zo, tijd voor een update hier. Vandaag ben ik ziek thuisgebleven (griepje), en heb dus 1 van mijn 8 ziektedagen dit jaar opgeofferd. Verre van ideaal het systeem hier, je bent mooi genaaid als je een langdurige ziekte krijgt. Mensen lopen er in ieder geval niet de kantjes van af zo, want je hebt er alleen jezelf mee.
Wat is er hier de afgelopen week gebeurt? Niet veel, ben naar de tandarts geweest voor het laten zetten van een kroon. Dat is toch wel weer een ervaring hier, en de meest over-the-top vriendelijk-Californische behandeling die ik hier gehad heb (en daar betaal je dan ook voor ...). De balie-medewerkers hebben je foto, en die bestuderen ze 's ochtends voor je binnenkomt, want bij binnenkomst krijg je een overenthousiast "Good Morning, Emile, how are you today?" (vooral de 'morning' en 'are' zijn op veel te hoge piepstem). Om te voorkomen dat je de verdovingsspuit voelt wordt er eerst een verdovingsgel op je tandvlees gesmeerd en er wordt wel 20x tegen je gezegd wat voor een fantastische patient je wel niet bent. Afijn, het resultaat is er dan wel naar, zelfs m'n Amerikaanse noodkroon ziet er veel beter uit dan mijn 2 Nederlandse kronen. En daar betaal je dan wel voor.
Zondag hebben we een rondje Balboa park gedaan, daar was een 'Internatinal food-fair', dus veel verschillende landen-kraampjes met typische nationale gerechten. Geen Hollandse vertegenwoordiging, maar we hebben laatst al kroketten gehad, dus dat was niet heel erg.
Wel een indrukwekkende straatmuziekant gezien, een man/jongen zonder armen die met zijn voeten gitaar speelde. Respect voor die man zeg, ik heb het thuis ook even geprobeerd en toen had ik nog meer respect.
Toen we 's middags weer thuis waren kregen we telefoon van de politie, onze auto was terecht, gevonden in Chula Vista, een wat mindere buurt in San Diego. We konden onze auto op gaan halen bij een sleepbedrijf en kregen het telefoonnummer. Sleepbedrijf gebeld, en we konden inderdaad de auto op komen halen, maar moesten dus wel $ 211 betalen voor de door hen gemaakte kosten. Belachelijk, dus als je auto gejat wordt en weer terug gevonden wordt, laat de politie 'm eerst opslepen en dan kun je 'm bij het sleepbedrijf komen ophalen. Nu vind ik het een klotestreek dat ze dat zo doen, maar nog niet zo erg voor ons. Maar stel je eens voor dat je dit soort bedragen niet kunt betalen (en ja, er zijn genoeg mensen in San Diego die dat niet kunnen) dan ben je mooi genaaid. Als je niet betaald kan het sleepbedrijf je auto na verloop van tijd veilen. Lekker, niet?
Vanochtend zijn we dus naar Chula Vista gegaan om die ouwe rotte bak op te halen. Onze surfspullen waren er natuurlijk uitgejat, de radio en boxen zater er niet meer in, de reserveband en de buitenvelgen (heet dat zo?) waren ook weg. Echt enorme lozers zeg, dat ze niet eens de wielen eraf gehaald hebben (banden waren nog vrij nieuw) en die auto fatsoenlijk gestript hebben. Maar hij reed nog, en dus met Diana achter me aan in de Mazda, heb ik met m'n duffe kop een half uurtje in die bak gereden, van Chula Vista naar de parkeergarage van Diana's werk. Het plan is nu om de auto weg te doen aan een goed doel. Ik hoop dat we daarmee het goede doel niet naaien.
Ach, het blijft een luxeprobleem.
Over luxe gesproken, sinds kort hebben we hier niet alleen weersvoorspellingen, maar ook aardbevingsvoorspellingen. En nu maar hopen dat ze beter zijn dan de weersvoorspellingen hier.
Begon als een mooie dag hier, Diana en ik waren allebei erg moe en hebben vanochtend voor het eerst sinds lang weer eens uitgeslapen en lekker lui een film liggen kijken in bed (About Schmidt, aanrader!), daarna in stralend weer (tegen de 30 graden) naar de Mall gefietst, boodschappen gedaan.
Daarna moesten we nog even naar de IKEA (ja daar wil Diana elke 3 maanden wel een keer heen ... zucht), en die is niet om de hoek, dus weer terug naar huis en daar de auto gepakt. Voor het eerst sinds lang denk ik er weer een keer aan om de olie en koelvloeistof te checken. In een gekke bui denk ik ook nog eens die vloeistoffen van onze ouwe Camry te gaan checken, alleen kon ik de auto niet meer vinden. Wij dus nadenken waar we hem geparkeerd hadden en wanneer, en allebei tot de conclusie gekomen dat dat op een plek was waar nu iemand anders auto staat. Na wat gezoek door de straat heen kwamen we tot de voorzichtige conclusie dat hij wel eens gestolen zou kunnen zijn, en na nog harder nadenken en meer zoeken er eigenlijk niet meer onderuit kunnend dat hij gejat was, hebben we de politie maar gebeld. Na wat heen en weer gebel met verschillende mensen bij de politie is onze auto nu als vermist opgegeven. Kreeg nog wel het vriendelijke verzoek dat, als we de auto nog mochten terugvinden, dat we de politie even waarschuwen. Doen je dat niet, en een politieagent doet een check op je nummerbord als je ermee zouden rond gaan rijden, dan krijg je dus loeiende sirenes en, als ze je klemgereden hebben, pistolen op je gericht enzo.
Met andere woorden, onze ouwe Camry, waar we zoveel plezier van hebben gehad (voor de die-hards, lees februari 2004 nog maar eens terug), is niet meer. En tot overmaat van ramp lagen onze surfleashes (die dingen die je aandoet om je bord niet kwijt te raken) er ook nog eens in.
We zijn nu het verdriet (van het verlies van onze leashes voornamelijk) aan het verdrinken met een goeie Californische rode wijn ... ach, het zijn eigenlijk allemaal maar luxeproblemen, niet?
Yeah, 31 jaar en er word me nog steeds om m'n ID gevraagd in de supermarkt. Voel ik me toch nog niet zo heeel oud.
Als je ons vandaag telefonisch hebt proberen te bereiken in de veronderstelling dat wij vrij hadden vanwege pinksteren was je niet de enige ... Bedankt voor felicitaties via MSN, antwoordapparaat en email iedereen!
Maare, het was hier dus vandaag geen vrije dag, de vrije dagen in de USA vallen niet echt samen met die in Nederland. Hoewel dit land geloviger is/lijkt dan Nederland zijn alle cristenlijke feestdagen hier geen officiele vrije dagen. Dus geen pinsteren, hemelvaart, pasen en wat al niet meer. Maar wel weer Memorial Day, Presidents Day, Martin Luther King Jr Day en dat soort dagen. En als zo'n dag toevallig op een zaterdag of zondag valt krijg je de de vrijdag ervoor of de maandag erna vrij.
Telefoon door de week als zowel Nederland als USA een gewone werkdag hebben is vrij lastig, maar niet onmogelijk. Wij zijn hier eigenlijk altijd wel tussen 7 en 8 's ochtends wakker en thuis (rustig ontbijten, journaal kijken), dit is dus in Nederland tussen 4 en 5 pm. Dat valt dus in de Nederlandse werktijd, dus wat lastig, maar niet onmogelijk. De andere kant op, 's avonds 10 uur voor ons is in Nederland 7 uur 's morgens. Dus voor de vroege vogels is dat ook een mogelijkheid. Na 10 uur hier bellen kan ook natuurlijk, maar dikke kans dat we al in ons nest liggen (we zijn hier steeds meer van het vroeg-op-vroeg-naar-bed).
En we zijn natuurlijk altijd te bereiken via email, msn en antwoordapparaat-ping-pong ...
San Diego heeft een nieuwe krokettenkoningin: Mandy! Diana en ik zijn op de 4e en 6e plaats gefinishd (van de 6). Ik zeg niet wie op welke plaats ... Een van de redenen voor die klassering was dat onze kroketten wel een heel erg dikke laag paneermeel hadden, waardoor alleen de buitenkant ervan een korstje werd, de rest zat daarbinnen als meelachtige kroketvulling maar een beetje ruimte in te nemen en smaak weg te nemen. We weten nu beter.
Volgende keer gaan we nasiballen en bamiblokken maken, toch?
Vanochtend bij het trimmen een lifeguard training/examen gezien. Meer dan 50 mensen in rood zwembroek/badpak die een duurloop moesten doen met zo'n lullig geel drijvertje in de ene hand en hun flippers in de andere. Net Baywatch, maar dan anders, want in Baywatch had je geloof ik iets slankere mensen dan dat ik vanochtend gezien heb ...
Zo het krokettenweekend is begonnen. Wat vanochtend begon met het kopen van wat rundsvlees moet zondagavond in een krokettenproefavond-climax eindigen. Hoe die kroketten ook gaan smaken, lol hebben we er wel mee gehad. Ook bij het via de webcam bekijken van een deel van de concurentie (Peter en Cristel). Die zijn zelfs even komen kijken of alles wel regelementair verliep vandaag. We hebben nog geen foto's of ander bewijsmateriaal van Jeroen en Mandy gezien dus ik hoop dat dat er ook allemaal volgens het grote krokettenwedstrijdshandboek aan toe is gegaan.
Afgelopen weekend heeft Diana een kokosnoot meegenomen uit Florida. Ze was zo gehecht aan haar zelfgeraapte kokosnoot dat ze 'm zelfs een naam heeft gegeven (Wilson). Maar vandaag heeft Wilson het loodje gelegd. Dat ging niet zonder slag of stoot. De combinatie van Peter, Wilson en een Ikea mes was toch teveel voor Wilson, en het Ikea mes heeft nu een sierlijke krul. Hoewel de buitenkant van de kokosnoot erg groot was, bleek de binnennoot heel erg klein en kwam er ook niet echt veel melk uit. De binnennoot was ook een stuk moeilijker open te maken, maar gelukkig hebben we een balkon en zwaartekracht.
Net naar de verjaardag van Cristel geweest, eerst lekker Thai's gegeten en daarna nog koffie (zonder speculaas dit keer) gedronken. Zeker niet muf. En ik heb te horen gekregen dat ik Peter niet op mijn website bedankt heb omdat hij mij vorige week donderdag in alle vroegte (hoe laat was het ook al weer, half 6?) naar het vliegveld heeft gebracht.
Dus bij deze een beter-laat-dan-nooit en welgemeend: Peter bedankt!
Voor de 2e keer dit jaar wezen surfen, maar dat was niet echt een succes, de Pacific was erg vies. En als zelfs ik dat ruik dan moet er toch wel iets aan de hand zijn. Het stonk bij vlagen best wel organisch (lees: rotte vis), we zijn dus ook maar een klein half uurtje geweest, en daarna goed gedouchet en onze oren met 70% alcohol uitgespoeld. Dat doen we normaal al, maar nu dus extra goed. Ook tijdens het surfen weer visjes gezien. Normaal zie je er heel af en toe eentje eventjes het water uit springen en dat zijn meestal erg kleintjes (onder de 10 cm). Dit keer zag ik er meer dan normaal springen, en ook nog eens van heel dichtbij. Eentje sprong zelfs op mijn surfplank vlak voor m'n gezicht terwijl ik aan het peddelen was ... ja, we hebben beter surfdagen gehad.
Zo weer terug uit Florida, met een paar mooie muskietenbulten als souvenir. Donderdag avond ben ik dus aangekomen, en zijn we met Diana en haar labgenoten (David, Conchi, Dan en Tanja) richting de Florida Keys gereden, en in de buurt van Islamorada gereden en gestopt bij een random motel, het Coconut Cove Resort. En ja, toen we onze gele huurauto uitstapte lag daar een vers-uit-de-palm-gevallen-kokosnoot. Na ff relaxen in het zwembad zijn we 's avonds nog naar een echte Tiki bar geweest; lekker een Corona drinken met uitzicht over de Atlantische Oceaan, was ook niet verkeerd.
Toen we de volgende ochtend wakker werden, was dat ook niet verkeerd. Bij daglicht was de Coconut Cove wel erg paradijselijk. Ze hadden een kleine vijver waar ze Tarpon's (vissen van anderhalve meter) en kwallen in hadden, die 's ochtends gevoerd werden, en een klein mangrovebosje en een steigertje waar je al verschilende soorten tropische vissen kon zien.
Na 't ontbijt zijn we wat verder zuid gereden en zijn we gaan kayakken. We hadden nog een speciale waterdichte zak voor ons fototoestel gekocht, maar helaas was die niet zo waterdicht ... dus geen foto's van dat onderdeel, terwijl dat toch wel een van de hoogtepunten was. We zijn eerst door een mangrovebos heen gegaan met onze kayaks, door steeds smallere kanaaltjes, met luchtwortels waar krabbetjes opzaten, hier en daar een kwal (maar geen aligators). Daarna zijn we naar Indian Key gevaren, een eilandje dat op 25 minuten peddelen lag. Het water is daar erg ondiep, dus eigenlijk zag je overal de bodem nog. Het laatste stuk was zo ondiep dat we dat niet meer konden peddelen, maar toen we uitstapten om de kayak verder te slepen, zakte we tot ver over onze enkels in een kleiachtige modder weg. Uiteindelijk hebben we na wat geploeter toch de kayaks aan wal gekregen en zijn we naar de andere kant van dat eiland gelopen om daar te gaan snorkelen. Ik heb eerst even de kat uit de boom gekeken, maar nadat iedereen zei dat het toch wel heel erg mooi was, heb ik de stoute schoenen toch ook maar eens aangetrokken. In dit geval waren dat dus flippers, en als je dat niet gewend bent is dat wel erg onhandig allemaal ...
Na een paar minuten in een school met hele kleine visjes (5 cm ofzo, maar wel honderden) gestaan te hebben durfte ik uiteindelijk ook nog te bewegen, en ben ik ook maar eens op mijn buik gaan liggen om eens onder water te kijken. Het was zo'n 50 cm diep daar en er was inderdaad wel het een en ander te zien, koraal, een zeekomkommer en geen vissen. Tenminste ... toen ik wilde opstaan, moest ik mijn benen weer onder me zien te krijgen en aangezien ik geen flippers gewend ben ging dat nogal onhandig, dus ik wilde even met mijn handen op de bodem steunen. Ik zet dus mijn linkerhand neer, daarna mijn rechterhand, en die laatste zet ik dus midden op een rog neer die meteen wegschiet. Dat was dus even flinke paniek. Ik durfde mijn handen nergens meer neer te zetten, maar kon dus niet overeind komen in 50 cm diep water. Moet er erg lullig uitgezien hebben zo'n spartelende ik.
Na een half uurtje durfde ik het water wel weer in en toen heb ik dus wel wat vissen gezien (best wel grote ook) en ook een kreeft die zich onder een koraal had verstopt, erg stoer. Toch wel mooi dat snorkelen eigenlijk.
Na 't avondeten (met als toetje gefrituurde Key Lime Pie ?!) zijn we weer terug noord gereden, en hebben we een hotel gepakt in Key Largo. Niet de mooiste Key maar om de volgende dag naar de Everglades te kunnen moet je wat. 's Ochtends zijn sommige mensen wat eerder op dan anderen, en dat is dus de beste tijd om wat aan je conditie te doen.
Toen iedereen uiteindelijk wakker was zijn we dus naar de Everglades gegaan, en jawel we hebben aligators in 't wild gezien. Maar er zat ook genoeg ander wild daar: waterslangen, schildpadden, reigers, roofvogels en natuurlijk heel heel veel muskieten. Conchi had de minst prettige muggebult, recht onder d'r oog.
Daarna zijn we nog een ritje wezen maken op een airboat, Dan droomde daar als klein jongetje van om dat ooit een keer te kunnen doen, dus dat moet je als je daar bent dan ook gewoon doen. Ook al moet je daarvoor naar een aligator farm toe.
's Avonds nog naar Fort Lauderdale gereden, waar we het vliegtuig moesten hebben op zondagochtend. Zondagochtend om 6:30 nog even met Tanja op het strand gerend, normaal doe ik dat op zondagochtend langs de Stille Oceaan en nu dus voor de verandering langs de Atlantische. Het verschil is dat de zon aan de Florida kant vanuit de oceaan opkomt, en da's ook wel erg mooi eigenlijk.
En nu weer terug aan de westkust, lekker 20 graden hier, een lage luchtvochtig en geen ongedierte. Florida is supermooi als toerist, maar ik denk dat ik toch liever in zuid California woon.
Tsja veel heb ik niet te vertellen als ik ook in het weekend werk. Maar ja, de reden is dan wel weer leuk, want zo kan ik een lang weekend vrij hebben; donderdag vlieg ik naar Florida voor een lang weekend eeeh ... Florida! Diana is al daar omdat ze een conferentie daar heeft, dus waarom zou ik dan niet voor een weekendje nakomen? Een aantal van Diana's collega's zijn ook daar, dus we moeten even kijken waar we met z'n allen heengaan dit weekend. Er zijn ruwweg 2 top-bestemmingen: Key West (snorkelen, duiken) of de Everglades (moeras met krokodillen). Aangezien ik nog steeds niet van mijn vissenfobie af ben weet ik wel waar ik het liefste heen zou willen. Aangezien een aantal van Diana's collega's net hun duikbrevet gehaald hebben ben ik bang dat mijn mening er niet echt toe doet ...
Mooi man dat Google Maps, kan ik eindelijk iedereen ons zwembad laten zien.
Gisteren toch maar met de auto naar het werk gegaan (when it rains, it pours) ...
We hebben een ouderwets verjaardagsfeestje voor Diana gehouden. Het ouderwetse gedeelte was dat iedereen zijn zwembroek mee moest nemen. Vroeger werden we dan ook nog thuisgebracht maar dit keer was het om champagne te gaan drinken in de jacuzzi met z'n 6-en. We hadden Jeroen, Mandy, Peter en Cristel uitgenodigd (allemaal Hollanders dus) en 't was ouderwets gezellig. Gaan we binnenkort nog eens overdoen, want we zijn van plan om een krokettenproefavond te doen. Je kunt hier dus nergens kroketten krijgen, en ze schijnen best gemakkelijk zelf te maken te zijn. We moeten nog wel ff nadenken over hoe we de winnaar gaan bepalen en wat die dan gewonnen heeft.
Vanmorgen Diana haar verjaardagscadeau gegeven: een vliegles. Natuurlijk in een vliegtuigje met ruimte voor een passagier, want dat wilde ik zelf ook wel zien. Was erg gaaf, en volgens mij vond Diana het ook wel leuk, ondanks dat we op de terugweg in de auto toch wel even moesten stoppen omdat mevrouw anders zou gaan overgeven (dat was ook wel apart geweest natuurlijk, ik heb nog nooit iemand een cadeau gegeven waar die van ging kotsen ... ), maar gelukkig hield ze het binnen. Ze ligt nu op bed, dus ik weet niet of ze het in zich heeft om een piloot te worden, maar gaaf was het wel. Ze heeft het vliegtuig een heel end langs de kust op gevlogen, erg mooi om van boven te zien, en ik heb ook diverse keren achter ons dolfijnen gezien, helaas waren ze te snel voor ons fototoestel.
Ik denk dat Diana's misselijkheid vooral veroorzaakt werd door het stukje dat we over land moesten vliegen waar het nogal turbulent was, boven zee was er niks aan de hand en heeft ze een paar hele scherpe bochten gedraaid, maar dat stukje boven land was toch net even anders.
Het is deze week geloof ik White trash week. Na afgelopen zondag in Julian te zijn geweest, ben ik gisteren na bandrepetitie nog eventjes wezen poolen met onze drummer (typische white-trash-bezigheid). Gisteren zijn we wezen bowlen (nog zo'n typische bezigheid), en da's toch wel weer wat anders dan bowlen in Nederland. En we zijn dan ook nog eens in de wereldberoemde Kearny Mesa Bowl geweest, daar is pasgeleden nog het wereldduurrecord bowlen op 58 uur gezet. Ja we zijn flink aan het integreren hier...
Zo, dat was me het weekend buiten wel weer. Toen we zaterdagmiddag over het strand aan het wandelen waren begon het ineens enorm te kriebelen toen we al die surfers in het water zagen liggen. Dus nog geen 2 uur later lagen wij voor het eerst dit jaar weer op onze planken te dobberen. Nou ja, het ging niet zo heel soepel, maar daar kunnen we volgende week aan verder werken.
Vandaag zijn we naar Cuyamaca Peak gewandeld, een van de hoogste bergen hier in de buurt (1985 meter), en op een heldere dag kun je zowel de Pacific (de oceaan dus) als de Colorado woestijn zien. Vandaag was dus geen heldere dag ...
Het gebied waar we geweest zijn is in 2003 getroffen door zware bosbranden, dus een groot deel van de route ging dan ook door verkoold naaldbos. Doordat de onderlaag wel groen was (gras, bloemen) zag het er wel bizar uit.
Daarna nog ff door naar Julian, dat nog geen 10 mijl verder noord ligt, en waar bikers hun weekend nogal eens door lijken te brengen, aan de hoeveelheid motoren en boerende mannen met lange baarden te zien. Nog even op een terras Corona's met limoen zitten drinken onder het genot van een burrito in het al-best-wel-warme lentezonnetje, het beter leven.
Voor de liefhebber ook nog wat foto's online gezet van Virtual 5 in the Bay Area (het optreden van afgelopen week dus) en van onze wandeling in Cuyamaca
Hehe, eindelijk een keer wakker geworden van een aardbeving. Was maar een kleintje (3.9 op de Richter schaal), maar ik ben er dan toch van wakker geworden. Raar dat ik in Nederland door die 5.zoveel gewoon heengeslapen ben.
Dat was een hele roadtrip afgelopen weekend, van San Diego naar Half Moon Bay (vlak onder San Francisco) en weer terug. Opgeteld zo'n 16 uur in een auto, en dat alles voor een 25 minuten durend all-ages-optreden in een gymzaaltje van het locale community center. Er waren nog 3 andere bands, waaronder de Brazilianen van Sugar Kane, die ook een aardige reis achter de rug hadden. Dit was 1 van de 2 optredens die ze hadden in de VS, bij het andere optreden waren ze te laat (!) aangekomen, dus dat was niet doorgegaan.
Het was dus een all-ages optreden, dat betekent dus dat er ook mensen onder de 21 naar binnen mogen, en dat er dus geen alcohol geschonken wordt. Als je daar nog aan toevoegt dat er geen podiumverlichting was, er eigenlijk helemaal geen podium was; de voorkant van het 'podium' werd gevormd door een denkbeeldige lijn tussen de twee speakertjes die gebruikt werden om de zang te versterken. Ach, het was wel lachen allemaal eigenlijk.
Om een uur of elf moest de hele show afgelopen zijn, en na het inladen van instrumenten en dergelijke zijn we nog wat wezen drinken in de lokale dive-bar (denk aan pooltafels, biker-types, Van Halen uit de jukebox, veel bier voor weinig geld). Daar speelde ook nog een classic-rock/country cover-band. Lache.
's Ochtends hebben we nog een rondleiding door Half Moon Bay gehad door de vrienden van onze gitarist (we zijn bij die mensen blijven pitten), helaas was er niet genoeg tijd om Maverick's te gaan bekijken, daar moet je toch een keer geweest zijn als surfer, maar downtown Half Moon Bay was ook wel OK.
Zo da's een lange tijd zonder updates hier. Maar ja we zaten dan ook voor 6 dagen in Nederland, plus nog 2 reisdagen en 2 dagen met een computer die het niet deed.
Was wel erg fijn om een berg familie en vrienden in Nederland ff gezien te hebben, en helaas ook wat mensen niet... Wat Diana en mij opviel was hoe gewoon alles eigenlijk was, zie je mensen anderhalf jaar niet en als je dan langskomt voelt het alsof je nog elke week koffie en/of een biertje komt drinken, zelfs na verhuizingen en/of gezinsuitbreidingen. Dat laatste is natuurlijk wel de grootste verandering, mijn nichtjes Joy en Amber. Joy hadden we nog nooit in het echt gezien, en Amber kende ons eigenlijk alleen van foto's en webcam. En inmiddels kent ze Mie (Emile) en Njana (Diana) dus ook in het echt. Natuurlijk hebben we d'r flink omgekocht met cadeautjes en een dagje dierentuin, eens kijken of ze ons in november nog een beetje kent.
Ja, in november komen we alweer naar Nederland, Ron en Mie gaan trouwen (voor wie onze families niet kent: Ron is het broertje van Diana). Diana heeft een pen van ze gekregen dus nu moeten we wel komen ... ;)
Ron en Mie komen in de zomervakantie nog eerst even hier langs, een paar weekjes California proeven, en meer mensen hebben hun San-Diego-vakantieplannen op tafel gelegd. Komend weekend ga ik naar San Francisco optreden met de band, begin mei gaan we een weekendje naar Florida. Ik geloof dat we ons niet hoeven te vervelen.
Maar onze trip naar Nederland was erg geslaagd vond ik zelf. Bezoekjes aan Reusel, Eindhoven, Nijmegen en Vierlingsbeek waren ouderwets gezellig, en ook een nummertje meespelen met 'Once' tijdens een optreden was zeker niet muf (ik heb gisterenavond van Cristel geleerd dat 'muf' het tegenovergestelde van 'vet' is). Bedankt iedereen voor gastvrijheid, gezelligheid en giergenot!
Toen we donderdagavond hier in ons appartement aankwamen rook het raar, een beetje chemisch/branderig. Verder geen aandacht aan besteed, op het flink door laten waaien van de kamer dan. Vrijdag was ik vrij vroeg terug van mijn werk, vanwege vroeg beginnen (vanwege jetlag (vanwege de reis)), en toen rook het nog sterker. Toen ik mijn monitor aanzette en geen beeld kreeg wist ik wat het was, de computer dus, die gaf geen kik, rook raar en was heel erg warm. Vandaag heb ik de power-supply (wat is het juiste Nederlandse woord daarvoor?) vervangen, en gelukkig lijkt het er nu op dat er niks anders doorgebrand/oververhit is.
Als je in zo'n computerzaak bent, is het erg verleidelijk om nog even wat hebbedingetjes te kopen. Zo kwam ik niet alleen thuis met een nieuwe power-supply (wat een erg muffe, maar noodzakelijke aankoop was), maar zijn we eindelijk toegetreden tot het tijdperk van de draagbare mp3 speler. Die techniek is nu wel ongeveer volwassen, dus ik zocht eigenlijk al een tijdje een el-cheapo B-merk apparaatje, voornamelijk om mee te nemen voor het trimmen. Ik kwam uiteindelijk thuis met een iPod shuffle. Mooi juppen-spul man, 140 liedjes op een apparaat zo groot als een wegwerpaansteker. Eens kijken hoeveel harder ik morgenvroeg trim op een door dat apparaat gekozen selectie van nummers.
Ik hoor van diverse mensen dat het lekker weer is in Nederland (zo'n 20 C), hier is het weer ook wel ok. Onze thermometer die niet echt nauwkeurig is wees vandaag 32 C aan. Het water in ons zwembad is ook al 25 C, dus ik ben weer begonnen met mijn pogingen de borstcrawl beter onder de knie te krijgen. Na een moeizame start vlak voor onze vakantie gaat het alweer een stukje beter en gaan 10 baantjes op-en-neer me redelijk af. Ik maak mezelf altijd wijs dat het een 20 meter bad is hier, dus aan het eind van de zomer moet ik toch wel een kilometer kunnen crawlen.
Vanochtend weer lekker langs de oceaan op getrimd, ik heb het helemaal ontdekt hier. Dit keer niks speciaals gezien helaas. Op de terug weg zag ik wel een paar kleine hagedisjes langs de weg, da's voor het eerst dit jaar. Denk dat het een teken is dat de lente hier begonnen is. Ben, ondanks onze nieuwe verslaving, toch wel een halve dag buiten geweest in de zon, en m'n kop voelt een beetje verbrand.
Onze nieuwe verslaving is dus Catanweb (bedankt Steef). Mocht je je dus nog een keer vervelen zo rond 6 uur 's ochtends in Nederland, dikke kans dat je een potje Catan tegen ons kunt spelen via het Internet.
Verder hebben we onze belastingpapieren ingevuld, tenminste voor 50% van alle landen waarvoor we dit moeten doen. Harstikke fijn al die belastingtechnische termen. Voor de IRS (de belastingdienst in de USA dus) zijn Diana en ik 'non-resident aliens' ('niet-ingezeten vreemdelingen' in goed Nederlands). Gelukkig heeft de universiteit hier een stukje software ingekocht waardoor we binnen 20 minuten klikken de hele papierhandel in de printer hebben liggen. Dat ging voor mij best goed (ik krijg nog een beetje geld terug ook), maar bij Diana niet dus, die moest de helpdesk mailen omdat het programma niet deed wat ze wilde. Om de pret te vergroten mag je hier niet alleen landelijk belasting betalen, maar ook voor de staat California, dat staat helemaal los, dus zijn ook andere papieren, ander termen (daar zijn we weer 'resident' ipv. 'non-resident', echt super duidelijk allemaal). Gelukkig hoeven we voor San Diego niet ook nog aparte gemeentelijke belastingen in te vullen (vast dat dat wel zou moeten als we een huis hadden ofzo). Met een beetje geluk met Diana's opgave, zijn we dus halfweg het belastinggedoe voor dit jaar. Dus binnenkort de ander 50% van landen nog en dan zijn we klaar! Ik moet ook gewoon niet zeiken, inkomstenbelasting betaal je over geld dat je verdient hebt, dus het is een luxeprobleem.
Goede gewoonte doorgezet en afgelopen zondag weer een flink eind over het strand gerend, dit keer was ik om een uur of half zeven wakker, dus ben ik om zeven uur maar eens op mijn fiets gesprongen. En als je zo 's ochtends over het strand loopt zie je nog eens wat. Er lagen verspreid over het stuk waar ik liep een stuk of 20 inktvissen aangespoeld. Het waren donkerrood/grijze inktvissen en ze waren zo'n meter tot anderhalve meter lang, maar de meeste waren al door de meeuwen in stukken gescheurd. Later die dag wilde we nog even naar het strand om ze te bekijken, maar het is in de tussentijd natuurlijk een keer vloed geweest, dus er was niks te zien. Nog maar even door onze verrekijker getuurd, en natuurlijk waren er ook geen dolfijnen te vinden.
Belachelijk. We waren net even met de Hollandse kolonie in een kroeg hier vlak in de buurt. Normaal gesproken is het genoeg om je paspoort te laten zien als je een biertje bestelt (als je geen Californisch rijbewijs hebt). Peter had een schoonbroer en -neef meegenomen uit Nederland, die net hier aangekomen waren, en Jeroen heeft alleen nog maar zijn tijdelijk Californisch rijbewijs. Normaal gesproken laat je je paspoort dan zien en is alles wel ok, maar dit keer dus mooi niet. De Nederlandse paspoorten werden geweigerd als identificatie en dus kon maar de helft van het gezelschap bier bestellen bij de waitress. Tsja, wat doet een Hollander dan, die probeert het gewoon aan de bar, en jawel daar lukte het dus wel. Dus toen de waitress dat zag werd er flink heisa over gemaakt, manager erbij, en uiteindelijk mocht iedereen bier drinken, maar de volgende keer dat dit geflikt werd kregen we het niet voor elkaar.
PS. de hele vorige paragraaf is onder invloed geschreven, dus excuses voor de eventuele typefouten. Ik had natuurlijk wel mijn Californische rijbewijs bij me, en de Stout bij Rock Bottom is wel erg goed (en sterk) ...
Gisterenmiddag nog even naar downtown La Jolla geweest, lunchen en langs de zee op wandelen enzo. We hadden onze verrekijker meegenomen want die dolfijnen moeten toch een keer tevoorschijn komen. En we hebben wat gezien met onze verrekijker hoor. Na een tijdje zagen we een driehoekige vin boven het water uit steken, en nu hebben we bij surfles geleerd dat dat geen dolfijn is (die heeft een gebogen vin), maar dat dat dus een haai is. Was wel erg raar, want het beest zwom erg traag, en had continue zijn rugvin boven water, maar ik kan eigenlijk geen andere verklaring geven dan dat het een haai was.
Lekker, lekker, lekker, eindelijk weer eens een flink eind kunnen rennen zonder last te krijgen van mijn knieën. Het strand is hier net even te ver weg om er heen te rennen, maar vanmorgen er maar eens heen gefietst (klein half uur), 50 minuten over het strand gerend en weer teruggefietst (dik half uur, want da's bergop). En nu ben ik helemaal high op de endorfine.
mmmm, niet goed. De tussenpozen waarmee ik denk iets te melden te hebben worden steeds groter. Piet en Annie zijn inmiddels al weer bijna een week weg na een terugreis met veel vertraging door winterweer in Philadelphia (1 dag) en Amsterdam (een paar uur). Het zal een schok voor ze geweest zijn, van rond de 20 graden, naar de Hollandse vorst ...
Ik had me voorgenomen om niet al te veel over mijn werk op m'n site te zetten, maar nu moet het even. CAIDA heeft namelijk afgelopen week een wetenschappelijk artikel gepubliceerd, op zich niet zo spannend, want dat is wat onderzoekers doen, maar toen ik er eens doorheen las, zag ik dat ik in de 'acknowledgements' (soort bedanktje) sta. Da's wel lekker.
Verder zal ik toch maar weer eens beter op mijn eten moeten gaan letten, in het eerste half jaar hier in de VS ging het redelijk goed, maar het laatste half jaar komen de kilootjes er erg makkelijk bij. Zo'n lang weekend op stap, zoals we met Piet en Annie gedaan hebben, met 3x daags buiten de deur eten, is toch wel voer voor mijn begin-30-pens. En natuurlijk het feit dat ik het laatste half jaar weer in het bevolkingsdeel zit dat voltijd werkt, waardoor ik minder tijd heb om te sporten scheelt natuurlijk ook. Gisteren bij squash merkte Christine (altijd even subtiel) nog op dat ik een bollere kop gekregen had. Genoeg gezeurd daarover, laat ik eens meer gaan sporten.
Weer terug van een lang weekend de (natte) woestijn in. Ik geloof dat Piet en Annie het wel naar hun zin hebben, ondanks dat het weer af en toe wat Hollands aandoet, en het moeilijk voor te stellen is dat die groene wei overal langs de weg normaal gesproken erg dor is. We zijn dus naar Las Vegas geweest waar sommigen meer geluk hadden dan anderen (Piet $ -10 , Diana $ +14,10). Daarna via de Hoover Dam, naar Zion National Park. En dan ook nog naar Joshua Tree National Park en via Anza Borrego terug naar San Diego. Misschien vond je die laatste foto niet zo speciaal; dit is echter dezelfde plek als waar een dikke week geleden Diana huppelend door de bloemen ging. Dat was dus een kleine tegenvaller, maar gelukkig hebben we de foto's nog.
Piet en Annie (mijn ouders dus), zijn gisteren veilig geland, samen met een deel van hun bagage. Na nog twee keer naar het vliegveld rijden hebben we vandaag de rest van de bagage ook opgehaald, en dus kunnen we allemaal met schone kleren aan naar Las Vegas, Zion National Park en Joshua Tree National Park. Het begint er een beetje op te lijken dat Nederlanders Hollands weer mee naar hier nemen, was het gisteren nog mooi zonnig, vandaag was het druilerig, en de voorspelling voor het weekend ziet er niet zo lekker uit. Ach, bij veel regen zullen we ook wel veel watervallen kunnen zien ofzo.
Supermooi! We zijn vandaag Anza Borrego desert in geweest, da's normaal gesproken dus een woestijn, maar nu vanwege de grote hoeveelheid regen de afgelopen paar weken dus nu even niet. Afgesproken met Dirk en zijn neef Doug in Borrego Springs; omdat ze van Yuma, Arizona kwamen met eigen vervoer. Ik geloof dat Diana nu ook een vliegtuig wil, en zeker nadat ze even samen met Dirk een kwartier de lucht in is geweest. Daarna mocht ik ook een kwartier mee. Supermooi! Ik heb zelf de terugweg mogen sturen; in dat vliegtuigje had ook de passagier een stuurknuppel, en daarmee moest ik het apparaat dan maar recht zien te houden, valt best tegen, met bezwete handpalmen. Toen Dirk vlak voor de landing een wel erg scherpe bocht maakte heb ik geloof ik wel een oorlogskreet geslaakt. Schijnt dat Diana daarintegen zowat verticaal omhoog is gevlogen zonder dat ze een krimp gaf, ze vond het alleen maar gaaf.
Daarna was er niet zoveel tijd meer over voor een woestijnwandeling, want ze moesten weer voor het donker thuis zijn; met een dergelijk vliegtuigje kun of mag je niet 's nachts vliegen. Dat er niet zoveel tijd was was niet zo heel erg, dat vliegen had ik echt niet willen missen. We zijn Hellhole Canyon ingewandeld, normaal een dorre bedoeling, maar nu dus niet.
Daarna Dirk en Doug weer op het vliegveld afgedropt, en wij nog even naar het Visitors Center, waar ze nog wat foldertjes hadden enzo. Willen we daar naar binnen lopen, komen we Tanja en Lutz (collega van Diana en haar vriend) daar tegen. Gisterenavond hadden we het op een feestje al met ze gehad over naar de woestijn gaan, maar ze zouden ons 's ochtens wel bellen als ze mee zouden gaan. Ze hadden hun wekker dus niet gezet om om 9 uur weg te kunnen gaan, maar zijn uiteindelijk rond een uur of 12 toch nog uit San Diego vertrokken. Ze hadden al aan de Park Rangers gevraagd waar de meeste bloemen in bloei waren, en dus zijn we ze achterna gereden, en bloeiende bloemen waren er inderdaad wel.
Na nog een stukje 4-wheelen in de Jeep van Lutz, het horen van huilende coyote's in de achtergrond, US-Mexicaanse burrito's en een trip terug in het donker over steile en bochtige bergwegen heb ik nu koppijn van de hoeveelheid indrukken vandaan. Mocht je nog meer plaatjes willen zien is er nog altijd het fotoalbum.
Iemand heeft onze muziek online gezet. Niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb ...
Hehe, eindelijk weer eens dolfijnen gezien. Gisteren waren we even naar de oceaan gegaan om onze nieuwe verrekijker eens in het wild te testen. Andre en Tamara hadden toen ze hier waren een verrekijker bij, dus geen idee hoe wij op het idee zijn gekomen om er ook een aan te schaffen. En jawel, de eerste keer dat ik richting de open oceaan keek door dat ding had ik meteen een rugvin te pakken. En even later zelfs twee. Snel de verrekijker aan Diana gegeven, maar die kon ze natuurlijk niet vinden, en raakte ze natuurlijk helemaal kwijt ...
's Avonds zijn we, met Jeroen, naar Canes Bar and Grill geweest, waar 3 tribute bands speelden van jaren 80 hardrock (toen stevige muziek nog hardrock heette). Het publiek was erg typisch, jaren 80 rockers, je kent ze nog wel: strakke zwarte spijkerbroek met witte gymschoenen eronder plus een zwart t-shirt met Iron Maiden erop. Het grote verschil met 20 jaar geleden was dat de mensen die er in die kleding zaten ook 20 jaar ouder geworden waren. De eerste 2 bands waren niet om over naar huis te schrijven, maar de Iron Maiden tribute die de avond afsloot was erg goed, af en toe kippevel zelfs. Deze 5 dames noemen zichzelf The Iron Maidens en veel verschil met het orgineel kon ik niet te horen, op de zang na dan natuurlijk. Erg goed en ze hadden er zelf nog lol in ook.
Bij het eerste (en enige) concert van mijn eigen bandje tot nu toe (zie een tijdje terug), hoorde we als tussen-de-bands-door muziek wat nummers van Metallica in Bluegrass stijl (= snelle Country). Klonk erg gaaf. En nu hebben we de band achterhaald en de CD gekocht: Fade to Bluegrass. Kei gaaf al die door elkaar spelende banjo's samen country-close-harmony zang. Aanrader. Had ik al gezegd dat ik het gaaf vond?
O ja, we zijn wereldkampioen schaatsen geworden!
Gisteren met de band naar Los Angeles geweest om een demo op te nemen. Het resultaat is verre van wereldschokkend, maar ach, het houd je van de straat, niet? Was een kleine studio, maar de eigenaar/mixert was geen prutser, integendeel. Schijnt in een band (The Adolescents) te spelen, die hier lokaal toch wel bekend blijken te zijn. Als Slayer, Bad Religion, NOFX en Pennywise op je tribute album staan dan zal dat dan wel. In ieder geval hebben we in 10 uurtjes 4 nummers opgenomen en ook nog een ruwe mix hiervan gemaakt. Vast dat ik nog wel een keer het lef heb om onze nummers online te zetten, of te vertellen waar de homepage van de band te vinden is.
Ik gok dat Diana volgende week gek wordt van de Toccata van Bach (bwv. 565). Sinds ik afgelopen weekend op een piano gespeeld had had ik toch wel heel sterk het idee dat het toch wel leuk zou zijn om een toetsinstrument in huis te hebben. Dus eergisteren een goedkoop keyboard gekocht. Haalt het natuurlijk lang niet bij een piano of een kerkorgel, maar is toch stiekem wel erg gaaf. Vandaag de partituur van de Toccata van Bach van het Internet geplukt en uitgeprint, erachter gekomen dat het toch wel erg veel noten zijn in die 3 minuten, zeker als je nooit echt serieus toetsen gespeeld hebt, maar toch met goede moed begonnen. Maar goed voor Diana dat we er meteen een koptelefoon bijgekocht hebben.
Nog meer spierpijn. Maar gelukkig kunnen we buiten in de jacuzzi gaan zitten.
Spierpijn. Ja, dat krijg je ervan als je na een half jaar niet squashen, meteen weer vrij intensief begint. En dan ook nog eens Castle Dome gaat beklimmen. We waren door Dirk, een Amerikaan waar we regelmatig een biertje mee drinken, uitgenodigd/uitgedaagd om die beklimming te doen. We hebben zaterdagavond doorgebracht in Yuma, Arizona waar het ouderlijk huis van Dirk is. Nadat we daar sinasappels geplukt hebben (ja, midden in de winter!) en erg lekker gegeten konden we overnachten in de 'guest house'. Jezus wat een luxe zeg, een compleet huis (met piano en fitness apparatuur) voor gasten.
Zondagochtend zijn we, voor zonsopkomst, vertrokken richting Castle Dome mountains, wat nog een uurtje rijden was, inclusief een half uur met een Jeep hobbelen over dirt roads. Toen Dirk een piek met verticale kliffen aanwees als de top die we gingen beklimmen hadden we toch wel even wat bedenkingen. Het gebied daar is echt supermooi, grote Saguaro cactussen en wat kleinere (maar veel gevaarlijkere) Cholla cactussen. Het pad naar de top was niet geheel zonder uitdagingen (stukken rotsklauteren met handen en voeten), maar het was echt de moeite waard. De afdaling was nog uitdagender, maar we hebben het uiteindelijk toch gehaald. We hebben ook een filmpje van het uitzicht op de top online staan, stuur me ff een mailtje als je het wilt zien (of je moet natuurlijk al weten waar wij onze filmpjes neerzetten).
Lachen man, Diana wordt al als een echte Amerikaan behandeld hier. Afgelopen week nog kreeg ze een oproep om zich te laten registreren als kiezer. Gelukkig zijn die papieren wel zo gemaakt dat je ergens moet aanvinken dat je Amerikaan bent, en staan er zware straffen op fraude hiermee, maar toch. Het feit dat je zo'n brief krijgt is wel raar. Maar vanmorgen zat er een oproep tot 'jury duty' in de bus voor Diana. Even wat achtergrond: als Amerikaan is het je plicht om als je opgeroepen wordt om in een jury te zitten (je weet wel, in een rechtszaal, met een rechter, advocaten enz.), dat ook daadwerkelijk te doen. Dus een beetje raar om als niet-Amerikaan daar ook voor opgeroepen te worden.
Gelukkig kwam Diana er net achter dat er ook op het 'jury duty' formulier een mogelijkheid is om aan te geven dat je een buitenlander bent ....
Andre en Tamara zijn weer veilig van hun trip door zuidwest-USA terug. Ze hebben wel erg veel sneeuw en regen gezien, en da's eigenlijk best wel uniek zullen we dan maar zeggen. En vandaag en de komende dagen wordt het natuurlijk stralend weer en een graad of 20. Suf.
O ja, gisterenavond was het eerste optreden met mijn nieuwe band (Virtual 5, ja had zelf ook liever een andere naam gezien, bv. "John the Butcher"). Was in dezelfde zaal als waar wij Muse hebben gezien voor $5. Entree gisterenavond was $10, maar dat was dan wel voor 4 bands. Eerste band was Cadaver Dogs, die ik persoonlijk erg goed vond, maar ik geloof dat weinig mensen het met me eens waren. Daarna kwam Whole Hog, daarna speelde wij, en daarna als klap op de vuurpijl Dinah Cancer and the 45 Graverobbers. Nou, wij waren niet echt heel goed, ik heb de plank in ieder geval een aantal keren flink misgeslagen. Maar natuurlijk kregen we op zijn Amerikaans na afloop alleen maar complimenten. Maar gelukkig waren en ook nog Nederlanders in de zaal die gewoon hun mening durven geven (dank, Diana, Andre en Tamara).
Dan doet Once het in Nederland toch een stuk beter. Ben wel een beetje jaloers op dat live-radio-optreden bij Giel Beelen.
Hoe ironisch dat het slechte weer in California zelfs het Nederlandse nieuws haalt ... Erg fijn ook voor ons bezoek dat nu een kleine tour aan het maken is hier.
Ik heb wat foto's van Baja online gezet. Diana heeft op haar site een reisverslag gemaakt. Verder blijft het hier maar regenen en regenen en regenen. Holland is er niks bij. Misschien dat dat de oorzaak was van het gebrek aan knipperende lampjes op onze kabelmodem?
Zoals de zangeres zonder naam al zei: Mexicooo, Mexi-hiiiiii-co. We zijn dus weer terug uit Baja California, Mexico. Erg mooi daar, maar helaas was het deze week wat regenachtig. Of, zoals een Mexicaan opmerkte: Jullie zien hier iets heel speciaals want het regent hier bijna nooit. Gelukkig regende het maar de helft van de tijd, de andere helft hebben we erg veel moois gezien. Grijze walvissen, grote cactussen, kleine typisch Mexicaanse dorpjes (verharde weg kruist zandpad, compleet met stoplicht).
We hebben wel alle vier lichte buikklachten en een erg soepele stoelgang. Een hele week Mexicaans eten gaat je niet in de koude kleren zitten.
Andre en Tamara zijn veilig aangekomen, en vandaag hebben we ze al een beetje van San Diego kunnen laten zien. Helaas is het weer niet je-van-het, maar tussen de buien door is er nog wel wat van te maken. En in de regen in de buiten-jacuzzi zitten heeft ook wel wat. Morgen reizen we af naar Baja California (da's in Mexico dus), waar we tot 5 januari rond gaan dolen. Tot dan dus, en de beste wensen voor 2005!
Hoera Wemmy's Winkeltje is online! Technisch nog niet helemaal wat ik zou willen, maar qua layout is het wel mooi geworden (een van Diana's verborgen talenten?), en natuurlijk de foto's en andere input van Wendy en Gijs. Kunnen we met een gerust hart afreizen naar Mexico als Andre en Tamara volgende week hier langs komen.
Eindelijk het fototoestel uit Diana's handtas (ja, daar loopt ze tegenwoordig mee rond) kunnen grissen en 2 filmpjes die we afgelopen weekend gemaakt hebben online kunnen zetten. Hier en hier een kleine sfeerimpressie van San Diego tijdens de kerst. Als het ff kan graag voor 13:00h NL-tijd bekijken, anders zou je me in de weg kunnen zitten. Ik werk nu een paar dagen thuis omdat het pand waar ik in werk gesloten is voor de kerst. Voor volgende week ben ik dus eigenlijk verplicht om 3 vakantiedagen (van de 14) op te nemen omdat we het gebouw niet inkunnen. Gelukkig heeft men niet zo'n moeite met tijd-voor-tijd en thuiswerken, zodat ik vandaag en morgen (beide officiele vrije dagen) gewoon kan werken vanuit thuis. Heb wel vanmiddag iemands download van een van onze surffilmpjes afgekapt, omdat mijn verbinding naar het werk wel heeel traag werd. Mocht het slachtoffer dit lezen: Sorry!
Gisteren nog even door Balboa Park gewandeld, waar we bij een kerstconcert uitkwamen. Erg raar om in korte broek en zonnebril in de buitenlucht naar kerstliedjes te zitten luisteren. In het park waren ook vanallerlei straatartiesten bezig, en toen men om een assistente vroeg, pikte ze Diana eruit. Lache man.
's Avonds nog even met de band gegierd. Gaat steeds beter en het raakt enigszins op elkaar ingespeeld zelfs. Er is zelfs al sprake van een eerste optreden begin januari. Mooi detail is dat dat in dezelfde tent is waar we eerder dit jaar Muse gezien hebben. We zien wel of het doorgaat.
Kreeg vandaag ook nog een mailtje van de band dat we misschien ook een optreden kunnen doen in San Francisco. Da's 10 uur rijden hiervandaan dus. Met andere woorden je bent een weekend kwijt aan 25 minuten op een podium staan. Maar van de andere kant is het natuurlijk wel gaaf om een keer in de Bay Area gespeeld te hebben natuurlijk.
Toch weer een update binnen een week. Eindelijk alles rond qua verkoop van het huis in Nederland, de handtekeningen zijn gezet (dankjewel Gijs) en wij zijn dus nu officieel homeless.
Dit was verder de week van de kookongelukjes. Afgelopen woensdag was Diana aan het koken en had ze een plastic bak op de kookplaat gezet en de verkeerde pit aangezet ... die onder de plastic bak dus. Ik kwam dus thuis vlak nadat dat gebeurd was, na meegeholpen te hebben de troep op te ruimen nog even over gehad en gezegd dat dat mijn nooit zou gebeuren, dat ik nooit etenswaar op het fornuis zet als ik aan het koken ben enz. enz. En zo roep je natuurlijk onheil over jezelf af ...
Afgelopen vrijdag, Emile is aan het koken voor een potluck. Hij zet eventjes een zakje cachewnoten op de pit rechtsachter op de kookplaat. Even daarna zet hij een pan aardappelen te koken op de kookplaat rechtsvoor, tenminste dat denkt hij. Na een paar minuten begint het behoorlijk te stinken, een verbrande-cachewnoten-vermengd-met-plastic lucht.
Het is ook de week van de potlucks dit. Een potluck is dus een maaltijd met een groep mensen waarbij je zelf het eten meebrengt. Gisteren dus de potluck van mijn werk gehad, vandaag een potluck gehad bij Jeroen en Mandy en Diana heeft morgen nog een potluck van haar werk; helaas moet ik repeteren dan. Vandaag waren we met z'n 10-en, en pakweg 60% daarvan was Hollands. Naast Mandy en Jeroen waren ook Peter en Cristel van de partij. Is wel moeilijk om in zo'n overwegend Nederlands gezelschap Engels te blijven praten, zodat de rest van de mensen je ook kan verstaan, maar het is ons aardig goed gelukt geloof ik. We zijn ook nog even naar de oceaan wezen kijken in het donker. De golven waren aardig hoog, en zo verlicht door een halve maan zag het er erg mooi uit.
En natuurlijk moet ik het nog even over het weer hebben. We hebben hier momenteel een Santa Ana condition, volgens mij wel vergelijkbaar met de Föhn winden die er in de Alpen waaien. Komt erop neer dat er warme wind vanuit de bergen in het binnenland deze kant op geblazen wordt, en het hier dus warm voor de tijd van het jaar is (25 C, terwijl het gemiddelde 19 C is voor december). Enige minpuntje is dat het volgens de San Diegans erg hard waait nu, maar naar Nederlandse begrippen stelt het erg weinig voor die wind.
Helaas weinig te melden deze week. Afgelopen vrijdag nog maar eens een keer met wat mensen afgesproken voor champagne-in-the-jacuzzi. Was weer erg geslaagd, daardoor zaterdag wel een groot deel van de dag duf rondgelopen. Het was dit weekend weer wat warmer, vrijdag rond de 25 graden, zaterdag rond de 24 en vandaag weer wat kouder en rond de 20 graden. Maar we hebben toch weer even in onze korte broek en hemd rond kunnen lopen.
Ja, de updates worden weer wat frequenter. Momenteel bezig met het maken van een webwinkeltje voor Wendy (mijn schoonzusje dus), maar gelukkig is er hier daarbuitenom nog genoeg te doen.
Allereerst is er de kou, San Diegans klagen er steen en been over, het is nog nooit zo koud geweest hier. Een dag heeft men hier zelfs de ruiten van de auto van ijs moeten ontdoen. Niet dat daar een degelijke Hollandse krabber aan te pas hoefde te komen (een handdoek was genoeg), maar toch .... Gelukkig wordt het aan het einde van de week weer gewoon een graad of 21 C.
Van het weekend een housewarming party gehad van een collega van Diana. Zij en de jongen waarmee ze nu is gaan samenwonen zijn met hun neus in de boter gevallen, voor een paar honderd dollar per maand meer dan wij (dat is voor lokale begrippen dus niet veel) hebben ze een prive tuin, met prive zwembad en prive vuurstookplaats (hoe zeg je dat in het Nederlands?). De barbeque stond de hele dag aan, op het einde hebben we nog een typisch Amerikaans barbeque gerecht mogen proeven: Beer Can Chicken. Zoals je op de foto kunt zien wordt de kip op een blikje bier (half leeggedronken) gezet. Doordat het bier langzaam verdampt krijg je een goed gebarbequeuede kip. Na een dik uur viel het resultaat dan ook niet tegen.
Zo, weer een hele tijd geen updates hier. Slecht zeg. Dan nu maar even een samenvatting van de afgelopen week:
De auto doet het nog! Nu we 2 auto's hebben en het hier wat kouder is geworden (erg koud voor San Diego begrippen, 18 C overdag, 5 C 's nachts) gaan bepaalde personen wel erg vaak met de auto naar het werk. Ik blijf nog steeds op mijn fiets gaan, hoewel het 's ochtends zo bergaf wel aan de frisse kant is.
Afgelopen donderdag was het Thanksgiving, dat is een 'big thing' hier, bijna net zo belangrijk als kerst. Misschien zelfs belangrijker, want kerst duurt hier maar 1 dag, en voor Thanksgiving staan wel 2 hele vrije dagen. We hebben een alternatief Thanksgiving diner gehad, dus geen 'turkey', maar 'venison' voor ons. Voor als je je woordenboek niet bij de hand hebt: dat is dus hert. Diana's Schotse collega heeft dit diner voor een gezelschap van een man of 10 klaargemaakt, met alle gangen gerechten uit Schotland. Hij had er zelfs zijn kilt voor aangetrokken. Was erg geslaagd.
En nu maar hopen dat we niet weer een miskoop gedaan hebben. Diana heeft vandaag onze nieuwe auto opgehaald, een Mazda 626 uit 1999. Toch een respectabele 10 jaar jonger dan onze rotte Camry, en zo op het eerste gezicht (voor de leek dus) weinig mee aan de hand. Nu maar flink mijlen maken en kijken of die heel blijft voordat we bezoek uit Nederland krijgen.
Van het weekend nog naar een stripclub geweest. Eh, om muziek te luisteren dus. Het bandje waar ik eerst in speelde, Inigo, had hun eerste optreden. Toen ik zaterdag voordat ik er heen ging nog ff op Internet opgezocht wat voor tent het precies was (Google op "Fat Katz Encinitas"). Blijkt dus in October 3 weken lang een stripclub geweest te zijn, die door flinke protesten van de buurt daar weer dicht is gegaan. Het interieur leek echter niet veel veranderd, veel roze lichtjes en spiegels naast het podium, loungestoelen en 'red velvet' tegen de wanden. Het optreden van Inigo was erg goed, ondanks dat ze geen PA hadden. De rest van de bands was dramatisch slecht.
Leven we nog? Ja, we leven nog. Na een dikke week zonder veel energie, gaat het hier weer stukken beter. Dat kan ik van onze auto helaas niet zeggen, die deed het van het weekend herhaaldelijk niet, hij wilde niet starten. Vast dat mijn broertje Sjuul een deja vu heeft (als hij dit zou lezen), want dit is precies hetzelfde als we hadden toen ik met Sjuul rondreed hier door de States: Je draait de sleutel om en er gebeurt helemaal niks. Na een keertje wegenwacht en een keertje een vriendelijke kennis met startkabels zijn we toch wel thuis gekomen. Dus de auto naar de garage, die heeft daar 2 hele dagen gestaan en elke keer dat ze hem daar probeerde te starten lukte het. Dus we hebben hem maar weer mee terug genomen. Suf niet? Vast dat die auto voelt dat we op zoek zijn naar een andere, meer betrouwbare, auto.
Verder ben ik hard aan het wennen aan mijn nieuwe baan, is erg anders dan de vorige baan.
Oh, ja. Vandaag ook nog naar de tandarts geweest hier. Dat is toch wel een aparte ervaring hier, vandaar dat ik het toch wel even wil vermelden. Ze zijn vandaag een heel uur bezig geweest met mijn gebit schoonmaken. Vanuit Nederland was ik gewend dat het plaque verwijderen in 5 minuten gepiept was, mooi niet dus hier. Ik weet nu alleen niet of ze hier totaal over de schreef gaan, of dat het in Nederland een beetje karig is. Ook bizar is de hoeveelheid mensen die hier totaal-over-de-top-vriendelijk je welkom heet als je de praktijk binnenkomt. Wel drie assistentes hebben me met een very-super-warm-welcome onthaald, zelfs voor Californische begrippen (en we zijn wel al wat gewend) ging dat wel wat ver.
Gisteren avond 'Guy Fawkes' dag gevierd. Schijnt een traditioneel Brits feest te zijn waarbij ze een pop (die Guy Fawkes voorsteld) verbranden. Er is hier maar 1 strand waar je na zonsondergang mag drinken (Coronado beach), en dus had Diana's Schotse collega Dan daar een 'bonfire' georganiseerd. Voor San Diego begrippen was het best koud gisterenavond (we moesten een jas aan), maar verder was het wel geslaagd. Helaas wisten we niet dat je maar tot 11 uur mag drinken, dus zijn we rond een uur of 1 door de plaatselijke politie van het strand af gejaagd. Ach, hebben we dat ook weer eens meegemaakt.
Laatste week werken voor SIPphone, en wat voor een week. Naast behoorlijk hard doorwerken om toch nog een en ander gedaan te krijgen, heb ik diverse keren dubbel van het lachen gelegen met mijn collega's. Ik heb ook nog een aanbod gekregen om bij het bedrijf te blijven werken waarbij de beloning flink opgeschroefd was, maar daar ben ik niet op ingegaan. Ben erg benieuwd wat mijn nieuw baan me gaat brengen.
Ook heb ik deze week de sollicitatiegesprekken geleid voor mijn opvolgers bij het huidige bedrijf. Zoals mijn baas het zegt: we moeten 2 nieuwe Emile-en hebben, en dus ben ik de hele week bezig geweest met sollicitiegesprekken. Bizar eigenlijk, dat ik, na die paar weken die ik er gewerkt heb, ga beslissen over wie er voor ze gaat werken.
Na een sollicitatiegesprek liep ik naar de WC toe, waar toevallig mijn collega Chris ook was en die zei tegen me: "that was a long one" (doelend op het sollicitatiegesprek). En even later: "that's a strange thing to say to another guy in the bathroom". Dit komt vast niet over zo, maar ik heb in ieder geval bijna in mijn broek gepiest van het lachen (gelukkig was ik op de WC).
We leven nu een beetje in een omgekeerde wereld ben ik bang. Daarnet in het nieuws hier een reportage over Nederland gezien met aandacht voor de problemen met radicale groepen enzo. Erg raar allemaal, dat dat zelfs hier het nieuws haalt, waar het niveau normaal gesproken de kat-in-de-boom niet ver overstijgt.
Over de verkiezingen hebben we het maar niet meer. Ik heb de laatste paar dagen best veel teleurgestelde Californians gezien.
Verkiezingen! Helaas is het enige dat ik vandaag mag stemmen mijn gitaar (maar die heb ik dan wel twee). Het leeft hier wel enorm, onze onderbuurvrouw heeft een groot Bush-bord in haar tuin staan (... voeg zelf hier je commentaar maar toe ...). Je ziet overal bumperstickers (vooral op auto's) met politieke leuzen en op het werk en daarbuiten gaat het erg vaak over de verkiezingen. Doemdenkers voorspellen flinke rellen mocht Bush weer winnen en maandenlange rechtzaken over de uitslag. Het rare is dat bijna iedereen die ik spreek Kerry gaat stemmen, maar dat kan natuurlijk liggen aan het type mensen waar we hier mee omgaan. San Diego stemt traditioneel Republikeins (flinke hoeveelheid leger-bases hier), terwijl de rest van California Democratisch stemt. Ik zit vandaag in ieder geval aan de radio/TV vastgeplakt.
Snel nog even het Nederlandse journaal meegepikt vanmorgen, zal wel helemaal over de verkiezingen hier gaan dacht ik nog. Mooi niet dus, Theo van Gogh vermoord. Ongelofelijk, dat zoiets kan en gebeurt in Nederland. Je steekt je kop boven het maaiveld uit en hij wordt er ook nog bijna letterlijk afgehakt. Moorden in de onderwereld, politieke moorden, religieuze (?) moorden, Nederland heeft het gewoon allemaal. Je kunt het eens of oneens zijn met herrieschoppers als Pim Fortuyn of Theo van Gogh, maar dit?! Who's next?
Mijn baas (de 'kleine baas', niet de grote) heeft van het weekend zijn been op 2 plaatsen gebroken. Om het stress-niveau van hem en mijn collega's niet te hoog op te laten lopen in mijn laatste week heb ik maar toegezegd om ook donderdag en vrijdag nog te komen werken. Ik had eigenlijk die 2 dagen vrij genomen om nog even vanalles te doen wat er maar niet van komt, maar ach, dat komt dan wel een andere keer.
Nu de druk er op het werk af is doordat ik een andere baan heb, krijg ik erg veel dingen klaar, werk ik nog steeds hard en veel (tenminste, zo zie ik het), maar is het net allemaal iets relaxter. Misschien moet ik me voor elke baan maar voorstellen dat het de laatste week is waarin ik die baan heb.
Ik wordt al weer een beetje beter met updaten van deze pagina, het is nu minder dan een week. Afgelopen week de mindere kant van het beroep systeembeheerder gemerkt. Continue pieperdienst is ook niet alles, afgelopen week toch wel 4 van de 5 nachten begon de telefoon te piepen. Een keer ben ik om 2 uur 's nachts naar de serverruimte gereden omdat er daar iets mis leek te zijn. De overige nachten alles vanuit onze computer thuis kunnen regelen, maar het breekt wel een beetje op zo. Diana noemt de telefoon al "Emile's kind", en we krijgen zo een beetje een idee hoe het moet zijn als je elke nacht opmoet voor een jengelende baby. Je krijgt van een computer echter niet zoveel terug ....
Verder heeft Diana haar webpagina ook weer eens een update gegeven, er staat nu een verslag op van onze trip van afgelopen maand.
Zo, een hele week zonder updates hier. Dat kan eigenlijk niet. Het was nog wel een best spannende week voor me. Als alles goed is heb ik namelijk een andere baan. Als de molens van personeelszaken van de universiteit hier een beetje soepel draaien werk ik namelijk over pakweg 2 weken voor www.caida.org, niet te verwarren natuurlijk met die idioten die hier die twee torens opgeblazen hebben. Het gaat om een baan als data administrator, en het klinkt precies als waar ik eigenlijk naar zocht. Ben er wel erg blij mee eigenlijk.
Zo zie je hier nooit een Nederlander, en zo zijn het er ineens zeven. Afgelopen vrijdag zijn we naar een Australische bar geweest met Mandy en Jeroen (Hollanders dus), hun bezoek (nog twee Hollanders) en nog een jongen die ze ooit in de supermarkt tegengekomen waren (drie keer raden, ja, ook een Hollander). Wel lol gehad moet ik zeggen, alhoewel het continue omschakelen van taal toch wel lastig is, er waren ook nog vier andere nationaliteiten aanwezig. En na een paar pitchers bier wordt dat niet gemakkelijker, dat omschakelen (tegen wie moet ik ook alweer Nederlands praten?).
Zaterdagochtend met Dirk, een Amerikaanse vriend, en wat van zijn vrienden koffie en ontbijt wezen pakken. En jawel, ook daar kwamen we weer een Nederlander tegen (het is een plaag). En nog even een typisch staaltje van Amerikaanse beschaving waargenomen: terwijl wij in gesprek waren aan tafel, werd ik ineens op mijn schouder getikt door de vrouw die een tafeltje verderop zat. Of ik mijn laatste zin nog eens wilde herhalen, ze was mee aan het luisteren maar had me niet verstaan! Is me in Nederland nog nooit overkomen.
En zondag eindelijk wat meer met onze webcam kunnen spelen. Ron en Annemie hebben er nu ook een aangeschaft, dus we hebben even naar Eindhoven kunnen zwaaien (en zij konden terugzwaaien). Ook Anne, Gijs en Wendy hebben al live video uit La Jolla kunnen zien, en zelfs mijn kleine nichtje Amber heeft ons gezien.
We hebben hier in San Diego een record gebroken. Na 182 dagen hebben we weer regen gehad vanmorgen. Dat was de langste periode zonder regen die ze hier ooit gehad hebben. We hebben tijdens de vakantie wel wat regen gezien, maar om hier bij ons appartement regen te zien was toch eigenlijk best wel schokkend.
O, ja ik heb nog wat vakantiefoto's van de Grand Canyon, Canyon de Chelly, Monument Valley, Arches, Canyonlands, Capitol Reef, Bryce en Zion National Park online gezet voor de liefhebbers. Wat bij welk park hoort mag je voorlopig zelf uitzoeken.
Ook nog een webcam gekocht dit weekend, en hebben al wat familie en vrienden lastig gevallen met ons in stromende-video beelden. Ik hoop dat we volgend weekend wat stromende-video 2 kanten op hebben ....
mmmm, mijn webpagina kan ook wel eens wat meer aandacht gebruiken. We zijn inmiddels weer terug van onze dikke week rotsen kijken in Arizona en Utah. Erg mooi daar, ben nog van plan wat uitgebreider hier iets over te schrijven en wat foto's op het net te zetten.
En daarna natuurlijk weer onvermijdelijk aan het werk. Viel niet mee, zeker nu er een techneut minder werkt op het bedrijf en dezelfde hoeveelheid werk gedaan moet worden. Het wordt er niet leuker op. Ik was ook blij verrast toen ik op het antwoordapparaat een reactie op een sollicitatie had staan die ik 2 maanden geleden (ongeveer tegelijk met mijn huidige baan) op de bus had gedaan. Afgelopen donderdag een telefonisch eerste gesprek gehad en ik mag volgende week op gesprek komen. Het gaat om een erg erg gave baan bij een instituut dat onderzoek doet aan het Internet.
Ook heb ik deze week voor het eerst een telefonische conversatie gevoerd met mijn nichtje Amber (is nu anderhalf), waar ze normaal gesproken soms een beetje brabbelde als je wat zei heeft ze me nu duidelijk kunnen maken welke geluiden een koe, een poes en een auto maken. Kei gaaf.
Vandaag mijn ouders nog even aan de lijn gehad. Die komen dit voorjaar naar de USA! Kei mooi. Met Andre en Tamara rond de jaarwisseling en Piet en Annie rond de carnaval komen wij de winter hier wel door.
En nu weer verder met inlezen voor mijn sollicitatiegesprek.
Erg druk op 't werk, we zijn weer terug in het eten-werken-slapen ritme deze week en da's wel minder. Gelukkig gaan we vanaf morgen een tour maken richting de Grand Canyon, en ik hoop dat ik dan weer wat tot rust kom.
Vandaag kreeg ik te horen dat een collega van me weggaat bij het bedrijf waar ik werk. Aangezien het aantal techneuten binnen het bedrijf op een hand te tellen is betekent dat dus veel meer werk voor ondergetekende. De manier waarop dat hier gaat is eigenlijk wel grappig. De baas nam iedereen mee uit lunchen om dit te vertellen. Verder kreeg ik me een partij veren in mijn reet waar een pauw trots op zou zijn. Niet verkeerd na een paar weken werk. En toen we even later weer terug op kantoor waren kreeg ik tussen neus en lippen door ook nog eens te horen dat ik 10% meer ga verdienen als beloning. Verder kreeg ik nog te horen dat als ik me wilde gaan ontwikkelen als projectmanager of als wat dan ook, dat ik maar gewoon die mogelijkheid moet grijpen. Het was erg raar vandaag op het werk.
Wel erg jammer van die collega die weg gaat. Kon ik het wel goed mee vinden, maar hopelijk blijf ik daar nog wel contact mee houden zoals met eem paar Tunix collega's.
Verder zijn er ook ontwikkelingen op het bandvlak. Afgelopen maandag hebben we met z'n vieren gerepeteerd (ik kom er nu achter dat ik dat voor de trouwe lezers van mijn gebrabbel achter heb gehouden). De bassist van de veel-te-ambitieuze-band-waar-ik-uitgestapt-ben was door een vriend van hem gevraagd voor een andere, minder ambitieuze, band. Ze zochten nog een gitarist en een drummer. Die gitarist hadden ze dus snel gevonden en via een collega van Diana kende ik een drummer die me wel geschikt leek. Dus even lekker gegierd maandagavond.
Achteraf bleek dat 'men' de drummer niet super vond, terwijl ik juist helemaal enthousiast ben over het enthousiasme van de drummer. OK, het was af en toe allemaal niet even strak, maar er straalde wel een gevoel voor muziek van uit. Gelukkig heb ik de rest hiervan kunnen overtuigen, dus we gaan in ieder geval nog een keer repeteren.
Het is een rare week eigenlijk, en nu is ook nog Andre Hazes overleden .... Die CD gaat dus zeker mee als we volgende week naar de Grand Canyon gaan.
Zoals sommige mensen al terecht opgemerkt hadden (bedankt!), is er de afgelopen dagen een en ander mis geweest met deze website en de andere websites die op dezelfde machine staan. Ik ben een en ander aan het upgraden geweest, en dan gaat er wel eens wat mis.
Afgelopen weekend hebben we het rustig aan gedaan, en dat kwam wel goed uit omdat Diana ziek was. Zaterdag nog heel rustig een wandeling langs de oceaan gemaakt. Op het strand waar normaal de zeehonden liggen, waren nu mensen. San Diego County (zeg maar de gemeente) heeft in al zijn wijsheid besloten dat de zeehonden de oceaan bij dat strand wel erg vervuild hebben en dat het dus uitgedregd moet worden. Komende tijd dus geen zeehonden daar, en het is maar de vraag of ze terugkomen.
Zondag zijn we naar een festivalletje geweest. 5 Bands, waaronder Muse, in een openluchttheater. Wel een raar gezicht om bands zo op te zien treden voor een zittend publiek, de enige mensen die stonden stonden helemaal bovenaan het theater. Wel een goed zicht, maar licht en geluid waren op die afstand al niet meer helemaal synchroon (we konden dus eerst zien, daarna pas horen wat de drummer deed bijvoorbeeld). Waren wel aardige bands, Muse stond als 3e geprogrammeerd, maar waren absoluut de beste van de dag, ook al zijn het enorme showpikjes aan het worden. Franz Ferdinand (voor de duidelijkheid: da's een bandnaam) was ook zeer de moeite waard.
Weet je wat de gevaarlijkste plekken in de USA zijn? Ghetto's? Onverlichte steegjes? Shopping Malls na sluitingstijd? Mijn ervaring hier is dat de gevaarlijkste plaatsen hier parkeerplaatsen zijn. Ongelofelijk wat een gevaar de gemiddelde Amerikaan in een auto is. Op de normale weg is het al niet je-van-het, maar daar hoeven ze het grootste deel van de tijd alleen maar rechtdoor te gaan en is het niet zo'n probleem dat de aandacht meestal bij het telefoongesprek ligt dat men aan het voeren is, ja die gekochte mobiele minuten moet je toch een keer opmaken niet? Maar op een parkeerplaats moeten ze ook af en toe draaien of achteruitrijden en dat gebeurt over het algemeen met de voet vol op het gas en nog steeds met de aandacht voornamelijk bij dat mobieltje. Rechterbuitenspiegels zitten hier voor de sier op auto's, of hooguit omdat autofabrikanten toch ergens neer moeten zetten dat 'objects in the mirror are closer than they appear'. Zelfs de Fransen, Portugezen en Italianen bij elkaar hebben meer verkeersinzicht dan wat ik hier elke dag op mijn fiets moet trotseren.
Het punt is namelijk dat ik elke dag over een parkeerplaats heen moet om naar mijn werk te komen of ik moet een stuk omrijden. 's Ochtens is het niet zo erg, dan zijn de meeste winkels toch niet open (behalve de lokale versie van de Albert Heijn die 24x7 open is), maar als ik naar huis kom heb ik al mijn concentratie nodig om heelhuids thuis te komen. Vandaag heb ik dus op een stuk van nog geen 100 meter 3 auto's moeten ontwijken. Niet dat de gewone weg zonder gevaren is, maar parkeerplaatsen zijn toch wel het toppunt.
Vanavond naar Eurocircle geweest. Da's een organisatie die eens in de zoveel tijd Europeanen in grote steden bij elkaar brengt. Eurocircle San Diego had een buffet bij een Italiaans restaurant georganiseerd. Er waren erg veel Nederlanders, maar meer van het type over-het-paard-getilde Randstedeling (lekker generaliserend). Dus eigenlijk geen Nederlanders gesproken, maar Nederlands praten we thuis al genoeg. Wel een aardige Francaise en een Amerikaan tegengekomen. Hadden elkaar leren kennen in Griekenland op vakantie, en na een tijdje op en neer bellen en vakanties in Frankrijk en de USA is ze hier komen wonen; wel een mooi verhaal. Ook te horen gekregen dat mijn werkvergunning-aanvraag blijkbaar erg soepel verlopen is, sommige mensen doen daar 2 jaar over.
Vandaag is de lijst van rijkste mensen ter wereld onder de veertig uitgekomen. De grote baas van het kleine bedrijfje waarvoor ik werk staat ook in die lijst .... boven Andre Agassi en Will Smith .....
Zo weer een weekend erop zitten. Zaterdag even lekker uitgewaaid op Crystal Pier, is vlakbij maar waren we nog nooit opgeweest omdat er een groot hek voor staat, toen we dat hek voorbij waren en er niemand begon te schreeuwen zijn we maar doorgelopen. We hebben enige tijd de techniek van andere surfers staan af te kijken. Verder was de oceaan heel helder, zo helder dat we hele scholen kleine visjes konden zien (honderden visjes bijelkaar), vlakbij de surfers .... Ook konden we vrij goed de stingrays zien, er zaten eng grote exemplaren bij, toch wel driekwart meter in diameter. En we dachten zelfs haaitjes te kunnen zien, wat even later bevestigd werd doordat een visser die vlakbij ons stond een haaitje van zo'n 30 cm aan de haak sloeg. Niet echt een 'great white' dus, maar we hebben haaien gezien, in 't wild!
Zondagmorgen alle vissenangst weer opzij gezet en weer een surfpoging gewaagd. We lagen om een uur of 9 al in het water, volgens mij een ideale tijd omdat de echte surfers veel vroeger gaan (de 'morning patrol' bij zonsopgang, op dit moment ergens tussen 6 en 7) en de 'lamers' pas tegen de middag het water in gaan. Het was gelukkig niet zo druk en de golven waren wel aardig hoog, maar niet dat ik er vandaag iets van bakte hoor.
Op het bandfront zijn er ook weer enige bewegingen: De bassist van de band waarbij ik het drie weken uitgehouden heb vroeg mij voor een band in oprichting. Een vriend van hem is zanger/gitarist en we hadden dus alleen nog maar een drummer nodig. Vrijdagavond waren we met wat collega's van Diana wezen eten/biertje wezen drinken in een jazzbar (was leuk, ondanks dat jazz niet zo mijn ding is), en toen ik over deze nieuwe band in oprichting vertelde wist Diana's Schotse collega nog wel een drummer. En die belde vandaag dus op dat hij wel zin had. Dus als het allemaal een beetje gaat lopen wordt er binnenkort weer eens flink Gegierd. En als ik dat weinige wat ik weet van de andere bandleden eens optel zal dat er een stuk steviger aan toegaan dan bij de vorige band, en hoef ik me niet steeds af te vragen of wat ik speel nu rock of indie is.
Veel te heet. Dat was een korte samenvatting van het afgelopen weekend. Normaal is het hier in de zomer wel uit te houden met temperaturen van rond de 25 graden, maar de 37 graden van afgelopen weekend was voor mij toch echt te heet. Dus zo weinig mogelijk stappen buiten gezet, hoewel het binnen in ons appartement zonder airco nou ook niet echt koel was, maar binnen was tenminste schaduw. Gisteren hadden we een vrije dag hier, 'Labor Day', wat in San Diego betekent dat iedereen massaal naar het strand gaat en dat het dus poepdruk is en de wegen muurvast zitten. Niet mijn idee van een leuke besteding van je vrije dag. Gelukkig hadden we nog wat belastingformulieren in te vullen, dus we hebben ons niet hoeven te vervelen.
Het weekend veel buiten geweest, zaterdag naar 'Street Scene', een lokaal festival. Wel erg anders dan de festivals die ik vanuit Nederland gewend ben, ten eerste is dit op een grote parkeerplaats (dus geasfalteerd) in plaats van om een mooi grasveld. Het grootste verschil zijn de plaatsen waar je drank kunt halen. Omdat het een all-ages festival was, zijn de plaatsen waar bier geschonken wordt strikt gescheiden van de rest van het terrein. Er staan dus duidelijke afscheidingen omheen en je komt er alleen binnen als je je ID laat zien, en als je dan een biertje wilt halen moet je nog een keer je ID laten zien. Er liep ook erg veel politie over het veld rond; maar desondanks rook je hier en daar nog wel de lucht van een pretsigaret. Eigenlijk maar 2 bands van begin tot einde gezien: John Bulter Trio (erg goed), en de Foo Fighters (ach, ik zet liever een CD op).
Zondag eerst uit wezen lunchen (nu ik weer een volle baan heb, zijn we weer echte yuppen), daarna naar Point Loma (tidepools, en een heleboel krabbetjes). Vlak nadat we thuiskwamen (uur of 6) gingen ineens alle electrische apparaten op zwart. Ja, je hebt niet in California gewoond als je niet eens een 'power outage' meegemaakt hebt. Ons warm water en fornuis zijn allemaal afhankelijk van electriciteit, en aangezien we te horen hadden gekregen dat het nog wel ff kon duren hebben we de barbeque maar aangestoken. Heel erg lang heeft de stroomuitval niet geduurd, rond een uur of 8 's avonds deed alles het weer, zodat we toch maar mooi de slotceremonie van de Olympische Spelen hadden kunnen kijken.
Laatste dagen heb ik mensen het woord 'biatch' veelvuldig horen gebruiken, en eindelijk ben ik er achter wat het betekent (ja, ik ben een beetje traag). Omdat het woord 'bitch' veel te beledigend is om en publique te gebruiken, stopt de beleefde Amerikaan er een 'a' tussenin ...
Het weekend zit er weer op, even lekker uitgerust en weer helemaal fris voor een nieuwe week werk. Gisteren nog even gerepeteerd met de band en verteld dat ik stop als gitarist bij ze. Het valt toch niet mee om alleen maar 'indie' te spelen en nooit meer mijn sloppy rocksolo's te mogen spelen. Verder wilden ze drie keer per week repeteren, waaronder de hele zondag, en da's me nou net te heftig.
En wat doe je verder in zo'n weekend: contact met Nederland natuurlijk, beetje surfen (ging deze week erg slecht, we werden compleet van onze boards afgespoeld), naar de dierentuin (in dit geval het 'Wild Animal Park', soort safaripark), naar de film ('Maria full of grace') en zo weinig mogelijk achter de computer proberen te zitten ...
O ja, ook nog het vermelden waard: onze auto heeft dit weekend geen problemen gehad.
Zo, al 3 dagen aan het werk. Ben er nog niet zo positief over (en da's zachtjes uitgedrukt). Op dit moment doe ik op een dag maar 3 dingen: werken, eten en daarna op de bank in slaap vallen.
Gisteren nog even relaxed naar de San Diego Zoo geweest. Hoewel dierentuinen best op elkaar lijken hebben we toch wel wat dingen gezien die de moeite waard waren zoals een Komodo varaan (erg groot), een slang met 2 koppen (mutantje) en panda's.
Vandaag zijn we (weer relaxed) wezen surfen met Jeroen en Mandy (de Hollanders die we een tijdje geleden hebben leren kennen) en daarna nog een Mexicaanse lunch bij het lokaal befaamde Roberto's.
Naast de relaxte bezigheden heb ik me ook flink zitten inlezen in de Internet telefonie en heb ik de afgelopen tijd ook al een paar keer op die manier gratis met Nederland gebeld (bedankt Ron en Paul voor het meehelpen met testen).
De auto, de auto. Tsjonge tsjonge tsjonge. Sinds de bandenvervangactie afgelopen maandag heeft onze auto nog steeds een hoog piepend geluid bij elke rotatie van het linkervoorwiel. Dus maar weer eens naar de repairshop gegaan. Dat duurt natuurlijk weer eeuwen, maar uiteindelijk bleken er wat onderdeeltjes los te zitten (weet niet precies welke), welke tegen onze velg aan schuurden. Hij loopt nu weer als een zonnetje, en ik heb ook nog eens mijn geld voor de reparatie teruggekregen bij het tirecenter. Als echte Hollander moest ik dat toch eens proberen, ze keken wel raar op van die 'ik wil mijn geld terug' vraag, maar uiteindelijk toch gelukt.
Alweer een week geleden dat ik hier iets schreef, mmmm. Afgelopen week druk bezig geweest met mijn werk voor Tunix en ... het regelen van een andere baan. Hiervoor heb ik afgelopen vrijdag getekend. Ik ben er wel best een beetje zenuwachtig voor, want het is een meer dan 40 uurs baan en er wordt ook nog van me verwacht dat ik continue pieperdienst draai. Gecombineerd met de helft van de vakantiedagen van wat in Nederland het minimum geacht wordt ben ik benieuwd hoe zwaar het in werkelijkheid gaat worden. Het is in ieder geval 'nieuwe' technologie (Internet telefonie) en technisch uitdagend werk, dus ik ben benieuwd.
Ook op het bandfront is er nieuws. Ik heb auditie gedaan bij een band en ik mag nog blijven ook! Bandleden zijn allemaal zo rond de 30, kunnen ook nog allemaal aardig spelen en het zijn verder aardige lui. Ik verwacht niet dat we hiermee wereldberoemd gaan worden, maar weer regelmatig midden in de herrie staan is wel erg lekker.
Auto's servicen dat kunnen ze hier hoor. Omdat 1 achterband lek is, en de 2 voorbanden die onze auto had nog de orginele (uit '89!) zijn, heb ik vandaag 4 nieuwe banden op de auto laten leggen. No big deal. Maar zoals gewoonlijk bij autoreparaties hier was er weer eens wat aan de hand. Toen ik wegreed maakte de linkervoorband een schrapend geluid bij elke omwenteling. Meteen omgedraaid en de 'tire'-pipo's naar laten kijken: onze remmen waren helemaal op. Dus naar het 'brake center' (ja voor elk onderdeel heb je een aparte reparateur lijkt het wel), en daar bleek dat de 'tire'-pipo's onze velgen hadden verwisseld. Normaal gesproken heeft die bak die wij hebben 4 dezelfde velgen, maar onze achtervelgen zijn anders dan de voorvelgen. Echte professionals, bij het tirecenter.
Blijft lachen zo'n auto. Gisterenavond wilde we naar een bandje gaan kijken. Mooi niet dus. Toen we de auto in wilde stappen zag ik dat onze rechterachterband wel erg slap was. Dus even bij het tankstation langs om hem op te pompen, maar bij nadere inspectie blijkt er een schroef/spijker in onze band te zitten. Ongelofelijk, da's gewoon al de 2e keer dat dat gebeurd. De band loopt niet zo snel leeg als de afgelopen keer (toen was de band echt plat toen ik de auto ging ophalen), dus met 2x naar het tankstation vandaag om de band op te pompen kan ik er hopelijk morgen mee naar het 'tire center' rijden om 'm te laten plakken/vervangen.
Voordat we wisten van het gedoe met onze band zijn we er gewoon een stukje op wezen rijden, naar Point Loma. Da's een rotspunt die een stuk de oceaan in steekt. Je hebt daar 'tidepools'; kleine plassen water die met vloed onder de zeespiegel liggen. Tuurlijk waren wij er toen het vloed was en er dus weinig pools waren, maar desondanks hebben we wel zeeanemonen, visjes, heremiet- en andere kreeftjes gezien.
Gisterenavond mijn eerste 'auditie' gedaan bij een band. Is wel erg lekker om weer middenin de herrie te staan. Mijn versterker hield zich behoorlijk goed staande. De band was op zoek naar een 'indie' geluid, en wilde liever niet 'rock' zijn. Erg moeilijk voor een simpele ziel als ik die het verschil tussen 'indie' en 'rock' niet weet. Dus maar gevraagd welke bands nu 'indie' en welke nu 'rock' zijn. Pearl Jam is bijvoorbeeld rock (ai), de Pixies zijn indie, en bands als Nirvana en Faith no More zijn twijfelgevallen, en aan de bands die ik noem zie ik eigenlijk zelf ook al dat ik best wel een ouwe lul begin te worden. Ik heb dus erg mijn best gedaan om vooral geen gierende rocksolo's te spelen, en ik geloof dat de band het wel goed vond gaan. Ach, ik heb in ieder geval weer een avondje lekker gitaargespeeld, ook al was het zonder echt flink te gieren.
Weekend weer om, jammer. Gisteren een goeie BBQ aan het strand gehad, inclusief een paar potjes beach-volleybal, en mijn eerste aanraking met de locale ordehandhaving hier. Ik had een leeg bekertje in mijn hand waar bier in gezeten had, en dat mag dus niet. Bier drinken mag alleen als je op het strand staat, en niet als je op een grasveldje staat op een meter of 3 van het strand. Gelukkig hadden ze goede zin, dus werd me vriendelijk gevraagd mijn bier in het vervolg op het zand op te drinken.
Gisteren eindelijk dan een electrieke gitaar met versterker gekocht, voor de kenners: Een Gibson SG '61 reissue en een Marshall JCM800 50W combo. Het probleem is alleen dat ik nergens heb om 'm een keer uit te proberen. De wanden van ons appartement zijn van hout en als ik de volumeknop voorbij een half zet gaat het al te hard ....
Minder joyful, maar we wisten dat dit eraan zat te komen: de belastingdienst en in het buitenland gaan wonen is een minder prettige combinatie. Ik heb dus nu een pakket papieren (46 pagina's invullen en 65 pagina's toelichting) liggen die we lekker mogen gaan invullen om onze aangifte over 2003 te doen. Ik ben er al 1x doorheen gelopen en voorzichtig een en ander met potlood ingevuld, maar die 46 pagina's stellen helemaal geen vragen over de aangifte van Diana, dus ik acht het niet uitgesloten dat we binnenkort nog zo'n mooie blauwe enveloppe uit Holland krijgen. Nee, leuker kunnen ze het niet maken ...
Gelukkig gaat het met Joy nog steeds goed.
Een Joy-ful day vandaag, want ik heb er een nichtje bijgekregen! Ze heet 'Joy', gefeliciteerd Gijs en Wendy! Ik hoop dat we snel wat foto's te zien kunnen krijgen.
Hehe, Diana was een keer eerder het water uit als ik en heeft dus eindelijk wat foto's en filmpjes van mijn 'surfkunsten' gemaakt. We hadden al een filmpje van Diana een tijdje geleden. Helaas zijn de golven in beide gevallen erg laag, dus het valt niet mee om te surfen dan.
De filmpjes (alleen buiten USA kantooruren te bekijken):
Oordeel zelf, we kunnen er nog niet zo heel veel van, maar kunnen in ieder geval al gaan staan.Vandaag waren we trouwens op Del Mar beach, waren we ook nog nooit wezen surfen. Afgesproken met Jeroen en Mandy (Mandy is trouwens ook op het SurfEmile2 filmpje te zien als degene die eerder van de plank afvalt dan ik, maar ze heeft dan ook veel minder geoefend). Een stuk minder stingrays als op La Jolla Shores waar we vaker heen gaan, maar ik heb wel 2 keer een hele dikke vis zien zwemmen (30 cm), en ben tig keer door een school van hele kleine visjes heengelopen. Goed he?
Diana is bij aan het houden welke surfblessure ze wanneer opliep. Op een of andere manier loop ik geen blessures op.
Gisterenavond een Nederlands stel op bezoek gehad, was erg gezellig. Mandy is/wordt PhD student (is ongeveer hetzelfde als een AIO) hier en Jeroen krijgt als het goed is binnenkort een werkvergunning. Wel grappig dat ze zo ongeveer in dezelfde situatie zitten als wij. Lekker koffie gedronken met speculaas, speciaal bij de Chinese markt gehaald, en geouwehoerd over vanalles en nogwat. Ook grappig dat Jeroen ook recent een surfplank had gekocht, maar hij heeft wat meer lef en heeft meteen een shortboard gekocht; da's volgens mij best wel veel moeilijker dan die enorme planken die Diana en ik hebben.
En vandaag nog lekker eventjes van half 7 tot richting zonsondergang op het surfboard gestaan. En volgens mij zijn we flink verslaafd, de stingrays kunnen me ook niet zo heel veel meer schelen. Ik heb er laatst vier tegelijk zien wegschieten toen ik op mijn bord stond. Boeien. Vandaag waren de golven wel extreem afwezig, dus hebben we maar trucjes geoefend als op je rug op je plank gaan liggen, en net als echte surfers wat verder op zee op de golven wachten. En we konden heel lang wachten vandaag.
Raad eens wat wij morgen gaan doen? Hint: het eindigd op 'urfen'.
Sjuul, je bent te vroeg weggegaan hier, ze hebben erg hard brandweermannen nodig geloof ik want het bosbrandenseizoen is begonnen. Het is helemaal in het noorden van San Diego County (ver weg), maar toch. Inmiddels is er al een gebied van 1500 acres (6 km2) afgefikt. Het vermoeden is dat het vuur veroorzaakt is door vuurwerk.
Mmmmm, niet goed. Al meer dan een week niks meer hier opgeschreven. Even een korte samenvatting van de afgelopen week: Ik ben met Sjuul vorige week wat lokale San Diego atracties gaan bekijken (de stad zelf, een vliegdekschip, het aquarium en natuurlijk de Hungry Stick) en volgens mij heeft hij het wel naar zijn zin gehad, en wij ook. De foto's staan online. We zijn zelfs nog even wezen kijken of we stingrays konden vinden aan La Jolla Shores. De vorige keer dat Diana en ik daar surfte stikte het van de stingrays, maar Sjuul en ik konden er geen eentje vinden terwijl we toch ver zat de oceaan in waren.
Afgelopen weekend hebben we een Luau gehad (een Hawaiiaans feest), ter ere van 2 collega's van Diana die naar Hawaii geweest waren. Was erg leuk, compleet met varken van het spit en Lei's (van die bloemenkranzen). De mensen die zonder krans aankwamen, kregen die alsnog eentje (dat heet dan: "getting lei-ed"). En weer wat geleerd: Italianen kunnen veel eten.
En zondags zijn we met wat mensen gaan surfen. Het kost wat telefoontjes om de juiste hoeveelheid auto's, surfplanken en wetsuits bij elkaar te krijgen (zo'n 20 denk ik), maar uiteindelijk heeft er maar 1 iemand een plank hoeven huren. Die jongen (Davide) surfte voor het eerst en had er wel talent voor. Na een half uurtje kon hij al op de plank gaan staan (grrrr, dat kostte mij gewoon 2 volle lessen van 3 uur). En nog wat later kon hij ook op mijn plank staan. Ik geloof dat we iemand verslaaft hebben gemaakt.
's Avonds zouden we nog naar een concert van Clutch (vrij heftige stonerrock) gaan, maar Diana voelde zich beroerd. Gelukkig kon Dan, die de kaartjes voor ons gekocht had, Diana's kaartje nog kwijt en ben ik zonder Diana geweest. Was wel een goed concert, alleen net even te lang. Erg vet en hard totaalgeluid van de band, 110% inzet en een lichtelijk psychotische zanger waarvan je zou verwachten dat hij naar het eerste nummer al had moeten stoppen vanwegen bloedende stembanden, maar hij hield het toch een hele dikke 2 uur vol. Het volk dat op de band afkwam was ook een beetje anders dan bij Muse (was dezelfde zaal) en voor ons stonden een paar behoorlijk aggresieve en brede mannetjes. Maar de security van de zaal prima, want toen er gemept werd, stonden die ook binnen no-time buiten de zaal.
Zo Sjuul en ik zijn weer terug van onze rondtrip door California. Ging niet helemaal soepel maar we hebben in ieder geval Las Vegas en de Big Sur coast gezien.
Etappe 1 ging voorspoedig, we zijn in een dag naar Las Vegas gereden en het is nog steeds dezelfde idioterie daar, en we hebben onze ogen dus weer uitgekeken. Elvis lives! Hebben we zelf gezien.
Daarna op naar Sequoia National Park en Yosemite. Was een flink stuk rijden (had ik eigenlijk wel onderschat), maar toch waren we in een dag vlak voor het eerste nationale park. Nog even tanken en daarna de camping op was het idee, maar toen we de sleutel van de auto omdraaiden kwam er verdacht weinig geluid onder de mtorkap vandaan. Helemaal niks eigenlijk. Ook niet na 20 minuten proberen en het probleem proberen te vinden. Gelukkig was er een garage in de buurt, maar die wilde geen monteur even mee laten lopen, dus uiteindelijk geregeld dat onze auto opgesleept zou worden tot aan de garage. Wij teruggelopen en toch nog even de auto proberen te starten, en jawel ..... hij startte gewoon weer. Naar de garage gereden en er daar even naar laten kijken. Hun conclusie was dat de startmotor te warm geworden was en omdat hij oud was ging er vanalles aan elkaar kleven, dus vervangen was wel erg verstandig.
's Morgens vroeg, de volgende dag, een nieuwe startmotor rijker en een aantal dollars armer, konden we eindelijk het nationale park in. Op 6000 foot hoogte staan daar enorme sequoia's. Helaas liep onze motor op 4000 foot weer eens te warm, zodat we na een half uur afkoelen besloten dat het helemaal niks meer zou worden met die bergachtige nationale parken. Dus zijn we maar naar de kust gereden.
Via de Big Sur Coast zijn we weer naar het zuiden teruggereden, helemaal zonder problemen aan die fantastische auto van ons. Ik was erg erg blij dat we weer in San Diego waren, en ik kan me voorstellen dat Sjuul dat ook was, wat ik denk niet dat ik altijd even gezellig ben geweest. Maar ondanks alles was het toch harstikke mooi, zie de foto's die ik online gezet heb.
De auto is weer gerepareerd (nieuwe radiator) en Sjuul en ik gaan 'm even flink testen de komende dagen. We gaan eerst riching Las Vegas en daarna richting San Francisco. Het zou dus wel eens kunnen zijn dat we de komende dagen wat lastig bereikbaar zijn ...
Zo, lekker naar Joshua Tree National Park geweest met z'n 3en. Was best wel heel warm. We waren daar al een keertje in de winter geweest, maar de zomer is toch wel andere kost. We hebben een apart fotoalbum "Sjuul in the USA" gemaakt met de foto's voor wie geinteresseerd is. Ik zal er niet teveel over vertellen, de foto's spreken voor zich denk ik.
De auto heeft het een heel eind gehouden, totdat we vanuit de woestijn uit de bergen in moesten. Hoge temperatuur en een lange steile helling, en 3 inzittenden met bepakking was toch net iets te veel voor onze motor, specifiek: voor ons koeilingssyteem. Toen we de temperatuur van de motor op zagen lopen zijn we toch maar even gestopt en er kwam een mooi fonteintje uit de radiator gespoten. Gelukkig heeft Sjuul een beetje verstand van motoren enzo., dus na een half uurtje pauze zijn we maar gewoon weer doorgereden en bleef de motor koel. Alleen ik ben bang dat we nog wel een reparatie tegoed hebben aan die bak van ons.
Zodirect ga ik mijn kleine broertje Sjuul ophalen in Los Angeles. Als het goed is komt hij rond half 3 aan op LAX (Los Angeles Airport) na een vlucht van een kleine elf uur. Als hij nog enigszins fit is gaan we nog even een mini-tour door Los Angeles maken. Ik heb er in ieder geval wel zin in, maar ik denk dat het verstandiger is om meteen naar San Diego terug te rijden, ook al zitten we waarschijnlijk midden in de spits. Maar in de spits zitten in een van de grootste steden ter wereld is natuurlijk ook een ervaring.
Ik heb eergisteren nog even snel onze auto na laten kijken, maar toen ik daarvan thuis kwam kwam er allemaal rook en stank onder de motorkap vandaan. Dus even de garage gebeld en die zeiden dat het waarschijnlijk gemorste olie was en dat ik me er geen zorgen over hoefde te maken. Daarnet kwam er geen rook meer onder de motorkap vandaan dus ik hoop dat ik dadelijk Los Angeles haal ...
Zoals het een echte Southern Californian betaamd zijn we vandaag na het werk nog even wezen surfen, dan kon eerst niet omdat al die plaatsen waar je een bord huurd om 6 uur dicht zijn. Bij navraag bleek dat het strand waar wij zaterdag geweest zijn bekend staat om de grote hoeveelheid stingrays, dus zijn we vandaag naar Tourmaline beach gereden. En jawel, helemaal geen stingrays gezien. Wel heb ik een keer een andere vis voor mijn plank uit weg zien schieten, maar da's minder erg. En Diana heeft het vandaag het 'op-de-plank-gaan-staan' door gekregen. Nadat 't haar een keertje gelukt was ging het vanzelf.
Vandaag naar Coronado geweest, da's een schiereiland dat met downtown San Diego verbonden is door een belachelijk hoge brug (er moeten zeetankers enzo onderdoor kunnen). De vorige keer dat we naar Coronado zijn geweest was het mistig, maar vandaag was het gelukkig beter en was het uitzicht erg goed op 75 meter boven de baai. Even over Coronado beach gelopen, ook niet verkeerd met uitzicht over een mooie klif en naar het zuiden toe kun je Mexico zien liggen.
Om de vieze smaak van Nederland-Tsjechië en de belachelijke wissel van Advocaat weg te spoelen zijn wij vandaag maar op zoek gegaan naar surfboards. En we hebben uiteindelijk 2 surfboards gekocht. Dus konden we uiteindelijk aan het eind van de middag onze eigen surfboards gaan waxen en de oceaan op....
... tot nu toe heb ik nog niet zo'n last gehad van mijn vissenfobie, maar vandaag was net even iets anders dan de afgelopen weken. Toen we goed en wel het water in waren zag ik de eerste stingray al. Dat was even slikken, maar het enige dat ze kunnen doen is steken met hun staart (schijnt flink pijn te doen) en als je maar met je voeten over de bodem schuifelt gaan ze vanzelf voor je weg.
Helaas bleef het niet bij die ene stingray, ik heb er toch zeker een stuk of 10 gezien in een half uur en Diana heeft er zelfs een keer 5 tegelijk gezien. Ik heb er zelfs eentje nog geen meter van mijn voeten af gezien. En na een half uurtje was ik het toch wel zat eigenlijk, de golven waren eigenlijk ook niks.
Mijn vrijwilligerswerk (het geven van een Internet class dus) begint zijn vruchten af te werpen. Ik heb vandaag als dank van 2 cursisten echte Sri-Lankaanse thee gekregen, en dan niet van die zakjes maar gewoon bladeren.
Oh ja, hier het earthquake report van gisteren. Ze hebben 'm inmiddels opgehoogd naar een 5.3. Ik heb nog even op de KNMI site nagekeken wat de aardbeving in Roermond in 1992 aan kracht had, en dat was een 5.6, dus zo heftig was onze aardbeving hier nou ook weer niet.
Nederland-Duitsland gekeken. Harstikke leuk dat Mexicaanse commentaar hier. Vooral het GOOOOOOOOOOOOOAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAL is erg gaaf. Jammer alleen dat het ook hard gaat als de Duitsers scoren. Maar gelukkig hebben we Ruudje nog.
Verder vandaag onze eerste aardbeving hier meegemaakt. Het trilde in ieder geval wel aardig, maar ook niet echt lang. Het epicentrum lag hier 77 km vandaan en het was een beving van 5.2 Richter. Ik had in het begin niet eens door dat het een aardbeving was, maar Diana stond helemaal te stuiteren aan de telefoon. Hun lab is dan ook op de 2e verdieping, dus ik kan me wel voorstellen dat dat misschien wel wat meer getrild heeft. Ik hoorde verder op het nieuws dat het gerucht gaat dat er een 'Big One' aankomt in september.
Ik moest mezelf net even in mijn arm knijpen na een erg surrealistische ervaring. Ik had nog nooit om 23:00h 's avonds met iemand van de belastingdienst aan de telefoon over voetbal staan te praten!? Ik had al eerder met de belastingdienst aan de lijn gehangen en ik moet er we lachen met ze. Als ze hierheen bellen melden ze zich meestal met een zinnetje als: 'Hallo, Nederland hier'. Maar als ze zo 's avonds terugbellen (ik had ze van de week al een keer gebeld) en dan ook nog over het voetbal beginnen ...
Vanmorgen garnalensalade gegeten (zie 11 Juni)...
Verder kwamen we er vanmorgen achter dat we vanuit hier wel degelijk het EK kunnen volgen. De Amerikanen doen er niet aan, maar de Mexicanen zijn behoorlijk voetbalgek en op een van de Mexicaanse zenders die we heel zwak doorkrijgen was het verschil tussen Colina en de bal soms nog net te zien, tenminste als we ons best doen om de antenne goed te richten. Diana heeft filmpjes gemaakt van al onze pogingen, inclusief de nieuwe antenne die we ervoor gekocht hebben, maar helaas is het daar alleen maar slechter op geworden. De filmpjes zijn hier te zien (poging 1 t/m 3, 100 tot 200 Mb per stuk), maar ze zijn alleen tussen 9:00 en 16:00 Nederlandse tijd toegankelijk (ivm. de beperkte capaciteit van onze Internet-link).
Rare lui, bij Diana op het lab. Ik ben daar vandaag wezen lunchen (en helpen met wat computerzaken) en toen zei iemand: 'Have you seen our lamb?'. Ik dacht dus dat ik het verkeerd verstaan had, maar ze hadden gewoon een lammetje op het lab rondlopen. Diana's collega Erin had de zorg over dat lammetje op zich genomen omdat het niet bij de ooi kon drinken en omdat de echte eigenaar een week naar Alaska moest. De secretaresse van het lab heeft gisteren verder de zorg over het beetje op zich genomen, met als resultaat dat het beest de hele vloerbedekking op haar kamer ondergepiest heeft.
's Avonds zouden we eigenlijk naar een barbeque gaan op Fiesta Island. En we zijn ook wel gegaan, en hebben ook wel een rondje op Fiesta Island gemaakt, maar we konden degene die ons uitgenodigd had daar niet vinden. Dus zijn we maar weer naar huis gereden en hebben we die kilo verse garnalen (van die mooie grote) die we gekocht hadden maar hier thuis op de barbeque gelegd. Dat smaakte niet verkeerd, en we hebben nog een hele maaltijd over. Onze koelkast ruikt nu ook wat vissig.
Even een poging tot webdesign gedaan. Laat even weten wat je ervan vindt (ja, jullie! alletwee de lezers van deze pagina!). De foto bovenaan de pagina hebben we zelf ergens in La Jolla genomen. Ik heb ook wat foto's van april en mei online gezet onder het kopje foto's. Ik vind zelf de roadrunner, surfers en wetsuits wel gaaf.
Afgelopen weekend hebben we toch maar eens een televisie gekocht. En alles wat ik me nog herinnerde over TV en de USA is helemaal waar. En ik weet weer waarom er zo veel helikopters in de lucht hangen hier. Zodra er iets op de highway of freeway gebeurd zijn ze er live bij. Ik was al weer vergeten dat hogesnelheidsachtervolgingen hier gewoon live op TV te zien zijn. De achtervolgingen worden trouwens niet als sensatiezucht gezien hier, maar als een manier om mensen te waarschuwen een bepaald deel van de stad te mijden. Er wordt regelmatig geadviseerd om je 'loved ones' die in de buurt van zo'n achtervolging zijn op te bellen! Ja, de combinatie van mobiel bellen en autorijden is hier gewoon legaal, en je ziet ook meer mensen met een telefoon aan hun oor dan mensen zonder. Ook zie je hier veel meer auto's met deuken rondrijden dan in Nederland. Zou dat iets met elkaar te maken hebben?
"If everybody had an ocean, across the USA" -- Surfin' USA - The Beach BoysJawel, vandaag weer een surfplank gehuurd. We zijn nu naar een strand hier wat dichterbij gegaan (La Jolla Shores) en daar was het ook wel goed surfen eigenlijk. Het ligt niet al te ver van het zeehondenstrandje af, en jawel toen wij in het water lagen hebben we dus ook een zeehond van dichtbij (meter of 5) voorbij zien zwemmen. Verder lukt op de surfplank staan al aardig, en ik ben bezig het sturen onder de knie te krijgen. Ik ga voorlopig alleen nog maar recht op het strand af en niet parallel aan het strand zoals de mensen die wel kunnen sturen.
Vandaag naar 'Fiesta del Sol' geweest in Solana Beach (suburb van San Diego). Helaas weinig zon, wel genoeg strand en ... Led Zepagain een Led Zeppelin tribute. En ze waren niet eens zo heel slecht. Bandleden waren een beetje raar: Een knalrode zanger die nog nooit van zonnebrand gehoord had, een bassist die uit de BeeGees weggelopen leek te zijn, en een drummer die zich verkleed dacht te hebben als John Bonham maar meer op de indiaan uit YMCA leek. Over gitaristen maak ik geen grapjes. Maar wonder boven wonder klonk het nog goed ook, en zelfs de zanger kwam aardig in de buurt van het origineel. Altijd even zeiken: Stairway to Heaven en Kashmir werden langzamer gespeeld dan de album versies, en dat kan live gewoon niet.
Verder hebben we in het publiek de meest afschuwelijke hond gezien hier tot nu toe. Ongelofelijk wat mensen met hun beesten hier doen, ik kijk inmiddels al niet meer op van honden met de meest belachelijke strikjes of met kleren aan, maar een poedel met een helemaal roze (geverfde) vacht is toch wel het toppunt.
Champagne drinken in een buitenjacuzzi is toch wel erg gaaf, zelfs al is het uit plastic bekertjes.
Harstikke leuk Internetstemmen. Als echte Europeanen hebben we ons aangemeld voor de Europese verkiezingen, en we kregen zowaar vorige week 2 enveloppen met de benodigde gegevens erin toegestuurd. Dus ik net proberen, maar mooi niet dat die Stemcode en Toegangscodes die ik heb werken. Na 3 foute pogingen ben ik nu voor een uur geblokkeerd. Fijn man, dat Internet. Gelukkig hebben ze ons van 1 juni tot 10 juni de tijd gegeven om alsnog te stemmen. Da's dus nog zo'n 432 pogingen te gaan voordat ik het opgeef.
Vanmiddag naar Balboa Park geweest, da's een soort Goffertpark maar dan wat groter. We wisten dat er een of ander Spaans festival gaande was daar. Het was dus poepdruk, en parkeren was dus ook een hell in het park. Maar Amerikanen lopen niet graag, dus buiten het park (500 meter) vonden we nog gewoon wel een parkeerplekje. Door het park lopend liepen we tegen een grote verzameling standjes aan met allemaal Internationaal eten. We hebben nog even gezocht naar een Nederlands standje (FRIKANDELLEN!), maar helaas moesten we genoegen nemen met Palestijnse falafel en een Costa Ricaans rijstgerecht.
Daarna doorgelopen naar het Spaanse festival. Via een aantal semi-historische gebouwen (wel erg mooi gemaakt, maar mij maak je niet wijs dat ze erg historisch zijn) zijn we daarheen gelopen. Het was erg goed te merken dat we vrij dicht in de buurt van San Diego Zoo zaten, of er moeten andere dingen zijn in dat park die naar olifantenuitwerpselen ruiken. Spaans festival was verder wel leuk, veel soep, eh flamencojurken, mensen die veel te goed gitaar konden spelen en flamencozangers met het hart op de tong. Net echt allemaal. En dat het na een grauwe week van sub-20 temperaturen weer eens lekker zonnig en boven de 25 was kon de sfeer ook niet drukkken.
Gisteren had ik toevallig een CD van de Beach Boys opstaan; midden in het nummer 'Surfin USA' viel me iets op aan de tekst. Hoor ik ze nu 'La Jolla' zeggen? Even tekst opgezocht (hierzo), en jawel hoor het gaat gewoon over onze tijdelijke woonplaats hier! En in de opsomming van surfplaatsen in deze verder buitengewoon hoogstaande en intelligente songtekst staat verder nog 'Del Mar', dat is ook vlakbij (bij Diana's werk de berg af, zeg maar).
Over de Beach Boys gesproken: Die komen binnenkort naar San Diego, maar 60 dollar per ticket voor een paar hele oude mannetjes (ze moeten onderhand wel 80 zijn ofzo) is me toch een beetje te gortig.
Lekker verhaal: gisteren zat er een pamflet tussen onze deur waarin we gewaarschuwd werden voor een stalker. Er schijnt hier zaterdag een poedelnaakte man bij het zwembad vrouwen lastig gevallen te hebben. Da's heel andere koek dan wat we hier gewend zijn, Diana en ik hebben ons hier nog geen moment onveilig gevoeld; zelfs je auto zou je niet op slot hoeven doen hier. Er wordt verder in het pamflet opgeroepen alert te zijn op een blanke man van ongeveer 30 jaar, 5'10'' (da's ongeveer 1,75m), kort bruin haar, en een gebruind uiterlijk. Mmmm, dat lijkt verdacht veel op mijn eigen signalement. Gelukkig zag ik bij nalezen dat die man geschoren was, terwijl ik nog steeds met 'sideburns' en een 'goatie' (bakkebaarden en een sikje) rondloop. Da's weer een zorg minder; nu hopen dat ze 'm snel oppakken.
Verder wel een OK weekend gehad. Nog even naar Mission Trails regional park geweest. Daar ligt het hoogste punt van San Diego stad, en daar zijn we dus ook maar heengeklommen (1500 foot / 500 meter, dus nog niet echt hoog ofzo). Was wel aardig, maar het is een natuurgebied dat helemaal ingeklemd ligt tussen de stad, dus alle kanten op zie je huizen/snelwegen/fabrieken en da's wel wat minder spectaculair als dat je helemaal in de natuur zit.
Gisteren naar de film 'Super size me' geweest. Is een documentaire over een man die een hele maand lang al zijn maaltijden, dus 3x daags, bij de McDonalds haalt bij wijze van experiment. Je weet wel dat fast-food slecht voor je is, maar zo slecht, die man komt dus in een maand 12 kilo aan en naderhand heeft zijn lever een paar weken nodig om weer normaal te kunnen gaan functioneren. Zaten ook schokkende beelden bij over wat kinderen hier op sommige high-schools voor eten voorgeschoteld krijgen. Echt supervet.
Mmmm, 't gaat even wat minder allemaal. Beetje koortsig en slap. Dit had ik een paar weken geleden na het surfen ook al. Ik hoop niet dat er een verband tussen surfen en mijn fysieke gesteldheid is, dat zou erg erg jammer zijn ....
Het weekend is weer voorbij .... Gisterenmiddag de hele middag gesurft. Nu geen les meer, dus maar planken gehuurd en onze nieuwe wetsuits uitgetest. We zijn naar een 'beginnersstrand' gegaan, waar de golven dus niet echt hoog waren. Toen we het water ingingen werden we nog een keer extra gewaarschuwd dat het er stikte van de 'stingrays' dus dat we moesten 'shuffelen'. Even wat uitleg: Als je op een 'stingray' gaat staan staan zwiept hij zijn staart met een stekel tegen je been aan en dat schijnt toch wel pijnlijk te zijn, dus moet je niet stappen, maar schuifelen over de bodem als je loopt.
Het surfen was erg gaaf, ik heb Diana ook een keer op de plank zien staan, en minstens 3 keer bijna-op-de-plank. En zelf ging het nog beter. Op het einde was ik zover dat ik op bijna elk golfje waarop ik probeerde ook op de plank kon staan. Kan niet wachten tot de volgende keer.
Hehe, Diana heeft ook eindelijk een wetsuit. Kunnen we morgenmiddag eindelijk surfboards huren en weer eens de oceaan op. We hebben de juiste beach al uitgezocht waar we, tussen alle andere beginners niet zo heel hard opvallen.
De vriendelijkheid van de Amerikanen gaat soms wel erg ver. In winkels word standaard gevraagd hoe het met je is, niet dat het ze ook maar iets interesseert, maar ze vragen het je wel. Vandaag werd aan Diana zelfs haar naam gevraagd zodat ze 'Thank you, miss Klomp' konden zeggen. We hebben al bedacht dat we de volgende keer dat ze zoiets vragen 'vuile slet' of 'vadsige pad' heten.
Vandaag naar een Filipijnse BBQ geweest. Was ter gelegenheid van de doop van een nichtje van een labgenote van Diana. De doop zelf zijn we niet geweest (ik neem aan dat dat voor de familie alleen is), maar de BBQ was erg goed; was ergens midden in een park, met heeel veeel lekker Filipijns eten, aangevuld met wat Chinese kippenvleugeltjes. Die laatste waren echt helemaal niet nodig; er was natuurlijk veel te veel. Drie keer raden wat wij morgenavond eten ...
O ja, vantevoren ook nog even een wetsuit gekocht. Ik heb alleen een klein beetje ruimte over rond de bovenarmen, maar dat lost zich vanzelf op. Van al dat gepeddel op het water op je surfplank schijn je flinke spierballen te krijgen. Diana heeft ook al een bijna-passend wetsuit gevonden, daarna nog een imperial en surfplank en wij zijn er helemaal klaar voor.
Wat gebeurt er met een paspoort en met al je belangrijke immigratiepapieren als je die in de wasmachine gooit? Ik weet het inmiddels, het resultaat is niet zo fraai. Niet dat ik dit heel erg graag had willen weten, maar dat soort dingen gebeuren als je je papieren uit je broekzak vergeet te halen. STOHOM.
Gelukkig viel de schade achteraf nog mee, tenminste als ik onze 'responsible officer' mag geloven. Daar heb ik een afspraak mee gehad, en ze vond dat alles nog wel leesbaar genoeg was, en dat ik me dus geen zorgen hoefde te maken. Tsja, dat moet ik dan maar niet meer doen ...
Gisteren naar Muse geweest. Echt gaaf, was een zaaltje waar maximaal 299 man in mochten. We stonden dus ook maar 3 meter van het podium. Die lui kunnen spelen zeg, een goeie bak herrie voor een 3-mans formatie. Vooral de bassist was erg erg goed. Wel een minpuntje voor het geluid, daar stond iemand achter die mengtafel die of doof was, of stond te slapen. Heeel veel laag, dus zang (die niet echt laag is) en gitaar waren maar met moeite te horen. En het stond allemaal vrij hard, tsja we worden oud. Maar ondanks dat waren ze nog steeds erg erg goed.
En blijkbaar was ik niet de enige die Muse goed vond. Net op de radio hoorde ik het volgende:
And an amazing show by Muse. If you where there you know what I mean. If you weren't there you should see 'em the next time when they'll probably play the sports arena, with U2 as an opening band.
Het is nog steeds een beetje warm. Een graad of 37 gaf onze thermometer vandaag aan. Dat is toch wel 16 graden warmer dan de gemiddelde temperatuur hier in mei. Gelukkig koelt het morgen wat af, een graad of 32 maar ....
't Is hier een beetje warm. Onze thermometer op het balkon gaf 35 graden in de schaduw aan. En het frisse briesje wat hier meestal toch wel waait, was vandaag meer een föhn. Op zo'n dag zit er niks anders op dan in het zwembad te gaan liggen, toch?
Gisteren wezen barbequen bij Dan, een collega van Diana. Erg lekker weer, en erg lekker eten. De Spanjaarden hadden echte Sangria gemaakt, anderen hadden behoorlijk verse dikke garnalen gehaald, smullen! Dan speelt ook gitaar, en ik heb dus weer eens even (nou ja, even) elektrische gitaar kunnen spelen, ben maar opgehouden toen iedereen heeel erg verveeld begon te kijken. Tsja is toch wel een verschilletje een electische gitaar en zo'n accoustische die ik nu heb.
Daarna zijn we nog even bij de Spanjaarden (David en Conchi), ook labgenoten van Diana, koffie gaan drinken. Die 2 zijn hun vakantie naar Hawaii aan het plannen, en lieten ons gidsen zien van waar ze allemaal heen gingen. Het is hier al harstikke mooi, maar als je die plaatjes ziet. Diana en ik hebben besloten dat we dan ook maar een keer naar Hawaii moeten gaan, is overmacht want we zitten er relatief al vlakbij.
Gisterenavond TGIF ("Thank God It's Friday", is een begrip hier) gevierd in de typisch Amerikaanse bar "Hungry Stick". Lache, elk vooroordeel over dit soort low-key bars is helemaal waar. Heleboel pool-biljards, bier in kannen van een liter of 2, "Van Halen" uit de jukebox, vette hamburgers, typische mensen (boerende mensen aan de bar, ongegeneerd langduring okselkrabbend en vrij stevige oude vrouwen in te kleine kleren die dan ook nog eens gaan bukken). Voor degenen die hier langs komen, daar moet je zeker een keer mee heen.
Beatrixdag! Ik schrok vanmorgen wel toen ik naar Google ging, en ik een oranje Google-logo met kroontje zag; ze zullen toch niet wereldwijd dit logo hebben? Maar gelukkig, ik start nog steeds op met de Nederlandse Google. Google.com heeft geen oranje logo vandaag.
Op zich ben ik niet zo trots op typisch Nederlandse dingen als het koningshuis, tulpen en windmolens, maar als nu ik in het buitenland zit begin ik dat soort dingen ook steeds meer te waarderen. Ik gebruik in mijn Internet Class ook altijd typisch Nederlandse dingen om mensen te leren te zoeken met Google. Afgelopen woensdag was mijn opdracht naar informatie over het koningshuis te zoeken, en volgens mij hebben Bea en consorten er nu een hele dikke fan bij. Er zat een Chinees vrouwtje in die klas die helemaal gefascineerd was door het koningshuis toen ze eenmaal een pagina daarover gevonden had.
Alereerst mijn excuses voor 8 dagen zonder updates op deze pagina, dat kan eigenlijk niet.
Afgelopen woensdag schijnt er hier een witte haai gesignaleerd te zijn, een paar mijl ten zuiden van het strand waar onze surflessen waren. Harstikke fijn, gelukkig was het maar een klein haaitje (10 feet / 3 meter). Schijnt dat er hier de afgelopen honderd jaar maar 1 serieus haai-bijt-mens incident is geweest.
Vrijdag belde Diana ineens of ik ook voor 12 mensen kon koken ipv. voor ons 2tjes. Eigenlijk zouden we met een man of 4 naar een filmfestivalletje gaan, maar via een aantal tussenstappen is dat uiteindelijk een etentje bij ons thuis hier geworden. Was wel gezellig. Iedereen had wel drank of etenswaren bij, dus er was veeel teveel te eten en te drinken. En daarna natuurlijk uitbuiken in de jacuzzi. Was erg gezellig.
Zaterdag was surfles deel 3, en om een of andere reden ging het niet zo heel erg goed. Zou wel eens met vrijdagavond in verband gestaan kunnen hebben. Dit keer geen dolfijnen, maar ook geen witte haaien.
Zondag, surfles deel 4. Op Diana's verjaardag nog wel. Diana had er wel zin in, ik helemaal niet. Zijn toch allebei de plank op gestapt en hadden er allebei lol in. Ik heb 1x zelfs een seconde of 5 op de plank kunnen blijven staan, helaas was de snelheid wel wat laag omdat de golf bijna over was.
Daarna uit wezen eten met Diana's collega's ter gelegenheid van Diana's verjaardag. Was een Chinees restaurant, en het bestellen was erg stressvol. Als je gaat zitten staan er ineens 5 mensen met karretjes aan je tafel die allemaal kommetjes met spul aan je proberen te slijten. Als je niet oppast bouwen ze het compleet vol. Na van de eerste schrik bekomen te zijn was het toch wel lekker eten, alleen die gefrituurde baby-inktvisjes was me iets teveel van het goede....
Surfles deel 2. Vandaag de oceaan in met surfplank. Gelukkig voor ons waren de omstandigheden 'poor' dus de golven waren nog niet echt hoog voor hier (3 foot / 1 meter). Maar het valt toch niet mee op zo'n plank gaan staan voor een stijve hark als ik (of Diana). In 3 uur is het mij een keer of 5 gelukt, en dan steeds heel even. Ik vond het wel erg gaaf, vooral als je op je plank ligt en met een golf meegenomen wordt, daar zit best veel kracht achter. Als het je lukt om voorin de golf te komen liggen (lukte niet vaak, moet nog aan mijn borstcrawl werken), dan pas kun je proberen te gaan staan. Maar natuurlijk ga je dan of niet midden op je bord staan (dus zijwaarts ervanaf kukelen), of je gaat te ver naar achteren staan (punt van bord gaat de lucht in). Er is ons beloofd dat de meeste vooruitgang op dag 3 van de cursus gemaakt wordt, volgende week zaterdag dus. Ik ben benieuwd ...
Toen we even op het strand zaten uit te rusten zagen we een stuk of 3 dolfijnen in de golven, zo'n 25 meter van ons vandaan. Lutz (een jongen die we ook van squashen kennen) was nog wel in het water en die beesten waren echt vlakbij hem. Niet dat hij het zag, want hij was te druk bezig met het surfen.
Enne ik was nog helemaal vergeten te vermelden dat ik afgelopen vrijdag voor mijn praktijkrijexamen geslaagd ben, over een week of 4 heb ik dus mijn Amerikaans rijbewijs, wat tevens je ID hier is. Hoeven we niet meer ons paspoort overal mee heen te slepen.
Vandaag deel 1 van onze surfles, voornamelijk theorie. We zijn helemaal ingewijd in de wereld van surftermen als 'ground swell' (golven veroorzaakt door storm), 'rip curl' (stroming van land naar zee), 'surfers shuffle' (manier waarop je de oceaan in moet lopen zodat je stingrays kunt vermijden) en 'the tube' (binnenkant van een golf). Maar we hebben ook al wat op en onder het surfboard gelegen. Je schijnt als er een hoge golf aan komt waar je tegenin wilt onder je board te moeten rollen, en daarna weer verder rollen. Dit heet een 'turtle roll' en hebben we vandaag uitvoerig geoefend. Uitgerekend vandaag was het het slechtste weer dat wij hier tot nu toe gezien hebben; graad of 15, regen en wind. Gelukkig wordt het morgen beter, want dan volgt deel 2 van de les en gaan we de oceaan op, waar de haaien zitten. Daar zijn hier wel 2 soorten van, de 1e soort is vegetarisch, de andere heeft geen tanden.
Gisteren naar The Darkness geweest. Was wel erg goed, maar ze konden mijn veel te hoog gespannen verwachtingen net niet waar maken. Was ook een beetje een suffe zaal, een betonblok, met wat doeken om het geluid wat te dempen. En het was een 'all ages' show, dat betekend hier dat ook kinderen naar binnen mogen en dat er dus geen alcohol geschonken wordt; we misten ook al iets in de zaal toen we binnenkwamen: er zat niet eens een bar in. Volgens mij stond de geluidsman ook half te slapen want het totaalgeluid klonk niet echt super, terwijl de instrumenten zelf wel lekker klonken. Maar goed, band deed echt wel hun best op hun overdreven-jaren-70-rockpose-muziek en met typisch Britse humor tussen de nummers door was dat prima te pruimen.
Ik kreeg vandaag dit linkje opgestuurd door een of andere kale zanger waarin staat dat de Amerikaanse shows van Muse niet meer doorgaan. Zanger is tegen z'n gitaar op gelopen en het bloedde een beetje. K*t. #$$%^#$%#$%#$%^$%^#$%#$%#$%#$%#@$@!!!@%$^%^
De officiele Muse site wist echter te melden dat hun optreden vandaag (April 14) al wel weer door gaat. Er kan nog veel gebeuren tussen nu en May 3 natuurlijk, maar het ziet er vooralsnog naar uit dat het San Diego-optreden dus ook gewoon doorgaat.
Vandaag een linkje gekregen naar de homepage van mijn oom Ties die regelmatig in China is voor zijn werk. Staan erg mooie foto's op van het dagelijks leven in China. Aanrader.
Onze in-de-zon-lig actie van gisteren zorgt nu voor wat ongemak. Ik denk zelfs dat ik een halve zonnesteek heb gehad, resulterend in algehele misere 's avonds. Tsja, zo'n klimaat heeft ook nadelen.
Deze zondag heeft zijn naam eer aan gedaan. We hebben de hele middag aan het zwembad bij ons appartement gelegen. Lekker man, alleen het lijkt net of Diana tussen een tostieijzer gezeten heeft, zo rood is ze. We hadden gisteren ook al even aan het zwembad gelegen en gezwommen, want we moeten voordat we op surfles mogen nog even een zwemtest afleggen. En zwemmen was toch al weer een tijdje geleden. En als je gezwommen hebt kun je daarna lekker opdrogen in de zon. We hebben inmiddels ook het 'aan'-knopje van de jacuzzi gevonden, maar ik denk dat ik het zonder bubbels net zo lekker vind.
Net of we op vakantie zijn zo ....
Meer surfnieuws. Ik heb al een tijdje in mijn kop zitten dat ik hier toch wel eens wil proberen te surfen (niet Internet, maar golven dus). Vandaag dus even op het Net zitten rondsurfen waar je spullen kunt huren enzo. Ik kwam daar ook surflessen tegen. Vanmiddag Diana overgehaald om ook surflessen te gaan nemen, en verrek het lukte nog ook. En zelfs een aantal collega's van Diana vonden het wel een goed plan. Volgende week zaterdag is het zover. Lache man. We moeten alleen nog even mijn vissenfobie en Diana's koudwaterallergie overwinnen. Maar we zitten in ieder geval van polsen tot enkels in een wetsuit en liggen de meeste tijd op een plank. In 4 lessen van 3 uur zouden wij de golven van de Pacific de baas moeten kunnen. Ik ben benieuwd.
Woensdagavond heb ik weer Internetsurfles gegeven op de bieb. Is normaal al erg leuk om te doen, maar deze keer was het wel heel bijzonder. Ten eerste heb ik iemand geholpen met solliciteren. Een lerares voor verstandelijk gehandicapte kinderen had te horen gekregen dat ze allen via het Internet kon solliciteren, waar ze toeten nog blazen van wist. Helaas kwam die pas een kwartier voor sluitingstijd binnenlopen, dus we hebben d'r sollicitatie niet af kunnen maken, maar er wel een goede start voor gemaakt.
Het tweede verhaal is een beetje raarder, en ik ben er ook nog niet helemaal uit wat het nu precies was. Op een gegeven moment ergens halverwege mijn klasje kwam er ook een Russische vrouw bijzitten die in gebrekkig Engels uitlegde dat ze het Internet wilde gebruiken om haar zoon te zoeken. Nadat ik had uitgelegd dat dat best moeilijk was, maar dat we bv. Google eens konden proberen, probeerde we Google en verrek, we vonden haar zoon! Zij (en iedereen in de klas eigenlijk) razendenthousiast. Er stond zelfs een telefoonnummer bij. Dus ik meteen dat telefoonnummer voor haar op een briefje kalken, vertelde ze dat ze dat nummer al had! Ik begrijp het nog steeds niet, maar laat ik het maar gewoon uitleggen als: ik heb iemand haar zoon helpen vinden tijdens mijn Internetklasje. Da's tenminste een stoer verhaal, niet?
Diana hoorde gisteren op de radio dat Muse naar San Diego kwam. Dus ik vandaag even naar het vervloekte ticketmaster om een en ander na te vragen. Ze spelen in een bar! Ik heb wel 3x na gevraagd of het wel de Engelse Muse was, en niet een of ander lokaal bandje dat toevallig ook Muse heet. Lache man, in Europa krijgt Muse zo ongeveer stadions vol, en hier staan ze in een bar. Dus toen heb ik maar tickets gekocht, 15 dollar. Koopje toch, en dat is niet de prijs per stuk, maar de totaalprijs. Een enkel ticket kost $ 5.95.
Maar het belangrijkste nieuws vandaag is natuurlijk dat Piet Aben 51 lentes oud is geworden. Mocht je dit lezen: Nogmaals gefeliciteerd!
De zomertijd is nu ook begonnen hier (ja, we lopen hier achter). Wel lekker dat het tot na 7 uur 's avonds licht is en niet meer om kwart voor 6 licht wordt 's morgens. Het tijdsverschil nu is dus gewoon weer 9 uur.
Van het weekend lekker veel buiten geweest, maar dit keer niet al te ver van huis gegaan. We zijn zaterdag overdag naar de Birch Aquarium geweest. Diana heeft een fotopagina hiervan. Geen groot aquarium, maar wel vlakbij en wel de moeite waard. Vooral de zeepaardjes (al dan niet zwanger),zeedraken en dergelijk gespuis waren erg mooi.
's Avonds naar een dinnerparty geweest bij een collega van Diana. Die was verhuisd en was heel enthousiast over haar nieuwe huis. En niet zonder reden. Helemaal in de countryside, een paard in de tuin (van een huisgenootje) en enorm veel ruimte eromheen. Het gebied waar ze woont (Rancho Bernardo) schijnt ook te stikken van vakantiehuisjes van sterren, het schijnt het Beverly Hills van San Diego te zijn. Ik hoorde in ieder geval dat Madonna en Jenifer Lopez er wel eens wonen. Het eten was ook prima binnen te houden; het was een verlaat St. Patricks-day diner, Erin (zo heet ze) is half Iers.
De dag daarvoor ben ik naar de opticien geweest. Ik had vorige week ergens mijn bril op de badrand neer gelegd, en was er natuurlijk met mijn elleboog op geland. Bril dus stuk en naar de opticien ermee. Die mensen moeten echt stinkrijk zijn. Gelukkig hebben we 'Vision care' dus koste het bezoekje geen 500 maar 300 dollar ongeveer. Het nadeel is dat ze mijn -5 glazen niet zo dun kunnen of willen slijpen als in Nederland (vanwege aansprakelijkheid als het stuk gaat waarschijnlijk), dus dat mijn nieuwe glazen waarschijnlijk een heel stuk dikker worden. Mijn oude dunne glazen werden dan ook met veel bewondering voor het vakmanschap bekeken door het personeel van de opticien.
Gisterenavond naar The Breeders geweest. Ja die leven nog, alhoewel .... Volgens mij hebben ze niet eens door dat ze dezelfde nummers spelen die ze in 1993 al speelden, zo verkindst leken ze te zijn (door gebruik van doping?). Maar wonder boven wonder: het was best goed zelfs. Ik vind het altijd wel mooi om te zien als een drummer echt lol heeft in wat hij doet, en dat was erg duidelijk in dit geval. Ze hadden er allemaal wel lol in geloof ik. Het viel al met al niet tegen.
Verder heb ik foto's online gezet van Torrey Pines State Park, daar zijn we zondag geweest, (hier om precies te zijn). Is hier vlakbij (20 minuten met de fiets), en weer heel anders dan de woestijn. Niet raar, want het ligt vlak aan de oceaan. Was ook lekker weer (32 graden/zonnig) toen, vergeleken met de 20 graden en mist/bewolking die we nu hebben.
Weer een tripje naar de woestijn gemaakt. Dit keer een stuk noordelijker, naar 'Calcite Mine'. Het was weer erg mooi, en het weer was beter dan de vorige keer, graad of 28 en een lekker windje. Dit keer liepen we ook niet continue in een canyon maar meestal langs de bovenkant van canyons, langs mooie rotsformaties en een prima uitzicht. We zijn ook nog even een box canyon (=smalle hoge canyon) in geweest met lekker veel schaduw. Op weg terug naar de auto nog even gezien wat het resultaat is als een partij rotsen te ver overhangt bij een aardbeving, tenminste dat kon ik me erg goed voorstellen toen ik dit zag. We hebben ook redelijk veel bloemen in bloei zien staan. Op Diana's website komt daar nog meer over te staan.
Na onze hike zijn we nog naar de Salton Sea geweest. Dit is een groot meer midden in de woestijn, dat is ontstaan toen men aan het begin van de 20e eeuw water uit de Colorado River wilde gebruiken voor landbouw in de woestijn. Ging een beetje mis en dus ligt er een raar, zout, stinkend, bruin-groen meer midden in de woestijn nu. Erg bizar, maar gelukkig waren de hamburgers in Salton City (20 huizen) erg goed.
Alsof de duivel er mee speelt: Vandaag weer zo'n Amerikaan die zweert bij Oranjeboom en Heineken!? Was bij een gitaarwinkel, en de verkoper vroeg waar ik dat accent vandaan had. Toen ik Holland zei begon hij meteen over hoe goed hij ons bier wel niet vond...
Vandaag in rij bij de supermarkt stond er een man achter mij die blikjes Oranjeboom kocht. Ik dacht er al het mijne van (wie koopt er nu kattenzeik), maar toen hij met iemand anders begon te praten viel me de bek helemaal open. Het ging ongeveer zo:
Toch wel raar dat export bier hier. Misschien dat export-Oranjeboom dan toch wel weer lekker is? Ik durf het eigenlijk niet te proberen.
Vanavond weer surfles gegeven aan bejaarden. Voor de 2e week. Ging weer best goed, tenminste ze waren tevreden over hun vorderingen.
Nog steeds erg rode schouders van ons woestijn-uitje.
Vandaag zijn we weer naar de Anza-Borrego desert geweest, in de hoop de woestijn in bloei te zien staan. We zijn niet helemaal op de goede plekken hiervoor geweest ben ik bang. Hoewel we hele mooie ocotillo gezien hebben was het zeker geen bloeiende alpenwei. Maar verder was het wel erg mooi. We zijn naar het zuiden van Anza-Borrego geweest en hebben een hike gemaakt in canyon sin nombre (canyon zonder naam). Hier zie je het begin van de canyon (waar de zandwegen tussen de bergen verdwijnen). Nadat we eerst een uur bergaf en met de zon in de rug door de canyon gelopen hadden, bedachten we dat we weer terug wilde en dat het best heet was geworden. Na 15 minuten bergop en met de zon in het gezicht terug gelopen te hebben, hadden we heeel hard schaduw nodig; Diana was knalpaars in haar gezicht en ikzelf kon een stuk minder zien door het zweet dat maar in mijn ogen bleef lekken. Gelukkig was er een steile klif dichtbij waar we even uit de zon konden zitten. Erg lekker schaduw, bij een gevoelstemperatuur van ver boven de 30 graden (achteraf blijkt het in de buurt waar wij geweest zijn 34 graden te zijn geweest, ik neem aan dat dat de temperatuur in de schaduw is dan). Daarna weer naar de auto gelopen, die een uur of 3 in de zon had gestaan. Had ik al verteld dat onze airco het niet doet?
Daarna verder gereden naar Agua Caliente, daar hebben ze een pool die gevuld is met water dat daar uit een natuurlijke bron komt. Het hele gebied daar is flink in beweging (aardbevingen enzo.) en door een van de scheuren die er ontstaan is komt dit warme water naar boven. De pool waar we in hebben gezeten was zo'n 30 graden. Zalig, na zo'n wandeltocht.
Weer verder naar Borrego Springs (grootste dorp in Anza Borrego), waar we lekker Mexicaans hebben gegeten en daarna weer terug door het groene heuvellandschap dat tussen de woestijn en de oceaan ligt. En een mooie mistige zonsondergang om het allemaal af te maken. Of eigenlijk, een stuk of 40 zonsondergangen. Da's het mooie van in de bergen rijden. Dan ga ik nu een lekker ijskoud pilsje pakken, dat heb ik wel verdiend na zo'n zwamverhaal.
Ik moet toch nog even iets kwijt over het weer hier. Hoewel het hier nog steeds lekker warm is, is het ook erg vaak bewolkt en/of mistig hier. Als je dat van boven bekijkt ziet het er typisch zo uit:
Wij wonen op het punt waar lichtgroen (USA), donkergroen (Mexico) en de oceaan samenkomen. Je kunt goed zien op dit plaatje dat de bewolking/mist voornamelijk vlak voor de kust zit, en omdat wij daar ook vlakbij zitten is het dus ook redelijk vaak bewolkt. Als het bij ons mistig is is het vaak een klein eindje landinwaarts wel zonnig. Als je op een hoog punt staat (bv. Mount Soledad), is dat heel goed te zien. Naar de oceaan kijkend is het harstikke mistig, en landinwaarts zie je dan alle canyons en mesa's (heuvels tussen de canyons) in de zon liggen.
Hoera! Vandaag heeft Diana haar rijbewijs gehaald! En hoe, ze schijnt een auto niet gezien te hebben toen ze een uitrit uitkwam, en zich niet aan de maximumsnelheid gehouden (28 in plaats van 25 mph, zijn ze hier streng op), en zo nog wat kleinigheden. Maar ze heeft het wel gehaald.
Mijn probleempje met het rijbewijs halen is ook gefixt. Ik had vandaag eindelijk de juiste persoon aan de telefoon, die het in 5 minuten voor me heeft geregeld. Ik ga 16 april mijn 'behind-the-wheel' test doen.
Hoera! Vandaag is Amber (mijn kleine nichtje) jarig. Tenminste als ik in de Nederlandse tijdzone tel wel al, hier nog niet. Gefeliciteerd Amber! Diana en ik zijn de laatste tijd bezig geweest met je cadeautje, hier is het. Ik hoop dat er een beetje aan te zien is hoe trots wij op Amber zijn.
Inmiddels de CD van The Darkness gekocht en ik weet niet of Diana het nu nog wel zo leuk vind als ik daarmee meezing. Wat een lekker foute muziek zeg, met van die hele-hoge-foute-hardrock-refreintjes waar je net niet bij kunt als je probeert mee te zingen. Ik hoop dat de buren ook van The Darkness houden. Nu zal ik erover op houden .... tot 16 april dan.
WE GAAN NAAR THE DARKNESS!!! Weeehooooo.
Een tijdje geleden schreef ik al dat het concert van The Darkness uitverkocht was. Gelukkig houd ik de concertagenda een beetje in de gaten hier, anders was me niet opgevallen dat het concert verplaatst is naar een iets grotere zaal. Vanmiddag even naar het verkooppunt geweest om te kijken hoe ze dat precies doen met kaartverkoop hier. The Darkness gaat morgen om 1200h 's middags in de uitverkoop. Ze hebben wel een leuk systeem om te voorkomen dat er al heel lang vantevoren een rij staat voor een concert, het gaat als volgt: Als er een uur vantevoren een rij staat wordt een RND (Random Number Draw) gedaan. Dus iedereen in de rij mag lootjes trekken en dat bepaald de volgorde waarin je tickets mag kopen. Dus meer dan een uur vantevoren in de rij gaan staan heeft geen zin. Ik sta dus morgenvroeg om 11 uur in de rij.
Vanmorgen naar de veiling geweest van de inboedel van het falliete Internetbedrijf 'mp3.com'. Ik had gezien dat daar naast heeel veeel computerspul ook gitaren geveild werden, dus ik dacht: komen vast heel veel computernerds op af en heel weinig mensen die interesse hebben in gitaren. Helaas waren de instrumenten al geveild toen ik daar aankwam, en voor het computerspul gingen ze helemaal wild in de zaal qua bieden, dus dat waren ook niet echt koopjes meer.
's Avonds naar the Belly Up tavern geweest in Solana Beach een mijl of 10 noord van hier, maar nog steeds wel binnen de San Diego metropolitan area. Was een erg goeie band, the John Butler Trio. Twaalfsnarige accoestische gitaar + contrabas + drummer. Klinkt als een ouwelullentrio, maar dat was het zeker niet. Erg goeie muzikanten, die wel virtuoos waren, maar niet perse hoefde te laten zien hoe goed ze wel niet waren. Gitarist speelde alles zonder plectrum, dus heeft of 2 meter eelt op zijn vingers zitten, of heeft goed kunnen verbergen hoe bebloed zijn vingers waren. Ik durf nu zelf mijn gitaar even niet aan te raken ...