Dec 30 (Sun)

Mooie dag voor een wandelingetje. Dus zijn we met ons aller Jeroen en Alberto (tijdelijke Italiaanse collega van me) naar Anza Borrego geweest. Dit keer eens een wat moeilijkere wandeling gepakt dan dat we de laatste tijd gewend waren, eens kijken hoe dat ging met Joep in de rug-draagzak. Ging dus prima, hoewel we hem soms even van de rug af hebben moeten halen als het wat te moelijk werd, bijvoorbeeld in 'The Slot', een op plekken heel erg nauwe canyon. Er zaten ook wat spannende stukjes bergaf bij, niks om je zorgen over te maken, wel erg leuk om te doen. Joep werd er niet warm of koud van, bij technisch wat moeilijkere stukken sliep hij zelfs.

Ik heb onze route en een paar foto's in een bestandje gezet zodat je het op google maps kunt zien (hopelijk).

Was ik toch al bijna vergeten dat we dus ook nog eens een tarantula in het wild hebben gezien. Ik was er bijna vlak langs op gelopen zonder hem te zien, maar gelukkig had Jeroen scherpere ogen.

Dec 27 (Thu)

Joep is vandaag (hopelijk) Hollander geworden. We zijn naar het Nederlandse consulaat in Los Angeles geweest om daar zijn paspoort aan te vragen. Daarna zijn we naar de Huntington Library geweest. Dat is wel een aanrader, zelfs al moet je daarvoor die hele stinkstad door. Mooie botanische tuin, met wat gebouwen met kunst erin voor de variatie. Joep vond vooral de vogels die er rondvlogen mooi. Ook lachen was dat Joep niks gewend is qua wind. Momenteel heeft zuid-California een Santa Ana wind, dus erg droge woestijnwind, en die kwam met vlagen. In Nederland waait het de helft van het jaar zo hard, maar Joep is het niet gewend, dus hij wist niet goed wat hem overkwam. Hij vond het wel grappig, maar was ook naar lucht aan het happen.

Dec 26 (Wed)

Joep gaat hard, en begint al best wel een persoontje te worden. Flink protesteren als de TV uitgaat als de Teletubbies af zijn bijvoorbeeld. Of erg enthousiast worden als er vogels overvliegen. We hebben dus wat maatregelen genomen om vogels naar onze minituin te lokken. In Nederland doe je dat in de winter met zaad voor meesjes, in San Diego doe je dat door een houder voor suikerwater voor kolibris.

Dec 23 (Sun)

Vandaag zijn wij al weer 4 jaar hier, wat vliegt de tijd, bla bla bla. Ik ben dus blijkbaar ook al 4 jaar lang deze website aan het bijhouden en het lijkt erop dat mensen dit gebrabbel ook nog blijven lezen ook. Waarvoor dank!

Vandaag hadden we ook de goodbye-party van een ex-collega van Diana en haar man. Zwanger en gaan terug naar Sydney, Australia. Feestje was in de middag bij mensen met een achtertuin, en in combinatie met zon en een aantal Australiers hebben we ons wel vermaakt met een ter plekke verzonnen versie van cricket, met tennisrackets als bats, schoppen als wickets en een paar baseball regels. Ik weet helemaal niks van cricket, maar dit was wel lachen, hoewel ik geen flauw idee heb wie er nu gewonnen heeft. Nooit leuk als mensen weggaan, maar we sparen zo in de loop der jaren wel een aantal leuke vakantieadresjes.

Dec 22 (Sat)

Midwinterbarbequeue! Volgens mij hebben wij dat al vaker gedaan, maar vandaag dus weer om deze oud-Germaanse traditie in ere te houden. Jeroen had even flink uitgepakt met een heeeele berg voedsel voor ons 3en, en dus hebben we lekker gegeten van kipspies-op-z'n-Jeroens. Helaas kon Joep niet meegenieten, omdat hij nog geen vlees eet (real soon now). Joep was opvallend vrolijk vandaag; misschien wel omdat Diana een zitje voor op de fiets voor hem gekocht heeft en hij daar voor het eerst ingezeten heeft vandaag. Lachen, gieren, piepen.

Dec 21 (Fri)

Alsof ze bij de tandarts mijn blog lezen. Deze keer maar 2 assistentes aan de balie, geen hoge piepstemmetje en geen uit-het-hoofd-geleer van voornamen. Wel eng natuurlijk dat ze als je ze over Joep verteld dat ze dan zeggen dat ze helemaal niet wisten dat we een kind hadden; dat stond dus niet in hun geheime dossier dat ze voor elke patient bijhouden, want dat had ik de afgelopen bezoeken lekker voor ze achter gehouden. De volgende keer zal ik ze toch eens wijs moeten maken dat Joep een meisje is.

Natuurlijk noemde de dame van financiele administratie bij de tandarts me wel 'honey'; er kan immers weer geld aan mij verdiend worden want ik zal toch een keer die 4e kroon moeten laten zetten, helemaal nu de tandarts met foto's me toch heeft weten te overtuigen dat de vulling daar echt aan het lekken zal gaan slaan (is?). Ze wisten me trouwens ook uit te leggen waarom voor kiezen in je bovenkaak 50% door de verzekering wordt vergoed en voor dezelfde kies in je onderkaak maar 25%. De onderkaakkies is niet zichtbaar als je glimlacht, dus daar kan wel zo'n ouderwets degelijke helemaal metalen kroon in voor de helft van de prijs volgens de verzekering .... Tjsa.

Dec 18 (Tue)

Het gaat regenen en wordt koud, dus laat ik het maar over iets anders hebben. Vandaag maar eens naar de opticien geweest hier, dat was hoog nodig want mijn lenzen waren op. Ik stel dat soort dingen vrij lang uit, vooral omdat ik zo'n hekel heb aan de geldklopperigheid van de gezondheidszorg hier. Ik geloof dat het inmiddels niet-meer-zo-nieuwe Nederlandse stelsel ook een beetje die kant op gaat. Het eerste kwartier van mijn bezoek aan de opticien besteed aan iemand die voor vanallerlei scenarios aan het uitrekenen was hoeveel het me zou gaan kosten en hoeveel er vergoed werd. Elke keer zat daar een doosje of 2 (of 4) lenzen bij in de prijs. Heb wel een paar keer gezegd dat ik maar 1 doosje hoef, want ik kan waarschijnlijk online exact dezelfde lenzen voor de helft van de prijs kopen. Daarna uiteindelijk mijn oogonderzoek gehad ook nog, ben benieuwd wat voor cijfers ze bij mijn vervolgafspraak (?!) tevoorschijn gaan toveren.

Komende vrijdag ook weer eens naar de tandarts voor mijn jaarlijkse check-up. Even voorbereiden op de 3 (!) assistentes aan de balie die met hoge piepstemmetjes en opgebonden tieten alle patienten begroeten bij voornaam (die ze vlak vantevoren uit hun hoofd hebben geleerd natuurlijk). Geen wonder dat die tandartsrekeningen zo hoog zijn, dat moet allemaal betaald worden.

Vroeger, met het ouderwetse ziekenfonds, en op houten banken wachten op de dokter in een wachtkamer met minstens 10 patienten voor je, dat was toch veel beter?

Dec 15 (Sat)

En weer een week zonder weinig schokkende events (geen nieuws is goed nieuws ...). Dus dan maar even te koop lopen met het weer: Zonnig en een graad of 20. Misschien dat ik toch eens moet gaan tellen hoe vaak ik het hier over het weer heb ...

Dec 10 (Mon)

Ja, we leven nog. Ben afgelopen week wat ziek geweest dus dan maak je wat minder mee. Ben inmiddels wel weer bijgekeken op www.uitzendinggemist.nl daardoor. Was wel jammer dat ik me niet lekker voelde, want er waren nogal hoge golven hier, Diana en Joep zijn wel gaan kijken, en Diana heeft wat filmpjes op youtube gevonden (hier en hier) van hoe het eruit zag, best wel stoer.

Verder is het hier vrij nat (3 dagen achter elkaar regen!) en zitten we ver onder de gemiddelde temperatuur van 20 graden. Ik zou bijna een jas aandoen.

Dec 2 (Sun)

Eindelijk was het weer koud genoeg om de woestijn in te kunnen, dus we hebben vanochtend de wandelschoenen aangetrokken en zijn met mijn collega Sebastian, zijn vrouw Maribel en hun kids Sergio en Florencia richting Anza-Borrego gereden. Het lag er nog (we waren er bijna een jaar niet geweest), en we hebben een korte wandeling naar een palm oase gedaan. Deze wandeling hadden we al een paar keer gedaan (de laatste keer zagen we nog wat leuke beesten). Deze keer geen grote beesten gezien, wel coyotes horen huilen trouwens, en veel meer water dan normaal in het kreekje waar je langsop wandelt. Gewoon lekker buiten geweest dus.

Nov 29 (Thu)

Mijn geografie-tic speelt weer op. We hebben een paar jaar geleden een GPS gekocht, maar ik had tot voor deze week dat ding nooit aan mijn computer gekoppeld gehad (ik kan hier vanalles mompelen over seriele en USB poorten en connectors daartussen, maar dat was ik eigenlijk niet van plan). Deze week dus een essentieel onderdeeltje om informatie te kunnen downloaden van de GPS gekregen van een collega, dus ik was een beetje aan het klooien met de GPS data die er nog op het apparaatje zat. Blijkt dus dat van diverse van onze trip nog data bewaard was. Ik heb er een Google Earth bestand van gemaakt (alleen te bekijken als je Google Earth op je computer hebt natuurlijk). Voor de mensen die geen Google Earth hebben heb ik net met Google Maps zitten klooien en hier kun je zien hoe het er ongeveer uit ziet.

Eigenlijk is dit niet zo bijster interessant als je mijn geografie-tic niet hebt geloof ik, maar ik kan hier uren naar kijken ...

We zijn van plan dit weekend naar de woestijn te gaan, het wordt hier koud (13 graden!) en regenachtig. Ik denk dat de GPS mee gaat :)

Nov 28 (Wed)

Joep heeft een obsessie. Elke keer als wij het journaal kijken wordt hij helemaal opgewonden/blij van het weer. Maakt niet uit of het Marjon of Erwin is (weervrouw/man van het NOS journaal, voor de niet-NOS-journaal kijkers). Misschien moet Joep dan maar geen president worden, weerman is ook een leuk beroep toch?

Nov 24 (Sat)

Het was weer een tijd geleden dat wij aan zee geweest waren. Diana had gezien dat het een erg laag tij zou zijn vanmiddag dus zijn we even naar de La Jolla Shores tidepools geweest, en dat was niet voor niks. Bergen zeesterren gezien, soms met een tiental tegelijk. En zelfs een octopus, tenminste ... we hebben iemand gezien die met een stok in een hol onder water aan het porren was, en af en toe kwam daar een tentakel uit. Joep vond het allemaal erg gaaf dat gebanjer over de rotsen, maar waarschijnlijk vond hij de meeuwen en andere vogels veel interessanter dan de zeesterren die toch wel erg stil zitten.

Vandaag was dag 3 van mijn lange weekend. Donderdag was Thanksgiving en vrijdag was het bijkomen-van-Thanksgiving dag. Donderdag bij collega's gegeten, en voor het eerste een traditionele Thanksgiving-kalkoen maaltijd gehad, en daarna uitgebuikt onder het genot van een wat minder traditioneel spelletje op de Nintendo Wii. Ik had nog nooit koegeslingerd, alhoewel mijn Amerikaanse collega's wel verwacht hadden dat dat een traditioneel Nederlandse sport zou zijn.

Gisteren was het dus de dag na Thanksgiving, ook wel bekend als Black Friday. Dan moet je dus niet in winkels komen, want de kans bestaat dat je vertrapt wordt. Wij zijn de dag dus ook maar rustig begonnen met een ontbijtje met Jeroen en zijn ouders bij Pannikin. Dit keer geen 'Bandiera Bagel Plate' meer genomen omdat Diana inmiddels het rood-wit-groene roomkaasje minstens even lekker kan namaken. Rood is gedroogde tomaat, wit is het kaasje zelf en groen is groene pesto. Plak je dat aan elkaar heb je dus een erg lekker kaasje in de kleuren van de Mexicaanse vlag. Diana heeft ook een geblenderde versie gemaakt, en die ziet er een beetje uit als pindakaas, maar smaakt nog steeds erg goed.

Nov 20 (Tue)

Wat gaat dat soms rap met kinderen. Kon Joep een week geleden alleen nog maar buikschuiven en niet op handen en knietjes kruipen, deze week gaat dat maar al te goed. Zo goed dat hij zich zelf naar trappetjes en banken kan verplaatsen om daar te oefenen hoe hij zich daaraan op kan trekken. Een trapje van 2 treden dat we boven hebben is ideaal om te oefenen, en het is dus inmiddels een peuleschilletje voor Joep om daaraan te gaan staan. Vandaag leek het zelfs alsof hij vrolijk/overmoedig ons wilde laten zien dat hij zich ook met 1 hand vast staande kan houden, zowel rechts als links. Sinds vandaag is ook de bank geen probleem meer voor Joep, het ziet er nog wat onwennig uit, maar als hij wil trekt hij zich eraan op en 'cruised' van links naar rechts. Ik zag vandaag ook al een knietje op een traptrede ...

Het schijnt trouwens dat er in Januari een workshop is op Oahu, Hawaii waar ik voor mijn werk heen moet. Erg vervelend.

Nov 19 (Mon)

Ik zie net dat het hier maar 16 graden is zo laat in de middag nu. En dat terwijl we gisteren nog een potje tennis met natuurtalent Mandy gespeeld hebben in de felle zon onder de palmbomen, bij een graadje of 25 ...

Nov 16 (Fri)

Die reanimatiecursus voor babies die Diana en ik aan het begin van het jaar gevolgd hebben heeft zijn geld vandaag opgebracht. Ten eerste was de cursus gratis, en ten tweede kon ik vandaag voor het eerst succesvol een baby-Heimlich doen bij Joep. Ons mannetje zat cheerios te eten en verslikte zich. Ik zag dat hij rood werd en geen adem aankon dus ik heb hem even vastgepakt en een technisch correcte klap tussen zijn schouderbladen gegeven. Dat het technisch correct was weet ik omdat de cheerio er met een mooi boogje uitvloog. Ik ben altijd bang dat ik in dit soort situaties verstijf, maar toch mooi om te zien dat je zoiets als een soort reflex doet.

Nov 15 (Thu)

Zoals sommigen misschien weten heb ik een behoorlijke aardrijkskunde-tic (zeg maar gerust een klap van de molen). Diana kwam vandaag met een geografiespelletje waarin je landen op een kaart moet aanklikken, hoofdsteden moet weten, en grootte en aantal inwoners van een land moet kunnen schatten. Na een aantal keren proberen heb ik het spelletje nu 1x helemaal uitgespeeld. Die ene ronde duurde dan ook wel anderhalf uur, maar ik stond dan ook op plaats 139 op de hi-scores (inmiddels een paar plaatsjes lager). Ik heb het helemaal zonder atlas of het Internet te gebruiken gespeeld trouwens, de mensen die boven mij staan verdenk ik ervan dat die wel een atlas gebruikt hebben, dat kan bijna niet anders ... :)

Nov 11 (Sun)

Wij zijn weer thuis, na 2 daagjes woestijnrat spelen. Ik was eigenlijk alweer vergeten dat Joshua Tree maar 2 en een half uur rijden hier vandaan is. Helaas was 2 en een half uur net even iets te lang voor Joep, maar eenmaal uit zijn autozitje heeft hij zich ook wel prima vermaakt. Zijn nieuwe hobby is mensen nastaren en aanspreken. Niet dat er meer uit komt dan 'ba ba ba' ofzoiets, maar hij meent het wel.

In 2 dagen hebben we 4 korte wandelingen (2 tot 5 kilometer) gemaakt in het noorden van het park. High View nature trail, Barker Dam, 49 Palms trail en Hidden Valley trail. Op dag 1 was de lucht niet echt helder, toen we het park binnen reden zagen we dat de luchtkwaliteit ook niet goed was. Daar ga je dan de stad voor uit, de natuur in. Omdat de wind in Zuid California vrij vaak uit het westen komt, en er een grote vieze stinkende stad vol met SUV-rijdende juppen ten westen van Joshua Tree ligt (Los Angeles dus) schijnen ze er wel vaker last van te hebben. Ik had het nog nooit zo erg gezien. Dag 2 was het iets helderder, en tijdens onze ochtend wandeling was het strakblauw, en dus ook behoorlijk warm. 's Middags betrok het en werd het een stuk koeler. Geen spectaculaire dieren gezien dit keer, wel een coyote die langs de Interstate 15 opliep (niet echt de beste plek voor een coyote om te zijn), en we zijn ook een flinke hoeveelheid van de plantennamen die we wisten weer kwijt. Hoog tijd dus om eens wat vaker de woestijn in te gaan.

Nov 9 (Fri)

De kou houdt hier maar aan, dus wij hebben spontaan verzonnen dat wij 't weekend naar warmere oorden gaan. Het wordt Joshua Tree National Park, daar zijn we dit jaar nog niet geweest, en aangezien het zuiden en het noorden van het park 5 graden schelen, kunnen we mooi onze temperatuur kiezen. Dit weekend is dat of 22 of 27 graden.

Nov 6 (Tue)

Herfst is afzien. Wij vinden het hier erg koud, nu de middagtemperatuur niet boven de 17 graden uitkomt (dit is geen grap).

Nov 4 (Sun)

't Was maar mistig hier vandaag, dus na een ochtendje geskype en getelefoneer zijn wij de zon op gaan zoeken. We waren nog nooit bij de outlets aan de Mexicaanse grens geweest, en Joep moest nog sokken. Om nu 30 mijl te gaan rijden, om een paar sokken een paar cent goedkoper te halen is wat overdreven, maar ach. Vooral als we achteraf toch maar even bij Walmart langs zijn gegaan omdat we bij de outlets niks fatsoenlijks konden vinden. Maar we weten nu waar de outlets zijn, en wat je er zoal kunt halen. Het is echt wel bijna Mexico daar, ook qua sfeer en taal (ik heb er meer Mexicaans dan Amerikaans gehoord), maar de outlets vielen wat tegen dus.

Nog even over de branden: Die zijn dus eindelijk zo goed als onder controle. Wij hebben er hier de afgelopen week eigenlijk niks meer van gemerkt, de lucht was hier goed (ik ben woensdag gewoon gaan voetballen), maar wat verder landinwaarts zijn ze dus nog de hele week hard aan het firefighten geweest. Dit weekend zou er weer een verhoogde kans op branden zijn, maar het was minder warm en droog dan verwacht, en ik geloof dat er dus niks ernstigs gebeurd is qua branden.

Oct 29 (Mon)

De afgelopen dagen niet veel inspiratie gehad om hier wat te schrijven, ben vrij moe en ik hoop dat dat aan de ongezonde lucht hier ligt, want dan gaat het als het goed is vrij snel weer over. Net nog even iets 'interessants' meegemaakt. Na een prima bord lasagna, kwam ineens de helft weer via dezelfde weg naar buiten. Maar verder voel ik me wel OK.

Afgelopen zaterdag hebben we lekker ontbeten met Mandy, daarna naar een kinder Halloween-party waar Joep z'n ogen uitkeek naar de andere 20+ kids uit zijn speelgroepje. Zondag eerst een flink rondje bellen, daarna zijn we naar het aquarium geweest met z'n 3en. Joep en Diana gaan vaker samen, maar dit was voor 't eerst dat ik mee ben geweest. Nu weet ik dus ook welke vis Joep's favoriet is. 's Avonds bezoek van onze Schots-Floridiaanse vrienden Dan en Tracey. Tracey is haar baan misschien kwijt vanwege alle branden hier. Ze had een hele mooie baan, waarbij ze het herstel van reptielenpopulaties meet na branden. Maar nu is er dus brand geweest, ... en dus voorlopig geen reptielen (of te weinig) in die gebieden, dus d'r is ook niks meer te tellen voor de komende maanden. Raar.

Oct 23 (Tue)

Onze websites waren even offline, omdat we de nacht bij Jeroen doorgebracht hebben, de lucht is daar toch wat beter dan hier. We zijn nu even terug thuis, maar weten nog niet wat we verder vandaag gaan doen, behalve afwachten, radio/Internet nieuws luisteren/kijken.

Oct 22 (Mon)

Het brand flink in San Diego. Zo'n kwart miljoen mensen zijn geevacueerd en er zijn 2 grote brandhaarden, eentje ten noorden van ons, eentje ten zuiden. Allebei gaan ze algemeen in westelijke richting (richting de oceaan), en het lijk er voorlopig op dat wij goed zitten. Ik hoor net dat de ene brand zo'n 145.000 acres ( dat zijn zo'n 58.000 hectares ) heeft afgebrand.

Oct 21 (Sun)

Wij kwamen vanmiddag thuis van een middagje dierentuin, en vonden het toch wel wat naar vuur ruiken en wat rokerig. Dus even het lokale nieuws kijken of er wat in de buurt in de brand staat. Helaas is het niet in de buurt, maar zo'n 70 kilometer naar 't oosten, dat betekent dus dat het geen klein lokaal brandje is, maar toch al behoorlijk ernstig. Momenteel nog maar 8000 acres ( 3200 hectare ), maar door de droge Santa Ana wind die vanuit het oosten richting San Diego waait, zal die brand nog wel flink groter wordt, voordat hij kleiner wordt. Zo'n 4 jaar geleden (vlak voordat wij hier zijn gaan wonen) was hier de Cedar fire, wat toch wel een erg grote brand was, en die ook wel erg dicht bij San Diego kwam. Ik wilde eigenlijk een standaard stukje schrijven over wat voor prachtig weer het komende week hier wordt, maar met 28-29 graden en een luchtvochtigheid onder de 10%, kan dat deze week ook wel eens een nadeel gaan worden. Zelfs de weerradarbeelden van San Diego laten vanalles zien, aangezien het hier niet regent, moeten die gele vlekken wel rook zijn.

En verder hebben wij wel een leuk weekend gehad. Vandaag naar de dierentuin geweest dus, en gisteren naar een Pumpkin Patch. Aangezien het bijna halloween is, moeten mensen natuurlijk pompoenen in huis halen, en dat doe je bij zo'n patch. Meestal zijn er bij de patches ook activiteiten voor kinderen, zoals een mais-doolhof, pony-rijden, een kinderboerderij, springkussen, glijbaan, etc. en dus een prima plaats om met een childrens-playgroup bij elkaar te komen. En dat was dus precies wat we gedaan hebben. Aangezien wij toch wat weinig mensen kennen met kleine kinderen, zijn we bij een zogenaamde playgroup gegaan, zodat Joep ook eens wat vaker leeftijdsgenootjes ziet. Niet dat hij er al mee speelt, maar het is vast wel goed voor zijn zelfvertrouwen om te zien dat er meer kleine mannetjes zoals hij bestaan.

Oct 20 (Sat)

Weekend! En ik zie dat ik gewoon het hoogtepunt van afgelopen weekend niet vermeld heb: Krokettenkoningin Mandy heeft weer toegeslagen! Afgelopen zondag zijn we bij Jeroen kroketten gaan eten. Een collega van Mandy heeft in Los Angeles een Nederlandse winkel gevonden en was zo aardig om wat kroketten voor Mandy mee te nemen, die hebben we dus lekker opgepeuzeld. Maar nog beter was dat Mandy zelf ook nog bitterballen gemaakt had, die waren nog lekkerder. Dus Mandy's kroning tot krokettenkoningin bij ons eerdere krokettenfestijn was geen toeval.

Oct 17 (Wed)

Zoals al op Joeptube te zien is, begint Joep steeds mobieler te worden, als hij in de buurt van de spijltjes van het hek dat door onze kamer staat komt, is hij niet meer te houden en wil zichzelf optrekken tot staan. Hij heeft helaas (of gelukkig?) nog niet door dat hij de spijlen dan het beste hoog vast kan pakken, en als hij ze laag vastpakt trekt hij zichzelf alleen maar tegen het hek aan, wat op den duur tot enige frustratie leidt. Ook begint hij gillen te ontdekken. Leuk, ook voor de buren.

Joep heeft ook een nieuw speeltje, een stoffen kubus, met daarop een soort inschuifmappen voor foto's in speelse vormpjes. Ook maakt het geluid als je op een van de kanten van de kubus drukt. Alleen een kant is een beetje dubieus, en we kunnen niet helemaal ontcijferen wat het geluidje nu precies is. Het lijkt er erg op dat de kubus soms 'vagina' (op zijn engels uitgesproken) zegt ... :?

Oct 13 (Sat)

Ik heb net een woord in het Engels geleerd van een kid van nog geen 2 jaar oud: Macaw, in het Nederlands beter bekend als een Ara. Ik heb haar in ruil een woord in het Nederlands geleerd (papa). Ik was tegen Joep bezig 'papa' te zeggen, en dat pikte ze feilloos op. Zelfs 'Scheveningen' kwam er redelijk uit, met minder accent dan het 'Scheveningen' van haar Amerikaanse ouders.

En mocht je mijn vorige Slayer post niet hebben kunnen waarderen, misschien is deze dan wel leuk?

Oct 11 (Thu)

Nieuwe JoepTube filmpjes (maar let niet op de JoepTube layout, die is nog niet helemaal af). Commentaar op dingen (behalve dus de layout) hoor ik graag. Liefst kritisch opbouwend commentaar, maar dingen als "fantastisch", "moddervet" of "een webby nominatie waard" mogen eventueel ook.

En op de echte YouTube heb ik een tijdje geleden een filmpje doorgestuurd gekregen (bedankt Pieter), dat ik nog geregeld draai, en waar ik nog geregeld om dubbel lig. Misschien niet voor iedereen aan te raden want: Je moet een beetje van Slayer houden (of metal in 't algemeen mag ook), en vrij melig zijn, maar dan is deze persiflage op "Angel of Death" briljant. Ook aan te raden voor Johnny Depp fans trouwens, ha ha.

Oct 10 (Wed)

Afgelopen maandag ben ik met laserstralen beschoten. Op mijn tandvlees. Door de tandartsassistente. Altijd weer een ervaring naar de tandarts gaan hier in Southern California. De drie baliemedewerksters die je met hoge piepstemmetjes begroeten: "Hi Emile, it's so nice to see you today". Ze weten natuurlijk wie er die dag langs komt, en ze hebben een foto van elke patient, dus het lijkt alsof ze iedereen bij naam kennen. Ook de mondhygieniste begroet me met m'n voornaam en weet ook veel te veel persoonlijke informatie van me, die ik bij vorige bezoeken gelekt heb natuurlijk. Ik heb er al eens over gedacht om zo eens wat onwaarheden te vertellen, en van mij zullen ze niet horen dat wij een Joep hebben (en dat heeft niks te maken met hoe trots ik op ons "gouden biggetje" ben). Misschien moet ik de volgende keer maar vertellen dat we een dochter hebben ofzo. "Joepa", da's een heel gewone Nederlandse naam, toch?

Het ergste vind ik nog dat de tandarts hier gierend duur is, vast dat ze enorm aan kosten kunnen besparen als ze al mijn persoonlijke informatie niet bij zouden houden, lijkt me dat ze veel meer patienten kunnen behandelen als ze niet elke dag al die namen uit hun hoofd hoeven leren, en na een bezoekje alle informatie die ik lek niet op hoeven schrijven, toch?

Oct 8 (Mon)

Oktober en 25 graden celcius overdag. Je hoort mij niet klagen, of misschien een beetje dan vanwege de enorm droge lucht. Droge keel, geirriteerde neus, beetje rode ogen. Maar verder klaag ik niet dus.

Oct 6 (Sat)

Oktober is een beetje laat in het jaar om voor het eerst te gaan surfen, maar dit jaar was dat toch het geval. Vandaag hebben we mijn collega Alberto mee surfen genomen. Voor hem voor het eerst ever, voor mij voor het eerst dit jaar. Kon er natuurlijk niks meer van, maar het smaakte stiekem toch wel naar meer. Diana en Joep keken vanaf het strand toe, bij een zonnetje en een graadje of 22. Wat is de herfst toch vervelend in San Diego ...

Oct 3 (Wed)

Joep is op kamers! Wij hebben het lang uitgesteld, maar het moest er toch eindelijk een keer van komen dat Joep zijn bedje niet meer op onze slaapkamer staat, maar op de 2e slaapkamer die we hebben. Ik kan me nu een klein beetje voorstellen hoe het voelt voor een ouder als zoon of dochter op kamers gaat ...

Sep 30 (Sun)

Lekker rustig aan gedaan dit weekend. Net terug van een barbequeue van een oud-collega van Diana waar Joep lekker veel aandacht kon trekken (en dat ook met liefde en plezier deed). Net brachten we hem naar bed en hij scoorde ook ineens enorm veel punten bij mij en Diana door vlak achter elkaar dingen te brabbelen die erg veel leken op "papa" en "mama". Deed ie goed, net of dat hij het meende.

Sep 26 (Wed)

Weer terug in San Diego, nog wat suf van de jetlag en het meteen weer aan de slag moeten op 't werk. Wij hebben een harstikke mooie (maar stiekem toch wel vermoeiende) trip naar Nederland gehad, iedereen harstikke bedankt voor de gastvrijheid. De dagen van 4 of 5 addressen op een dag bezoeken zitten er voor ons voorlopig op, en we hadden ons al half voorgenomen om van 't weekend bijzonder weinig te gaan doen. Niet dat dat gaat werken, want we willen eigenlijk ook wel weer eens ontbijten in downtown La Jolla, er is zondag een orienteering-meeting op een uurtje van hier, een feestje van een oud collega van Diana ...

Sep 19 (Wed)

Hoera een nichtje erbij! En wat zijn pasgeboren kindjes klein zeg, die van ons is nooit zo klein geweest denk je dan. Gelukkig dat we d'r nog eventjes hebben kunnen zien, en hopelijk de komende dagen nog wel een keer kunnen zien, want onze NL trip zit er alweer bijna op.

Sep 15 (Sat)

En weer terug in Nederland na een midweek Spanje. Madrid is mooi, Salamanca is supermooi, maar misschien lag dat laatste ook aan de gidsen die we hadden. Lekkere tapas en raciones gegeten en door het centrum van Salamanca geslenterd, langs enorm veel oude kerken en bars. Spanjaarden zijn erg gek op kinderen, en ze zijn helemaal gek op blauwe ogen, dus Joep trok behoorlijk volle zalen daar. Toen we in de torens van de gecombineerde oude/nieuwe kathedraal waren was daar een suppoost waar we 3 keer langs kwamen en 3 keer kreeg Joep uitgebreid aandacht. De 3e keer waren Diana en Joep voorop gelopen omdat ik nog even ergens wat foto's wilde maken en toen ik terug kwam zat Joep dus bij de suppoost op schoot en had hij ook de andere suppoost naar boven geroepen.

Nu weer terug in het toch redelijk warme Nederland. Gisteren was even een erg lange dag; het was 3 AM toen we in ons Madridrileens hotel onze wake-up call kregen, om om half 7 het vliegtuig te kunnen halen naar Eindhoven. Joep was dus helemaal totaal op toen we 's avonds om een uur of 10 op eindbestemming Reusel aankwamen.

Sep 6 (Thu)

Alweer bijna een weekje in Nederland, net nu er rond San Diego sprake is van gedwongen stroomuitval vanwege het warme weer. Hoewel het toch regelmatig een graadje of 20 is, voelt 20 graden op 't strand in San Diego wel wat warmer aan. Het was ook voor het eerst sinds lange tijd dat ik 4 lagen kleding aantrok om naar buiten te gaan, of dat ik uberhaupt een lange broek heb gedragen.

Joep vermaakt zich wel hier. Hij kan goed omgaan met alle aandacht, hoewel hij zelfs geen tijd meer schijnt te hebben om zijn luier vol te poepen. Het nomadenleven gaat hem ook prima af, als hij maar niet te veel in de auto hoeft te zitten. Eindhoven-Amsterdam-Eindhoven-Reusel was dan ook wat veel voor een dag, maar we moesten ons visa-gebeuren toch ergens een keer regelen. Lijkt allemaal geregeld; onze paspoorten liggen klaar op het postkantoor in Reusel, dus als daar geen fouten mee zijn gemaakt gaan onze verdere reisplannen (Spanje en weer terug naar San Diego) ook gewoon door.

Mensen zijn erg blij Joep eens te zien, op het huis van zijn opa en oma in Reusel stond zelfs in koeieletters: "Joep welkom in Reusel". Rare lui die Reuselaars :)

Aug 29 (Wed)

Nog even een wat hectische week met veel werk en een auto reparatie die toch iets duurder uitviel dan we dachten, maar nog een nachtje slapen en dan vliegen we. Vooral Joep is erg zenuwachtig.

Onze auto slaapt niet in zijn garage tijdens onze vakantie, maar ergens achter een hek bij de garage, want ze krijgen hem niet op tijd klaar. Lekker handig allemaal.

Aug 23 (Thu)

Er zit dan toch een klein beetje schot in de nieuwe JoepTube. Het ziet er nog niet uit, maar er staan dan toch al 2 test filmpjes online hier en hier. Dit zijn flash-filmpjes (dezelfde technologie als de echte Youtube gebruikt), dus hopelijk geen problemen meer met windhoos gebruikers die quicktime moeten downloaden en dan nog steeds de filmpjes niet kunnen bekijken. Er moet ook nog heel wat aan de layout en misschien de kwaliteit van de filmpjes gebeuren, maar 't is alvast een begin.

Hmmm, blijkbaar werkt het nog niet onder Internet Explorer. Jammer. Het werkt prima onder Firefox, dus zo'n 40% van de mensen die deze site regelmatig bezoeken (en een stuk veiliger surfen dan de overige 60%) zullen de testfilmpjes kunnen bekijken.

Aug 22 (Wed)

Wat zie ik nu op joepaben.com in de kalender staan? Ons mannetje heeft zijn eerste tandje! Joep is nu 5 maanden oud, dus wel 2 maanden later dan dat zijn papa tanden kreeg.

Ja het is al een tijdje zover dat ik soms naar mezelf verwijs in de 3e persoon. Het sluipt erin om dingen te zeggen als: "Dat zal Joeps papa wel even doen" in plaats van "Dat doe ik wel even". Maar ik las ook ergens dat het erg zinnig is voor kids, omdat concepten als "ik" en "jij" toch wat lastiger zijn dan "papa" en "Joep", want die laatste zijn niet afhankelijk van wie ze zegt.

Aug 21 (Tue)

Ik heb al verschillende mensen vandaag horen klagen dat het wel erg warm is. Het is dan ook wel bijna 30 graden geweest, vrij normaal voor de tijd van het jaar. Normaal hoor je ook geen klachten bij deze temperaturen, maar het feit dat we een relatief hoge luchtvochtigheid hebben (zag net ergens 77% staan) zijn we hier niet gewend. Dat zal wel even wennen worden in Nederland voor ons.

Aug 18 (Sat)

Vanochtend bij mijn collega Josh gaan brunchen. We hadden de basgitaar (die dinsdag terug moet) meegenomen omdat zijn zoon al een tijdje basgitaar wil gaan spelen. Die was dan ook niet van de basgitaar weg te slaan, en ook nog eens behoorlijk muzikaal. Had 'm een paar basloopjes opgeschreven, maar zelfs het bas/gitaar-intro van New Born (Muse) ging 'm behoorlijk goed af. Alleen is zo'n bas wel erg groot voor de handen van zo'n mannetje, dus die gaat waarschijnlijk eerst nog even op gitaarles. Ook hadden ze een drumstel staan, laatst gekocht omdat een van de dochters op drumles ging. En Josh neemt tegelijkertijd ook drumles. Zo ga ik het denk ik ook aanpakken, Joep een beetje pushen voor drumles als hij een jaartje of 12 is, en ik zelf dan ook op drumles.

Daarvoor hadden we nog snel even een hek voor Joep gehaald. Niet dat hij hier de kamer al doorkruipt, maar hij blijft ook niet echt stil op een plek meer liggen. Ofwel doorrollen, ofwel linksom of rechtsom draaien, of stiekem centimeter voor centimeter vooruit sluipen. Nu heeft hij dus een kleine privekooi in onze kamer.

Nog meer vooruitgang. Joep heeft zijn eerste groentehap gehad vandaag. Heb zelf ook een mierehapje genomen, jezus wat een flauwe hap zeg die 'butternut squash' ofwel pompoen. Na een erg vies gezicht te trekken bij de eerste hap, leek Joep het stiekem toch wel lekker te vinden.

Daarna nog even in 't zwembadje met Joep (heb ik die zwembanden toch niet voor niks). Diana had er al vaker in gezeten met 'm, maar voor mij de eerste keer. Het is momenteel vrij warm voor San Diego begrippen (graadje of 28 gok ik), dus zo'n poedelbadje buiten in onze tuin is wel lekker.

PS. van sommige van Joeps activiteiten zijn tegenwoordig vrij vaak foto's te vinden op zijn webpagina.

Aug 15 (Wed)

Woensdag alweer, en nog niks over 't weekend geschreven. We zijn afgelopen zondag naar de San Diego Chargers gaan kijken. Het was de eerste oefenwedstrijd van het seizoen voor de 'bolts', en omdat het niet voor het echie was, waren de tickets ook niet al te duur. Een ticket tijdens het seizoen gaat toch al snel over de $100, zelfs op de plekken die wij hadden, helemaal bovenin het stadion, met onze rug tegen de bovenste buitenring aan. We werden dan ook door het oudere echtpaar dat naast ons zat welkom geheten op de 'nosebleed section'.

Voor wie het niet door had, we zijn dus met z'n 3en naar een wedstrijd American Football geweest. Het publiek is een beetje rauwer dan bij een gemiddelde honkbal-wedstrijd, maar niet dat je je onveilig voelt. Misschien wel omdat het niet een NEC-Vitesse type wedstrijd was? Joep vond het allemaal wel interessant zo veel mensen om zich heen.

Parkeren bij het stadion was er niet bij voor ons. Vrij aan de prijs en de parkeerplaats gaat 2 uur voor de wedstrijd dicht, zodat mensen zich nog minstens 2 uur op de parkeerplaats vermaken met voornamelijk hun barbequeues. Dus zijn we met de tram naar het stadion gegaan. En dus ook met de tram terug. Aangezien er zo'n 40.000 mensen ineens met de tram willen als de wedstrijd afgelopen is stonden er enorme rijen. Maar het helpt wel als je zo'n uk bij hebt, na een kleine 10 minuten in de rij, werden we door een cop gewezen op een shortcut via een trap die direct naar het tramperron ging. Denk dat dat ons toch wel een uurtje gescheeld heeft.

Zo dat was zondagavond. Zaterdag vrij rustig aan gedaan, en vrijdagavond ben ik weer eens gaan musiceren. Op het werk hebben we er een Italiaanse student bij, die in een ver verleden toetsen speelde en wel wilde zingen. Dus even met drummer-Ryan een oefenplek geregeld en een paar uurtjes met z'n 3en herrie gemaakt.

En, o ja. OMG, google street view is wel erg eng zeg: Kijk hier maar eens voor de oprit van ons appartementencomplex.

Aug 8 (Wed)

Joeperdepoep. Als je niet tegen poep en piesverhalen kunt kun je beter niet verder lezen. Joep heeft inmiddels een nieuw patroon, in plaats van meerdere malen per dag een luier vol te kleien, hebben we de afgelopen paar dagen om de dag een overvolle luier. Nu waren de luiers met meerdere keren per dag poepen al aardig gevuld en stroomden af en toe over, nu dus des te meer.

Aug 6 (Mon)

Wij houden ons wel bezig. Afgelopen weekend 2 barbequeues; een engagement-barbequeue van Dan en Tracey en een goodbye-barbequeue voor Guiseppe. De laatste gaat terug naar Milano deze week, en Dan en Tracey gaan ook San Diego verlaten, waarschijnlijk binnen een paar maanden. En aangezien Diana's oude lab gaat verhuizen naar Los Angeles gaan er ook nog een aantal mensen een paar uurtjes noordelijker wonen. Toch wel typisch San Diego, het is hier eigenlijk altijd wel een komen en gaan van mensen. Er zijn maar weinig mensen die in San Diego wonen die er ook geboren zijn. We zijn er zo in de afgelopen jaren maar een handvol tegengekomen op feestjes (misschien gaan we naar de verkeerde feestjes?), en er is eigenlijk maar 1 local die we erg goed kennen. Deze 70 cm lange local hebben we een uurtje geleden naar bed gebracht, nadat we een tijdje met hem door de dierentuin zijn gewandeld vanavond.

Aug 4 (Sat)

Vanochtend bij Pannikin Bandiera Bagel plates gegeten voor ontbijt met Jeroen (die weer enigszins hersteld is) en Mandy (die weer terug uit Nederland is). Als Joep wat ouder was geweest had hij een nieuwe hobby kunnen beginnen: Ferrari's tellen. Ik heb er toch wel zo'n 5 voorbij zien komen in binnen het uur. Dat Pannikin vlak naast de Ferrari-garage zit zal d'r wel mee te maken hebben.

Aug 3 (Fri)

Nadat ik afgewerkt was zijn we vanmiddag nog een stukje gaan wandelen in Mission Trails Regional Park. Joep kijkt inmiddels vooruit in de carrier en vond het dan ook machtig interessant allemaal. Zo af en toe begon hij ook spontaan te schaterlachen. Moeilijk te zien waarnaar of waarom hij dat nu deed, vanwege zijn groene zonnebril, maar we vermoeden dat hij naar Diana aan het lachen was. Onderweg hebben we nog een ratelslang gezien. Het was minder gevaarlijk dan het klinkt, want het beest had net gegeten dus lag er erg uitgeteld bij. Tenminste wij denken dat hij net gegeten had, want hij was wel erg dik op sommige plaatsen, moet minstens een dikke rat geweest zijn. Net even opgezocht, en volgens mij was het een Red Diamond Rattlesnake. (Ik hoor net dat op www.joepaben.com onder het kopje foto's een plaatje van de slang te vinden is).

Aug 2 (Thu)

Webmaster Diana heeft genadeloos toegeslagen en geen spaan heel gelaten van de orginele www.joepaben.com, en da's maar goed ook. Ok, misschien zijn er wel wat splinters heel gelaten, maar de hoognodige facelift van die website is in volle gang, en het eerste resultaat is 'live'. Sjapoo.

Aug 1 (Wed)

Woensdag alweer en nog steeds niet over al het spannends dat dit weekend gebeurd is verteld. Viel eigenlijk wel mee trouwens. Hadden een feestje zaterdagavond bij ons thuis, met voornamelijk Diana's oud-collega's. Het lab waar Diana werkte gaat naar Los Angeles verhuizen, en aangezien dat een grote vieze stinkstad is zijn er nu erg veel mensen van dat lab een andere baan aan het zoeken. En zondag ben ik met Ryan (drummer van mijn vorige bandje) gaan jammen. Op basgitaar natuurlijk. Heb ook af en toe een normale gitaar gespeeld, maar dat is wel gepiel eigenlijk, nu ik een beetje aan de bas aan het wennen ben.

We zijn ook nog eventjes naar downtown La Jolla geweest, waar 's zomers elke zondag openlucht muziek gemaakt wordt. De 'bands' (of moet ik ze orkestjes noemen) zijn niet echt je van het, maar het feit dat het open lucht is en het podiumpje nog geen 50 meter van de oceaan staat maakt dat meer dan goed. Joep vermaakte zich ook prima in zijn Hello, my name is trouble t-shirt.

Jul 27 (Fri)

Gisteren nog even op ziekenbezoek geweest bij Jeroen. Hij leek aan de beterende hand, maar nog niet beter genoeg om niet finaal ingemaakt te worden bij een partijtje PSV-Ajax op de Playstation. En dan ook nog een slechte verliezer zijn, door de schuld bij de virtuele scheidsrechter te leggen voor 2 strafschoppen die ik terecht kreeg, en 2 duikelpartijen van Huntelaar waarvoor terecht geen strafschoppen gegeven werden. Nee zo ken ik Jeroen niet ... :)

Diana is deze week aan het experimenteren geslagen met sepia fotos met kleureffecten. Kijk zelf maar, ik vind dat het erg mooie foto's zijn geworden. Ondertussen schiet mijn hobbyprojectje (een betere JoepTube) nog niet hard op, en joep's homepage ligt helemaal op z'n gat. De raad van commissarissen is bij elkaar gekomen en heeft mij ontslagen als webmaster en Diana aangesteld als de nieuwe webmaster van joepaben.com. Ik geef ze geen ongelijk.

Jul 25 (Wed)

We hebben een reus. Joep heeft gisteren zijn 4-maands controle gehad en hij zit nu boven het 95e percentiel, dus hij is groter dan 95% van alle Amerikaanse babies van dezelfde leeftijd. Hij is 68 cm en 6.5 kg en met dat gewicht zit hij zo rond het 40e percentiel, dus met zijn dikke wangen en spekbillen zit hij nog onder het gemiddelde. Zijn hoofomtrek zit rond het 25e percentiel, dus een klein koppie op een aerodynamisch lang lichaam. Ideale bouw om de Tour de France een keer te kunnen winnen dus ... en tegen die tijd lachen we om hele ouderwetse doping-gebeuren aan het begin van de 21e eeuw.

Ik wist dat minimensjes snel groeide, maar dat het allemaal zo explosief was had ik niet bij stil gestaan. Joep is sinds zijn geboorte gemiddeld 1 cm per week gegroeid, en als hij in dit tempo door zou gaan zou hij dus op zijn 3e verjaardag twee meter lang zijn. Dus ik hoop dat hij de normale groeicurves volgt en dat hij op den duur toch wat minder hard gaat groeien.

Diana's oog is inmiddels mooi blauw aan de buitenkant nadat ze de muur van het squashveld van erg dichtbij bekeken had afgelopen maandag. Toen we daarnet nog even een ommetje gingen maken met z'n 3en wilde ze eigenlijk een zonnebril op, ondanks dat de zon niet scheen ...

Jul 23 (Mon)

We zijn vandaag zowaar met z'n 3en gaan squashen. Joep heeft natuurlijk zelf niet gesquashed, maar heeft aandachtig liggen kijken. Vooral naar zijn plaatjesboek wat hij nog steeds fantastisch interessant vindt. Zo heeft Joep helemaal het potje squash gemist dat Diana en ik tegen elkaar speelde, terwijl Tanja en Alex 'm in de gaten hielden. Het potje duurde ook niet zo lang, want Diana leek in eerste instantie best in vorm te zijn, maar toen ze in flinke vaart op een muur af rende om een bal te halen, was ze even vergeten dat je na het slaan van de bal dan moet remmen. Zo knalde ze in redelijke vaart tegen de muur op.

Even een intermezzo: Terwijl ik dit hier nu allemaal aan het opschrijven was, vroeg Diana: "Dit komt toch niet in je dagboek he?" ...

Maare, dat potje squash was dus meteen over. Diana heeft de muur net buiten haar oog geraakt, misschien wordt het dus wel een blauw oog. Met was ijs valt het op zich nog wel mee hoe dik het is geworden, maar in de loop van de week zien we wel hoe het er uit gaat zien.

Wel strak geplanned natuurlijk dat we deze week voor Joep's controle naar 't ziekenhuis gaan. Krijgen we meteen de stempel "mogelijk huiselijk geweld" opgeplakt, daar zie ik ze zo voor aan hier.

Na het lezen van deze dagboek-entry herinnerde Diana me er nog fijntjes aan dat bepaalde iemanden niet al te lang geleden door een wesp in hun lip gestoken zijn nadat die bepaalde persoon had geprobeerd met de achterkant van een bezem een wespennest te verwijderen, en dat die lip voor meer dan een week reusachtig was ... ach.

Jul 21 (Sat)

Wat doe je als je als mislukte gitarist geen band kunt vinden? Een optie is basgitarist worden, die zijn hier nogal schaars namelijk. Vandaag eens voor de grap voor een maand een basgitaar gehuurd (is belachelijk goedkoop), en eens een beetje mee pielen, want stiekum vind ik het wel een erg mooi instrument. Moet nog een beetje oppassen dat ik niet gitaar-op-een-basgitaar speel, maar dat komt wel goed. Niet dat ik nu meteen bandjes ga zoeken (er zitten maar 24 uur in een dag), maar 't is toch wel grappig om weer eens wat met muziek in de weer te zijn. Ik heb mijn gitaren de laatste maanden nauwelijks aangeraakt, maar ben nu al 2 avonden aan een stuk flink aan het bassen (lekker gezellig ook voor Diana ... ).

Jul 18 (Wed)

22:04 PM en nog steeds aan 't werk, dat komt niet vaak voor. Niet dat ik heel hard hoef te werken nu ofzo, maar er moet een en ander af voor morgen, en daarvoor moet ik vanalles aan een computer 'voeren', en daarbij een oogje in het zeil houden, en de resultaten zodirect als alles klaar is nog even controleren. Dat 'voeren' gaat overigens automatisch, dus ik hoef nu alleen maar te wachten (als er niks mis gaat tenminste).

Ondertussen heb ik tussen de middag wel gewoon een uurtje of anderhalf gevoetbald, en vanaf het avondeten tot dat Joep naar bed ging met Joep gespeeld.

Joep is deze week een beetje minder vrolijk dan hij normaal is op een of andere manier. Hij trekt vaker een pruillip, jankt wat sneller en schaterlacht wat minder. Hij heeft wel de combinatie van 'brrr' zeggen en bellen blazen met je eigen speeksel ontdekt. Inmiddels heeft Joep zijn eigen repetoire van geluidjes ontwikkeld, en vaak gaan die samen met een 'mood'. Zo is een 'prrr'/'brrr'-achtig geluid zonder bellen vaak een voorteken van huilen/irritatie, en de 'brrr'-met-speekselbellen waar ik het al over had gaat vaak samen met dat hij het wel naar zijn zin lijkt te hebben.

Zonet, tijdens het verschonen en pyjama aantrekken heb ik zowaar een echte 'mama' uit de mond van Joep gehoord, zomaar uit het niks; ik was niet bezig met 'mama' of 'mamamamamamamama' tegen hem te brabellen. Daarna natuurlijk wel om te kijken of hij het herhaalde, maar mooi niet dus. Zal nog wel maanden duren voordat hij zoiets bewust kan zeggen.

Jul 15 (Sun)

Nadat we nog even gecheckt hadden hoe het met de nog steeds zieke Jeroen stond (nog niet al te veel beter helaas), zijn we vanavond nog even naar de dierentuin geweest. In de zomer is de zoo tot vrij laat open, en dus ideaal voor kleine mannetjes als Joep die nog niet al te goed tegen de felle San Diego-zon in kunnen kijken overdag. Het leek wel of Joep enige aandacht had voor de dieren waar we bij hebben staan te kijken. Olifanten zijn natuurlijk niet te missen, al was het maar vanwege de stank. En Joep kon het natuurlijk niet nalaten dat even later te imiteren.

Jul 15 (Sun)

Ik ben erg ver archter met foto's en filmpjes op websites zetten. Gelukkig heeft Diana al een compilatie van onze trips naar Yellowstone, Grand Teton, Flagstaff en de Grand Canyon online gezet:

Een compilatie van onze trips naar Yellowstone, Grand Teton, Flagstaff en de Grand Canyon (online).

Voor degenen die deze foto's al gezien hebben: vast dat je ze nog wel een keer wilt zien. :)

Jul 14 (Sat)

Gisteren gevolleybald. Nooit echt goed in geweest, maar gelukkig was de rest ook niet van professioneel niveau. Ga ik denk ik vaker doen op vrijdagavond, moet toch iets aan sport doen, en op zondagochtend hardlopen komt er de laatste tijd ook niet van. Kom m'n bed niet op tijd meer uit daarvoor.

Vanochtend was het nog bewolkt toen wij rond een uur of 8 ons bed uit kwamen. Ideaal dus om met Joep een tijdje buiten rond te wandelen. En als je dan toch in La Jolla bent, kan je net zo goed even bij Pannikin langs voor een Bandiera Bagel plate als ontbijt. Smaakte prima, en Joep vermaakte zich ook prima doordat het terras redelijk vol met mensen zat waar hij lekker ongegeneerd naar kon staren.

Jul 12 (Thu)

Donderdag alweer. Inmiddels is ons huis al 2 dagen ziekenboeg. We hadden afgelopen dinsdag barbeque met Jeroen en Mandy. Jeroen heeft erg weinig van de barbeque meegemaakt, die werd rond een uur of 7 onwel, en heeft vanaf die tijd bij ons op een logeerbed gelegen. Toen hij zich rond een uur of 11 nog steeds voelde alsof hij elk moment zou flauwvallen ben ik met hem naar de eerste hulp gereden. Gelukkig was het niet zo druk op de ER, maar desondanks duurde het nog een paar uurtjes voordat duidelijk was dat hij een flinke virusinfectie had, die met veel rust en pillen over zou moeten gaan. Autorijden mag eigenlijk ook niet, dus hebben wij al een paar dagen Jeroen te logeren. En ik weet niet wie er nu meer op een dag slaapt momenteel Jeroen of Joep. Ik denk dat Jeroen het net wint. Joep is veel te druk bezig met van zijn rug naar zijn zij rollen en terug.

Jul 9 (Mon)

Gisteren met z'n vijven naar een Padres wedstrijd geweest. Honkbal dus. Was voor Joep en Diana de eerste keer dat ze naar de Padres gingen, en ze hebben zich beide wel vermaakt. Jeroen, Mandy en ik waren al eerder naar wedstrijden geweest, maar hebben ons desondanks ook vermaakt (toch?). Alleen jammer dat 'onze jongens' verloren, hoewel het nog erg spannend werd in de 9e inning (de laatste dus) toen we van 1-5 achter terugkwamen tot 4-5. Tegen die tijd begon het publiek ook iets teveel geluid te maken voor Joep. Tot die tijd had hij nog niet gehuild (alleen nog maar Diana, mij en zichzelf ondergekotst), maar de hoeveelheid geluid was Joep toch net iets teveel. Dus even met Joep weggelopen, maar ik moet zeggen dat het erg lastig is een plekje te vinden in een baseballstadium waar weinig geluid is, maar uiteindelijk toch een plekje gevonden ... nadat de wedstrijd afgelopen was.

Jul 3 (Tue)

Inmiddels zijn we ook weer terug van onze 2e trip (bruiloft in Flagstaff, AZ). Zijn ook nog eventjes naar de Grand Canyon geweest, die is daar toch 'vlakbij'. Wel jammer dat ik me de hele trip niet zo super voelde. De Grand Canyon is wel een 4e bezoek waard. We waren er nog nooit midden in de zomer geweest, en 't was dan ook behoorlijk warm. Niet zo warm als in Phoenix, AZ, waar we vrijdag een overnachting hadden, en waar het die dag toch richting de 45 graden celcius was. Maar nog even terug naar de Grand Canyon. Die was niet alleen weer erg groot, maar dit keer ook erg helder, en we hebben zowaar ook nog Californische Condors gezien. Schijnen erg zeldzaam te zijn, behalve rond het visitor center daar, waar we er toch een stuk of 5 op een richel zagen zitten, en ook nog een paar die daar boven de canyon vlogen.

Joep is erg blij om na al dat gereis weer thuis te zijn. Hij was gisterenavond nog vrolijker dan hij normaal al is.

Jun 25 (Mon)

We zijn weer thuis, moe maar voldaan na een kleine week in Yellowstone en omtrek. Zoals Debby onderweg al verzonnen had (op de wijs van "ik ga naar de Ardennen, de frisse lucht is even wennen)":

We gaan naar Yellowstone,
De rotte stank is heel gewoon.
Maar ondanks de enorme rotte zwavelstank was het wel ontzettend mooi, en hebben wij er wel erg van genoten, Debby en Marijn volgens mij ook. Joep heeft zijn lucht-vuurdoop ook zonder problemen doorstaan, en ook ons ging het redelijk soepel af. In de lucht een poepluier verschonen valt best mee, en zelfs een pakje dat onder de Joeppoep zit vervangen door een schone outfit ging zonder problemen.

Meer gelul van mij, wellicht met nog wat foto's volgt nog. Nu gaan we eten, in bad en heel vroeg naar bed.

Jun 20 (Wed)

Twee daagjes werk er weer op zitten, Debby en Marijn hebben nog 2 daagjes de tourist gespeeld in Sea World en in Mexico. Wij zijn naar Yellowstone bizons kijken. Tot volgende week!

Jun 17 (Sun)

Weer een lekker weekendje buiten de deur achter de rug. Debby en Marijn zijn heelhuids teruggekomen uit een bloedheet Las Vegas afgelopen vrijdag, en we konden dus met zijn vijven naar de San Diego Fair. Ja, we zijn alweer naar de fair geweest. Dit keer was de hoofdattractie lucha libre ofwel worstelen, Mexican style. Erg fout dus. Veel te vette Mexicanen in strakke pakjes, die een potje nepworstelen. Natuurlijk ook weer enorm genoten van alle culinaire hoogstandjes die her en der aangeboden werden. Helaas hebben we de worm-race niet gezien, maar de stuntshow zagen we wel. En die was beste wel goed eigenlijk. Mannetjes die ongezekerd in vrij hoge vlaggestokken klommen en daar een beetje aan het zwaaien gingen. Dat soort dingen.

Vandaag zijn we naar Balboa park en Coronado geweest, lekker relaxed de tourist uitgehangen in eigen stad. Nu mag ik nog 2 daagjes werken, Debby en Marijn gaan nog 2 dagen de tourist uithangen hier, en dan gaan we met z'n vijven de tourist uithangen rond Yellowstone national park.

Jun 12 (Tue)

Debby en Marijn zijn heelhuids aangekomen in San Diego, en het is helaas niet gelukt om Joep 'Welkom in San Diego, tante Debby en ome Marijn" te laten zeggen. Hij heeft al wel lief gelachen en gebrabbeld (en Joep ook).

Jun 10 (Sun)

Vermoeiende week, dus het lekker rustig aan gedaan dit weekend. Vandaag zijn we met z'n 5en (mi familia plus Jeroen en Mandy) naar de San Diego Fair geweest. Een beetje een kruising tussen een landbouwtentoonstelling en een kermis, aangevuld met de meest vette vadsige voedingswaren die je je maar kunt bedenken. Complete zwartgebarbequeuede kalkoenenpoten, donuts met gefrituurde kip, gefrituurde snickers, en zelfs de verse vegetarische combo was compleet gefrituurd.

Een van de leukere dingen die we gezien hebben was de Turkey Stampede, vrij vertaald zijn dat dus op hol geslagen kalkoenen. Mensen hadden kalkoenen zover gekregen dat ze een kalkoenenrace konden houden. De beesten hadden daarvoor wel wat aanmoediging nodig in de vorm van een radiografisch bestuurbare wagentje vol met voer; was grappig om te zien.

Minder grappig was het hoofprogramma van de dag. Struisvogel en Kamelenrace stond aangeplakt. Uiteindelijk hebben we ook struisvogels en kamelen zien racen, maar ondertussen hebben we ook een struisvogel erg lomp de railing in zien vliegen en ook een llama met aanhangwagentje omver zien vliegen. Zag er allemaal erg diervriendelijk uit, kan me voorstellen dat het er zo op een gemiddelde rodeo ook aan toe gaat. Erg grappig was dat Joep ook een showtje schattig kijken aan het opvoeren was waar de mensen die naast Diana en Joep zaten voor vielen waardoor ze erg weinig van de gedresseerde zebra meegekregen hebben.

En na deze erg foute dierenshow had Joep nog een doorlek verrassing voor ons in petto, maar daar gaan we inmiddels ook vrij soepel mee om. Zo verrast Joep ons de laatste tijd wel vaker met dat soort dingen. Zo zaten Joep en Diana vrijdagavond nog samen in bad toen Joep het nodig vond om een grote boodschap in het badwater te dumpen.

Eens kijken wat Joep volgende week voor verrassingen in petto heeft als Debby en Marijn (mijn zusje en d'r vriend dus) langskomen. Ik heb nog even geprobeerd of hij "Welkom in San Diego, tante Debby en ome Marijn" wilde zeggen, maar het lukt nog niet helemaal.

May 28 (Tue)

Gisteren naar de Cuyamaca Mountains geweest, en Joep ook. We wilden eens zien of dat een beetje goed ging zo door de heuvels boesten, dus hadden we een niet al te heftige route uitgezocht, op een uurtje rijden van San Diego: de Azalea Creek Loop Trail. Was mooi, en ook Joep leek zijn ogen uit te kijken (als hij wakker was), met wilde azalea en andere planten naast de glooiende route, die deels langs een beekje liep. Vraag me niet wat voor een planten trouwens, ik heb minimaal witte, gele, paarse en rode gezien. We moesten wel een aardig stukje een heuveltje op, en op dat punt was het pad helemaal overgroeid met struiken van een metertje of 2 hoog, die helemaal vol met lekker geurende witte bloemen zaten. Heb net opgezocht dat het waarschijnlijk California Buckeye was.

Daarna nog even doorgereden naar Julian (de plaats dus), waar we een verlate lunch hadden en Joep een charme-offensief inzette op andere restaurantbezoekers door heel duidelijk oogcontact te zoeken met wie er ook maar in onze buurt kwam. Zo was Joep duidelijk aan het flirten met meisjes die toch wel een jaartje of 10 ouder dan hem waren.

Toen via Ramona weer teruggereden, door het typische Southern California platteland, dat eigenlijk helemaal niet plat is maar best wel glooiend. En daar zagen we, midden tussen de weides vol met koeien ook nog een kudde kamelen (?!).

May 27 (Sun)

Zo, het weekend alweer half voorbij, morgen nog een extra dagje vrij, Nederland geloof ik ook, maar daar is het dan geen Memorial Day. Geloof dat de slachtoffers van oorlogen herdacht worden, alleen een beetje raar dat alleen de militaire slachtoffers herdacht worden. Alsof dat erger is dan burgerslachtoffers ...

Anyways, voor ons dus een lang weekend vrij. We hebben ons voorgenomen om morgen eens een stukje te gaan wandelen in de voetheuvels landinwaarts. Eens kijken hoe leuk Joep dat vindt. Vandaag naar Balboa park vond hij niet echt grappig. Hij kan inmiddels erg chagrijnig kijken als hij in zijn wandelwagen ligt en het er niet mee eens is. We hebben nog even lullige dansjes staan kijken bij de International houses, waar het ook nog eens food fair was, dus elk land had een standje met nationale gerechten, dus ik had al een orgineel broodje fallafel naar binnen gewerkt. Lekker.

May 25 (Fri)

Ik heb mijn werkschema een beetje aangepast. Waar ik de afgelopen weken flink vroeg naar mijn werk ben gegaan om ook aardig vroeg 's middags weer thuis te zijn, ben ik het vanaf nu wat anders aan het doen: Ik begin nog steeds vrij vroeg, uurtje of 6 's morgens, maar dan vanuit thuis. Ja, dit is de 21e eeuw, dus vanuit thuis werken is echt geen probleem meer, voor mij tenminste. Als Joep dan wakker wordt, kleed ik hem aan en verschoon hem. Nu vind ik het al niet erg om dat te doen, maar om het 's ochtends te doen is fantastisch. het mannetje heeft dan bijna altijd goede zin, dus lacht en brabbelt eigenlijk altijd, de laatste dagen ook met steeds meer gezwier met zijn handen. Na zo wat speeltijd met Joep ga ik dan naar mijn werk ergens rond een uurtje of 9, en dan werk ik de rest van de dag op kantoor, om toch weer zo rond een uurtje of 4 weer naar huis te gaan. 's Woensdags ga ik dan meestal ook nog eens voetballen rond de middag en werk ik daarna thuis, waar ik lekker kan gaan zitten ontzweten tijdens mijn werk.

May 21 (Mon)

Eindelijk weer even tijd genomen om een JoepTube filmpje online te zetten: Nog even en Joep kletst ons de oren van ons hoofd.

May 20 (Sun)

Wat doe je als je op zondag-ochtend om 5:45 wakker wordt? Old habits don't die, dus ik ben voor het eerst sinds lang maar weer eens gaan rennen aan zee. Half uurtje op de fiets, 53 minuten en 38 seconden ploeteren over 't zand en dan weer op de fiets terug. Lekker. Vooral om daarna voldaan om een uurtje of 9 in bad te liggen, met nog een hele dag voor je is erg lekker. Wat minder voldaan was ik toen ik daarna berekende dat de gemiddelde snelheid 9.3 km/h was, tjsa.

May 19 (Sat)

Het is weer bijna zomer in San Diego, en dus tijd voor de traditionele May Gray en June Gloom. Dus bij het uitwaaien op 't strand vanmiddag (na een Belgisch frietje) was het behoorlijk grijs en grauw. En blijkbaar vinden dolfijnen dat helemaal niet erg, want we hebben ze flink zien springen. Eerst leken het nog bruinvissen te zijn (die springen niet), maar daarna hebben we toch een paar erg fraaie duikvluchten gezien, waar menig Jongejansje jaloers op zou zijn.

May 18 (Fri)

Weer een jaartje ouder, en maar weer eens voorgenomen om hier wat vaker wat te schrijven. Viel niet mee deze week, Diana en ik waren allebei best moe deze week. Joep trouwens ook, maar als hij wakker is is hij wel geweldig. Hij heeft het oogcontact helemaal ontdekt en als hij een goede bui heeft (dat komt ook steeds vaker voor), begint hij ook meer geluidjes te maken. Als je dan tegen hem praat en het lukt hem niet geluid te maken dan begint hij uit frustratie te janken.

Ook naar de dokter geweest deze week, de check op 8 weken, en hij is 5.4 kilogram (da's gemiddeld hier) en 61.5 cm (da's erg groot). Ook wel leuk om de groei grafieken van Nederland en de USA te vergelijken, dan blijkt wel dat Amerikanen gewoon vetter zijn, van baby af aan ...

Diana heeft trouwens een erg mooie foto gemaakt die nu op Joep's pagina staat. Nu alleen nog een keer een update van JoepTube, vast dat dat ook nog wel goed komt, filmpjes genoeg in ieder geval, nu nog eens een keertje de tijd nemen om er even voor te gaan zitten.

May 13 (Sun)

Joep's opa's en oma's zijn weer naar Nederland vertrokken, en Joep lijkt er wel een beetje van slag van. De dag is nog maar half om en Joep heeft al 4 pakjes ondergepoept en/of -gekotst ...

May 8 (Tue)

Hoog tijd voor een snelle update. Inmiddels zijn al Joep zijn opa's en oma's in town, gezellig en druk dus. Joep groeit als kool, en tussen alle uitstapjes door begint Joep door te krijgen wat lachen is, het liefste tegen een lamp of plafondventilator, dat zijn toch wel zijn favoriete dingen om tegen te lachen. Joep heeft inmiddels ook alle toeristische plekjes van San Diego wel een keertje gezien: Coronado, Point Loma tidepools, Childrens pool, The Cove, hanggliders, Torrey Pines, Old Town, Balboa Park noem het maar op. En zelfs Los Angeles was een dagje niet veilig voor Joep en een deel van zijn familie: het Getty Museum en Hollywood werden vereerd met een bezoekje. Ook de Mexicaanse nationale feestdag Cinco de Mayo werd erg hard gevierd door Joep, en ook zijn oma's waagden een schaamteloos dansje (er zijn video's van). En tussendoor moet er ook nog gewerkt en geslapen worden.

Apr 30 (Mon)

Zo dat was weer een lekker weekend. Zomaar wat steekwoorden: barbequeue, een possum in onze tuin, tidepools in Point Loma, Burger King in Coronado. Wij hebben ons prima vermaakt.

Ondertussen ben ik ook nog druk geweest met de computer waar deze website(s) op staat. Of eigenlijk stond, want inmiddels is alles verplaatst naar een funkelnagelneue Mac Mini, die nu in onze woonkamer staat. Het hele doel daarvan is dat de oude bak wat veel decibels produceerde, waardoor je zomaar 's nachts wakker kon worden van de server die een opstijgend vliegtuig probeerde na te doen. Da's heel binnenkort voorbij dus. Er lopen nog wel wat kabels door de woonkamer, maar dat ruimen we ook nog wel op.

Apr 25 (Wed)

We zijn vanavond met z'n vijven wat wezen eten in Old Town (da's dus 'historisch' San Diego). Afgesproken met Jos en Trees op het bus/treinstation, en toen we de treinsporen wilde oversteken hadden we even een klein leermomentje. Op dat moment namelijk kwam er een trein langs. Spoorbomen gingen natuurlijk dicht dus we moesten vlakbij het spoor bij een spoorwegovergang wachten. En wat doen treinen in de USA als ze bij een spoorwegovergang langs komen? In dit geval werd er enorm hard geclaxoneerd (mooi woord, ik weet niet beter hoe je het geluid van een train horn beter zou moeten omschrijven). Mijn oren tuuten behoorlijk, maar ook Joep's schrik gegil ging door merg en been. Volgende keer als we voor een spoorwegovergang moeten wachten staan we toch wel significant meer dan een meter van het spoor, en krijgt Joep zijn muts op en 2 handen over zijn oren.

Apr 23 (Mon)

Nu ben ik wel een ochtend-persoon, maar om nu zonder dwang rond kwart over 6 's ochtends op m'n werk te staan gaat wel wat ver. Toch was ik zomaar zo vroeg wakker, en dus zo'n uurtje of 4 eerder op mijn werk dan de meeste van mijn collega's. Heeft ook zijn voordelen.

Was dus op tijd afgewerkt, zodat we ook op tijd bij Jos en Trees op bezoek konden in hun hotel aan het strand in Pacific Beach. 's Avonds daar nog even de zon onder zien gaan in de Pacific. We waren Jos en Trees aan het vertellen over het fabeltje van de Green flash (ofwel 'Groene flits' in ABN). Wij hadden 'm dus nog nooit gezien, maar jawel hoor, Diana en ik hebben 'm net allebei gezien.

Daarna nog even met z'n vijven over de boardwalk gelopen (technisch gezien liepen we met z'n vieren, terwijl Joep zich gewillig liet dragen). Nog even naar een straatartiest gekeken (technisch gezien was het meer een strandartiest), een jongleur die het met brandende knotsen deed in de schemering, terwijl hij het publiek aan het lachen probeerde te krijgen, met een mengeling van lage, gevatte, flauwe en schuine humor.

Nog even snel m'n dagboek bijwerken, terwijl ik Joep zo af en toe over zijn bolletje aai, en dan val ik zo in een diepe slaap. Diana waarschijnlijk ook, maar die mag dan wel weer over een uurtje of 3 weer aan de bak ...

Apr 22 (Sun)

Nu ben ik wel een ochtend-persoon, maar om nu voor 6 uur 's ochtends op te staan op een zondagmorgen gaat wel wat ver. Toch maar ff gedaan vanochtend, omdat bepaalde iemanden vergeten waren hun vervoer te regelen voor de La Jolla Half Marathon. Eigenlijk ben ik wel jaloers, misschien moet ik over een tijdje ook maar weer eens gaan trainen voor een halve marathon ofzo.

Apr 21 (Sat)

Snel even tijd voor een snelle update. Opa Jos en Oma Trees (de ouders van Diana dus) zijn donderdagavond aangekomen in San Diego, dus nu zullen we Joep met z'n vieren moeten delen. En nu we weer bezoek uit Nederland hebben laat het weer het natuurlijk afweten, ik begin een patroon te zien. We hebben gisteren flinke regen gehad toen we zeehondjes zijn gaan kijken in La Jolla, en toen we terug wilde rijden zijn we zelfs gestopt omdat het hagelde. Vast dat als mijn ouders over een kleine 2 weken langs komen dat het dan sneeuwt of zo.

Vanochtend lekker naar Kobey's swap meet geweest, de rommelmarkt dus. Vooral leuk om mensen te kijken, en om goedkope T-shirts waar San Diego op staat te kopen. Daarna nog even lunch bij Pannikin in 't zonnetje, wat rondkuieren langs (en in) galerietjes in downtown La Jolla.

Apr 15 (Sun)

Nieuw filmpje op JoepTube.

Apr 14 (Sat)

Weer een weekje werken gehad. Nou ja, ben 2 dagen ziek thuisgebleven. Verder is er hier niet zo veel te melden. Joep groeit als kool, we zijn net terug van een kort tripje naar de dierentuin met z'n drietjes. Niet dat het Joep wat kon boeien, en zelfs al had hij niet de hele tijd geslapen dan had hij nog vrij weinig van de dierentuin gezien. Vast dat de flamingo's de meeste indruk op 'm gemaakt hebben, babies schijnen wel meteen goed te kunnen ruiken ...

Apr 6 (Fri)

Weer een hele dag moeten werken, snif. Nou ja, hele dag, ik moet van 't weekend nog wel wat uurtjes maken om het een hele dag te maken. Ik heb dus helemaal gemist dat Joep z'n kleren tot 3 keer toe heeft onder gepiest/poept/spuugd. Jammer.

Apr 4 (Wed)

Ik weet de weg naar mijn werk nog te vinden, ben gisteren een paar uurtjes op mijn werk geweest. Ik heb nog steeds officieel verlof om voor mijn doodzieke vrouw te zorgen, maar zoveel te meer ik nu al werk, zoveel te meer tijd houd ik over voor bezoek.

Het gaat nog steeds goed met Diana en Joep. D'r gaat nog steeds melk in en het komt er ook weer in geprocesste vorm weer uit. We moeten wel erg oppassen met het timen van het verschonen, en soms verrast Joep ons nog wel eens. Zo heeft Diana al een keer d'r complete hand vol baby-mosterd gehad (en ik stond er natuurlijk lachend een foto van te maken):

Mar 31 (Sat)

Ik heb even een gastschrijver hier: Joep zelf:

Vandaag ben ik samen met mijn papa en mama, Peter, Jeroen en Mandy gaan ontbijten bij Pannikin in La Jolla. Daarna zijn we gezellig naar zee gewandeld. Ik moest wel erg hard huilen want ik had flinke honger. Gelukkig kon mijn mama mij al lopend voeden zonder gearresteerd te worden. Het was erg lekker weer, en we hebben zelfs Cristel nog even aan de telefoon gehad. Er was wel wat weinig tijd over om te webcammen met Nederland, maar dat komt de komende week ook wel weer helemaal goed. Dan komt nu mijn papa weer.

Lekker de hele ochtend buiten de deur geweest dus, en vanmiddag gaan we het barbeque seizoen officieel openen.

O ja, ik ben helemaal vergeten de bedenker van de term JoepTube te bedanken voor het bedenken van de term JoepTube. Sjuul, bedankt voor het bedenken van de term JoepTube.

Mar 29 (Thu)

En weer een JoepTube update, Joep's eerste keer in bad. Ik heb nog niet gevonden hoe ik 't gemakkelijkste een filmje een kwartslag kan draaien, maar misschien komt dat dus nog. En anders moeten mensen hun monitor maar even een kwartslag draaien.

(Helaas?) niet op film, maar ik heb net bewijs gezien dat borstgevoede-babypoep erg explosief is. En mijn groene Etnies-trui is 't bewijs ...

Vanmiddag nog even naar de oceaan geweest met Joep. Niet dat het hem een biet kon schelen, maar 't was natuurlijk erg leuk voor ons om even de benen te strekken op La Jolla Shores, met de kleine in een sling. Diana is zo fit dat ik af en toe vergeet dat ze nog niet op volle snelheid kan lopen, dus ze moest me nog wel even duidelijk maken dat ons normale wandeltempo toch iets te veel van 't goede was.

Daarna zijn we ook nog uit eten geweest. Nou ja, uit eten, we zijn naar de Island Burgers geweest. Was me nooit opgevallen, maar er komen daar vrij veel mensen met Maxi Cozies (die dingen heten hier 'baby carriers'). Joep, slapend, in z'n carrier boven op tafel, terwijl wij een vette burger met friet naar binnen zaten te schuiven. Mooi man.

Mar 28 (Wed)

Vandaag naar de dokter geweest omdat Joep wat teveel gewicht verloren was in de eerste 4 dagen. Nou, de laatste 2 dagen is ons mannetje wel aangekomen, van 3,0 naar 3,3 kilogram in 2 dagen, da's dus 5% van zijn lichaamsgewicht per dag. Omgerekend naar mijzelf zou dat dus neerkomen op zo'n kleine 4 kilogram gewichtstoename per dag, ongelofelijk.

Verder zijn we voor 't eerst met de wandelwagen op stap geweest, naar de Walmart nog wel. Joep vond het prima, die lag prinsheerlijk te slapen. Allemaal niet zo spannend voor een buitenstaander, maar wij vinden dit soort kleine dingetjes allemaal prachtig.

Het gaat hier zo goed, en Diana is zo fit, dat we besloten hebben dat ik toch al wel weer een beetje aan het werk ga vanuit thuis. Uurtje, of misschien een paar uurtjes per dag, zodat ik mijn beperkt aantal vrije dagen later in 't jaar kan gebruiken. We hebben alweer een mooie lijst met visite die staan te trappelen (en wij ook), en dan hebben we ook nog eens vage plannen om eind van de zomer eens richting Nederland te vliegen om Joep het groene (of grijze, ligt aan de dag) Nederland te laten zien.

Mar 27 (Tue)

3x raden waar ik het over ga hebben. Ineens goed: Joep! Toch mooi hoe zo'n manneke bezig is met de meest basic dingen. Voeden, slapen, piesen, poepen. Die laatste 2 gingen de afgelopen dagen niet goed, maar nu heeft Joep de smaak te pakken. Ongegeneerd ligt meneer hier af en toe te knetteren.

Vandaag weer flink gewebcammed (gisteren trouwens ook), voor ons is 't fantastisch alle gezichten van mensen te zien als ze onze Joep voor 't eerst via de webcam zien. Ook bij de 2e, 3e, 4e enz. keer blijft het kei mooi, en zelfs als 't jong gewoon 3 kwartier in de box ligt te pitten blijven mensen geboeid kijken. Ik ben zelf precies hetzelfde, ik heb de eerste nacht ook de hele nacht gebiologeerd naar 't joch lopen staren terwijl hij in zo'n doorzichtig ziekenhuiskuipje lag aan het voeteneind van mijn turquoise ziekenhuisstoel/slaapplek.

Ik heb ook weer een nieuw filmpje op JoepTube gezet.

Mar 26 (Mon)

Joep heeft een eigen website: www.joepaben.com. Er staat nog niet zo veel op (raar he?), maar uiteindelijk gaan we er wel wat moois van proberen te maken, als we weer wat meer slaap krijgen.

Ik moet zeggen dat het me alleszins meevalt hoe we d'r mee om gaan. OK, 't is weinig slaap, vooral voor Diana die niet de 'gave' heeft om door babygekrijs heen te slapen. En maar goed ook dat we die gave niet allebei bezitten. Gelukkig word ik uiteindelijk toch wel wakker gepord om mee te helpen met de verzorging van ons manneke. Op een of andere manier heb ik ondanks het slaapgebrek enorm veel energie. Helaas werken m'n hersens maar maximaal op halve kracht. Zo ben ik dus vanmiddag wel 2x fout gereden naar de bieb en naar een electronica zaak (de Fry's). Beide locaties zou ik in mijn slaap moeten kunnen vinden, maar toch blijkbaar niet ...

Genoeg over Emile, laat ik het eens over Joep gaan hebben. Met Joep gaat het goed, hij is erg gretig op zoek naar voedsel en niet te stoppen als Diana 'm aan de borst legt. Het is nog niet helemaal 100% op gang gekomen, dus vandaag toen we voor 't eerst weer naar 't ziekenhuis zijn geweest schrokken we wel een klein beetje van hoeveel ons mannetje is afgevallen, hij weegt nog maar net 3 kilogram. We zijn hem dus een klein beetje aan het bijvoeden, dus dat komt allemaal goed.

Mar 25 (Sun)

Zondagmiddag alweer, wat vliegt de tijd zeg met zo'n minimensje in de buurt. Het lijkt nog steeds allemaal prima te gaan, hoewel ik nu een hoog gegil vanuit de slaapkamer boven hoor. Diana is 'm aan het voeden, en hij zal wel even z'n zin niet gekregen hebben.

Vanochtend even met Joep een vader-zoon moment gehad. Heb even aan z'n muzieksmaak gewerkt en met 'm Pearl Jam (live in San Diego Jun 2006) zitten luisteren. Joep's eerste reactie was trouwens in slaap vallen.

En zondagavond alweer. Net eventjes door de foto's heen gelopen van ons inmiddels meer dan 3 dagen oude kereltje. Voor de mensen die onze Joep nog niet hebben zien bewegen is hier een filmpje.

Mar 22 (Thu)

Ik schrijf dit eigenlijk op zaterdag, maar de reden dat ik de laatste 3 dagen niks hier geschreven heb is afgelopen donderdag geboren!! Wij zijn apetrots op onze zoon Joep Aben. Misschien dat ik de komende dagen nog wel wat meer hier schrijf over onze eerste dagen als ouders van ons manneke (maar waarschijnlijk niet).

Mar 18 (Sun)

Wachten duurt lang ... Die Rambo van ons mag er wat mij betreft nu onderhand wel eens uitkomen.

Diana was van 't weekend wat ziekjes (en ik voelde me ook niet helemaal 100%). Desondanks zijn we toch nog even St. Patricks day gaan vieren bij een oud-collega van Diana. Niet dat Diana ook maar iets van de traditionele corned beef met cabbage and potatoes heeft kunnen eten (vanwege de zwangerschapssuiker dus).

Verder hebben we 't erg rustig aan gedaan, het was ook niet echt weer om naar buiten te gaan. Droog was het natuurlijk wel, maar erg grijs en aan de koude kant.

Mar 14 (Wed)

Ja we leven nog. Ik heb een workshop op m'n werk gehad waar ik wel wat druk mee geweest ben (ik heb het gelukkig niet zo gek gemaakt als anderen die hele nachten hebben zitten programmeren).

Verder is het aftellen hier nu echt begonnen. Onze Rambo zou als die nu geboren zou worden al niet meer prematuur zijn (de 'cut-off' is 3 weken voor de uitgetelde datum). Diana slaapt veel slechter dan dat ze normaal deed.

De afgelopen weken is onze webserver (die in de woonkamer staat), flink veel meer herrie gaan maken, misschien moet ik er toch maar eens wat serieuzer wat aan gaan doen.

Zo dat was weer een teken van leven op deze website, ik hoop dat ik de komende tijd nog wel wat vaker ga updaten.

Mar 3 (Sat)

Vanochtend hebben we niet ge-orienteered. En mochten we ge-orienteerd hebben dan heb ik meer punten gehaald dan Jeroen.

Helaas is wat hier boven staat niet waar. Jeroen heeft me dit keer vet ingemaakt met orienteeren in het zonnige Balboa Park. Ik maakte dezelfde fout als Jeroen de vorige keer (meteen naar de moeilijkste plekken gaan), en ik had pas erg laat door dat waar ik dacht dat de dierentuin op de kaart was daar helemaal niet lag. Wel mooi dat je zo op plekken komt waar je anders nooit komt. Helaas kwam ik op een gegeven moment uit op een plek waar ze bomen aan het kappen waren, en er mannetjes stonden die met handen en voeten me duidelijk probeerden te maken dat ik het pad waar ik in wilde niet in mocht. Mooi excuus natuurlijk, maar Jeroen was gewoon beter.

Diana heeft lekker een paar uurtjes op het gras in de zon zitten oppassen op de kid van mijn collega's die ook meerenden. Die hadden ook niet zo'n denderende scores, de ene vanwege wat medische problemen en de ander omdat ze was gaan helpen bij een houthakker die een boom op zijn harsens gekregen had.

Daarna door naar een echte Amerikaanse baby-shower. Het was dus eigenlijk wel wat we verwacht hadden. Het Filipijnse eten (het is een familie van Filipijnse komaf) was weer erg lekker, en de mensen erg vriendelijk, maar baby-showers zijn niks voor de gemiddelde nuchtere Hollander (of ik moet me vergissen in de nuchterheid van de gemiddelde Hollander). Laat ik het daar maar bij houden.

Mar 2 (Fri)

En we hebben nieuwe foto's van onze Rambo. Vanochtend zijn we naar 't ziekenhuis geweest en alles lijkt er goed uit te zien. 't Lag er knusjes bij met de duim in de mond.

Feb 26 (Mon)

Onze Rambo is "engaged"! Toch wel mooi al die Engelse termen die we in de afgelopen maanden geleerd hebben. In goed Nederlands heet het "indalen". Vandaag heeft de dokter het bevestigd, maar Diana is al zo'n 2 weken geleden iets gaan vermoeden. Meer naar de WC, beginnen te waggelen en moeilijk op gang komen als ze gaat lopen. Onze Rambo is dus wat dieper in de baarmoeder klaar gaan liggen voor het gepers dat 'ie binnenkort mag ondergaan. Nog 5 weken ...

Feb 19 (Mon)

Presidents Day, extra lang weekend dus. Het lijkt wel alsof de weergoden het niet zo eens zijn met de president want het regent hier momenteel pijpestelen. Echt Hollands weertje voor de verandering. Is ook wel eens leuk om wakker te worden en het te horen gieten buiten.

Feb 18 (Sun)

Diana was dus wel een halve tel in beeld op het nieuws, onze auto een heel klein beetje langer (de Nijmegen sticker helaas niet ...). Vermakelijker waren onze pogingen om 't vast te leggen voor 't nageslacht. We hebben momenteel geen ouderwetse (VHS videobanden) of nieuwerwetse (TiVo) technologie in huis om dingen van TV op te nemen. Uiteindelijk hebben we dus met onze digitale camera een filmpje gemaakt van de TV waarop de uitzending te zien was.

Feb 17 (Sat)

We komen op het lokale nieuws hier! We waren vanochtend bij de politie en toevallig dat even later een lokale news crew opdook. Klinkt wel spectaculair zo, niet?

Dan ga ik 't nu nog een keer vertellen, maar dan wat minder spectaculair. We waren vanochtend dus bij de politie omdat ze een gratis inspectie van autokinderzitjes hadden. First-come, first-serve, dus we stonden er rond een uur of 8. Toen het rond half 10 onze beurt was, liep er ineens een reporter met een camera rond, en die kwam mee met de cop die onze zitjes kwam inspecteren. Hij werd geinterviewd door de reporter en deed een en ander voor met een zitje in onze auto. Diana werd gevraagd of ze even een interview wilde geven, maar daar had ze geen zin in. Als het al op het nieuws gaat komen (als ze ons er dus niet uit knippen), wordt het waarschijnlijk op het lokale 10 news uitgezonden, waarschijnlijk in het 5 uur nieuws block, of het 6:30 block. Wel even een waarschuwing voor de mensen die het geslacht van onze Rambo niet willen weten: Er is ons gevraagd of het een boy of een girl wordt, en daar hebben we een antwoord op gegeven (zeg niet dat 't 't juiste antwoord was), dus dat zou in de reportage kunnen zitten.

Feb 15 (Thu)

We hebben vandaag de uitnodiging voor de Baby Shower van een oud collega van Diana gekregen. Vast dat de Dikke van Dale het begrip 'Baby Shower' niet kent, dus voor degene die niet weet wat het is biedt Wikipedia wel wat meer uitleg (in 't Engels).

Ik heb Diana moeten beloven dat ik elke poging tot een baby-shower met harde hand de kop in moet drukken. En gelukkig heb ik tot nu toe nog niemand aanstalte zien maken. En even voor de duidelijkheid: JE MAAKT ONS NIET BLIJ MET EEN BABY SHOWER VOL MET CADEAUTJES WAAR WE TOCH GEEN PLAATS VOOR HEBBEN. Ja ik schreeuw een beetje, wat de grootste stress die wij tot nu toe hebben is dat we helemaal bedolven worden met dingen. Dat willen we absoluut niet; we hebben momenteel echt al genoeg spullen voor onze Rambo.

Feb 14 (Wed)

Grappig, Diana is in een paar dagen van een kwieke wandelaar veranderd in een 'waggelaar'. Schijnt een normaal teken van het eind van een zwangerschap te zijn. Geloof niet dat ze 't zelf erg leuk vindt.

Feb 12 (Mon)

Hoera! Ik heb een eervolle vermelding gekregen voor het Orienteeren. Ben uiteindelijke als 10e geeindigd. Die eervolle vermelding kan er natuurlijk mee te maken hebben dat beide organizatoren van afgelopen zaterdag op dezelfde groep werken als ik... ze willen vast wat van me.

Lekker drukke avond gehad. Vroeg op de avond een rondleiding gehad op de kraamafdeling van het ziekenhuis waar we hopelijk over een weekje of 7 Rambo voor 't eerst echt mogen vasthouden. Zag er wel goed uit allemaal, inclusief de uitleg over de beveiliging. Rambo krijgt een 'tag' waarvan ze elke 6 seconden bepalen of die nog in 't ziekenhuis is. Als we met Rambo naar de lift lopen gaat er een groot alarm af en locken ze alles down. Dus als we ons nog eens vervelen kunnen we dat systeem uit testen, vinden ze vast leuk op 't ziekenhuis. We kregen ook nog een kadopakket mee van de staat California (van onze Governator eigenlijk dus). Er was ons uitvoerig uitgelegd dat California een tiental jaren terug door een extra belasting op roken vanallerlei gezondheidsprogrammas heeft kunnen opzetten, waaronder dit pakket voor aanstaande ouders. Erg aardig van ze natuurlijk, alleen wel jammer dat het pakket voor het grootste deel uit VHS videobanden bestaat. Voor degene die niet meer weet wat dat is, het ziet er ongeveer zo uit.

En daarna ook nog eens nerd spelen op de maandelijkse San Diego Perl Mongers meeting.

Feb 10 (Sat)

Vanochtend een nieuwe hobby gevonden: Orienteering. In 't kort komt het erop neer dat je binnen een bepaalde tijd zoveel mogelijk punten op een kaart moet zien te bezoeken. Elk punt heeft een score (ver weg of moeilijk bereikbaar is meer punten) en je moet dus in 't begin je tactiek bepalen, want alle punten bezoeken binnen de tijd is best wel onmogelijk. In het totaal waren er op dit parcours (op de universiteitscampus) 1775 punten te behalen, en ik had er 1190 uiteindelijk. Was ik best tevreden mee. Was een goede work-out want ik heb toch bijna het hele uur gerend. Jeroen, die ik zo gek had gekregen om ook mee te doen (was niet zo heel veel voor nodig), had iets minder punten ... Was natuurlijk ook niet helemaal eerlijk dat ik de campus aardig ken, omdat ik daar werk.

Feb 3 (Sun)

Superbowl sunday vandaag. Onze Rambo heeft er in ieder geval al flink zin in.

Jan 29 (Mon)

Omdat het zwembad bij ons complex wat aan de kleine kant is (3 slagen en je bent aan de andere kant), ben ik vandaag maar eens gaan kijken naar de faciliteiten die de universiteit biedt om te zwemmen. Valt niet tegen, een 25 meter buitenbad, met erg veel banen gespannen, zodat iedereen zijn baantjes kan trekken. Ik wil toch ff benadrukken dat het zo midden in de winter, rond een uurtje of 5 in de middag, met een ondergaande zon op de achtergrond, erg lekker buiten zwemmen is in San Diego.

Jan 26 (Fri)

Vanmiddag even gespijbeld op mijn werk, om met Diana een stukje te gaan wandelen want het was veel te mooi weer om de middag binnen te zitten. Dus ik moet nog even wat uurtjes inhalen ergens, maar dat was 't zeker waard. We zijn naar La Jolla Shores gereden, wat het dichtstbijzijnde strand is. Diana moest namelijk vrij snel een stuk wandelen, d'r bloedsuiker was een beetje aan de te hoge kant.

Vanuit Shores naar The Cove gelopen, in korte broek (vanzelfsprekend) en t-shirt. Boven op de kliffen zijn we even op een bankje gaan zitten. Diana had een verrekijker meegenomen, dus we hebben even over de Pacific uit zitten staren, en niet zonder succes. Eerst een paar kuddes dolfijnen gezien. Dit waren echt dolfijnen en geen bruinvissen, en ze waren speels ook nog, dus er werden wat aardige sprongen gemaakt. Ik was ook wel verbaasd door de snelheid van zo'n roedel dolfijnen.

Maar een grijze walvis is natuurlijk specialer dan een dolfijn. En aangezien we nu op het einde van de winter-walvis-trek zitten waren we dus ook op zoek naar de typische stoompluimen. En jawel, na een tijdje ingespannen turen hebben we dan toch twee walvissen gezien die op weg naar Mexico waren. Is het dit seizoen toch weer gelukt om ze te zien.

Jan 24 (Wed)

Naar aanleiding van een klacht van de Bond Tegen Het Vloeken tegen K3 (was op 't Nederlandse journaal) ben ik eens naar de Bond Tegen Het Vloeken website gegaan. Jezus, wat kan ik me ergeren aan tijdverspilling zoals op hun klachtenpagina. Er is een fijne balans tussen vrijheid van meningsuiting en laster/beledig, maar ik vind dat de BTHV het toch best wel bont maakt in waar ze zich druk over maken. Er zitten trouwens wel juweeltjes van antwoorden op hun klachten bij zeg, zie bijvoorbeeld de entry over 'Try before you die'.

De klacht tegen K3 is trouwens ook wel brilliant. Voor de mensen die het nog niet gehoord/gelezen hebben: het schijnt dat als je een van hun nummers achterstevoren draait dat er dan zomaar een gvd-vloek te horen is. Nu moet ik zeggen dat mijn kleine nichtjes geregeld K3 nummers achterstevoren draaiden toen ze hier waren, dus dat ze daar zwaar door beïvloed zijn in hun taalgebruik...

Even een experimentje, kijken of ik de BTHV op mijn dak krijg:

!!!EMMODREVDOG

Nu nog even net zo beroemd worden als K3, anders is het natuurlijk geen eerlijke vergelijking.

Jan 20 (Sat)

Mochten mensen zich afvragen hoe Diana's buik aan 't groeien is, dan kan ik alleen maar zeggen 'flink'. Mocht je me niet geloven, dan is hier 't bewijs. Plaatje 1 is van 20 oktober, op trip met Anne en Annie (en Piet maar die kwam pas later) en Plaatje 2 is van 30 december, op trip met Gijs, Wendy, Amber en Joy. Zoek het ene hele grote verschil. En dan bedoel ik niet de nationale parken die toevallig op de achtergrond staan (Quizvraag: welke nationale parken zijn het?).

Helaas heeft Diana ook een nieuwe hobby: Diabetes. Zwangerschapsdiabetes om precies te zijn. Niet zo heel erg allemaal, maar wel erg opletten met wat ze eet, en zo'n mooi apparaatje waarmee je je bloedsuiker kunt meten, wat dus ook 4 keer per dag gebeurd. Dus prik ik net voor de grap ook een keer mezelf, blijk ik een te hoge waarde te hebben .... hmmm. Gelukkig was Diana's waarde wel goed.

Jan 17 (Wed)

Pufklas deel 1. Ja, we zijn vandaag dus naar zwangerschaps-pufles geweest. Op de weg terug heeft Diana me verteld dat ze nog liever in d'r blote reet voor die klas gaat staan dan pufjes oefenen. Op zich wel nuttig allemaal, zo'n 2 uur medische termengegooi in 't Engels. Er werd nog weinig gepuft deze keer, vast volgende week meer. Dan kan Diana d'r lol op.

Jan 16 (Tue)

San Diego klaagt steen en been over de kou, ongeveer vergelijkbare temperaturen dus met de record-warme Januari die momenteel in Nederland heerst. Het nieuws waarschuwt voor bevriezende waterleidingen 's nachts en laat loodgieters aan het woord die aanraden de kranen te laten druppen. Ook op m'n werk merken we de gevolgen van de kou. Men dacht dat het geen kwaad kon om het Supercomputer Center waar ik werk tijdens de winter een tijdje zonder verwarming te laten zitten, omdat ze dan eens op hun gemak wat leidingen konden vast gaan knopen naar twee nieuw te bouwen vleugels van ons gebouw. Vanochtend was het dus aardig koud op m'n werk. Ik heb dus maar wat computers die om me heen staan op m'n werk nutteloze berekeningen laten maken (OpenSSL speed) zodat ze warm werden en als kachel konden dienen.

Jan 15 (Mon)

Hoera voor Martin Luther King. Voor alles wat 'ie gedaan heeft en voor de vrije dag die sommige Californiers daarom vandaag hadden.

Diana is begonnen met Rambo bij zijn voorlopige echte naam te noemen, en ik heb 'm vanochtend ook wakker gemaakt door 'm te roepen. Als ik dus binnenkort Rambo iets anders noem, moet je dat maar gewoon negeren, da's vast nog niet z'n echte naam.

Gisterenavond ook al even met 'm gespeeld. Als ik een zaklamp op Diana's buik schijn, lijkt 'ie er op te reageren en zie ik wel 't een en ander bewegen. Lachen is 'ie.

Vanmiddag zijn we even naar het Birch Aquarium geweest (Diana vrijwilligert daar). Was ik ook al in geen jaren geweest. Diana wist natuurlijk wanneer de beesten gevoerd werden, en zo kon het dat ik de tentakels van de octopus die in de buitenpoeletjes zit daar zomaar kon zien. Natuurlijk moest de persoon die de beesten aan het voeren was hem wel even met een visje uit zijn hol lokken.

Jan 14 (Sun)

En ik besteed minder en minder tijd aan het updaten van deze site...

Was het vorig weekend nog erg erg lekker weer hier in San Diego (ons bezoek kan 't beamen), dit weekend was het toch best wel fris. Even fris als Nederland nu. Ik blijf natuurlijk stug mijn korte broek dragen, maar het moet niet veel kouder worden. Gisteren waren we even naar downtown San Diego gegaan en hadden onze auto een stuk buiten het centrum gezet (we blijven Hollanders, dus mijden we parkeermeters). Het is een mooi stukje lopen van de noordkant van San Diego bay naar Horton Plaza en het waaide wel lekker fris tegen alle niet door kledingstukken bedekte lichaamsdelen. Er was ook nog eens geen zonnetje te bekennen ook nog. Gelukkig hebben we nog wel wat zon gehad later in de middag, en ook vandaag (zondag) is erg zonnig, maar nog steeds fris. En in tegenstelling tot vorig weekend hebben we deze keer nog geen tidepool gezien ... :)

Jan 8 (Mon)

Vanochtend ons bezoek op 't vliegveld gezet. Wij vonden het in ieder geval erg gezellig en hebben ons prima vermaakt. Afgelopen weekend hebben we erg veel zon en zee gezien met ze, het was hier erg erg lekker winterweer. Ik ben zelf vrijdag nog flink verkleurd, nadat ik vergeten was zonnebrand op te doen voor mijn wekelijkse partij voetbal.

Ik geloof dat 50% van het bezoek een nieuwe hobby heeft na deze vakantie: tidepools bekijken. Nu moet ik ook zeggen dat ik de afgelopen weken weer aardig wat leuke dingen in tidepools heb gezien: een paarse zee-egel, 3 soorten zeesterren (van oranje, tot paars, tot hele kleine 'brittle stars'), anemonen die heremietkrabbetjes aan het vangen waren.

Later vast meer. Ik ga nu de nerd uithangen.

Jan 1 (Mon)

Dat 2007 (nog) beter mag worden dan 2006!

Even snel een update terwijl ik mijn kleinste nichtje in de gaten houd terwijl ze gitaar aan het spelen is. We zijn inmiddels terug van onze trip naar Las Vegas en Death Valley, en iedereen vond het wel de moeite waard geloof ik. We hadden een beetje verwacht dat de kids wat moeite zouden hebben met iedere nacht op een andere plek slapen, maar ze vonden het harstikke gaaf. Elke morgen wilde ze weten waar we vanavond dan weer gingen wonen. Ook Gijs en Wendy lijken het erg mooi te vinden, tenminste als we de meer dan 600 foto's (na een kleine voorselectie) mogen geloven.

Dec 28 (Thu)

Even een update vanuit het winderige Las Vegas. Geloof dat ons bezoek zich wel vermaakt, en wij ook wel, ondanks dat we in Las Vegas zijn. Het is hier aan de koude kant (graadje of 11) en dus erg winderig. Ons hotel is 't in ieder geval niet gewend en er liggen her en der stukken dakbedekking op 't gazon.

Dec 26 (Tue)

Gijs, Wendy, Amber en Joy zijn heelhuids in San Diego aangekomen. Vliegen was goed gegaan, alleen Amber was wat ziekig. Opstijgen en landen vonden ze zelfs prachtig. Hopelijk hebben ze lekker geslapen; ik heb midden in de nacht wel een kinderstemmetje gehoord dat erg wakker was en volgens mij op wilde staan. Ook Rambo vond het allemaal spannend, die heeft ook nog wel een uurtje lopen schoppen/woelen/draaien/salto's toen we in bed lagen.

Dec 23 (Sat)

Drie jaar geleden zaten Diana en ik in een vliegtuig op weg naar San Diego. We waren er nog nooit geweest eigenlijk, appartement was via Internet geregeld, en we waren behoorlijk moe van het leegruimen van Muntweg 510 en afscheid nemen van iedereen in Nederland. 's Nachts aangekomen in een wildvreemde stad, met de taxi naar een wildvreemd appartement gereden (waar de sleutel in een enveloppe op de deur geplakt was) en doodop in slaap gevallen. De volgende ochtend was het grauwig weer, en hoewel we nog geen 500 meter van de oceaan af woonden, lukte het ons om de verkeerde kant op te lopen. Ik weet eigenlijk ook niet waar deze reflexie heen gaat dus ik bak er nu maar een einde aan.

Drie jaar (en drie appartementen) later weten we de oceaan inmiddels prima te vinden. Vandaag lekker veel buiten geweest. Eerst Balboa park en daarna de tidepools bij Scripps Pier. Geen krabbetjes dit keer, maar we hebben wel een stuk of 4 (erg grote) zeesterren gezien en zelfs een zeehaas (weet niet of je 'sea hare' zo mag vertalen). Een zeehaas is dus een zee naaktslak, hadden we nog nooit gezien. Ook weinig dolfijnen/bruinvissen en ook geen walvissen. De walvissentrek van Alaska naar Mexico begint nu zo langszamerhand op gang te komen, dus wie weet zien we er de komende maand wel weer eentje. Heb in drie winters hier een walvis vanaf de kust gezien, dus waarom deze winter niet?

We zijn ook nog op zoek geweest naar kleertjes voor Rambo. Valt eigenlijk nog wel vies tegen als je niet van baby-rose, baby-blauw, baby-geel, etc. houdt. Amerikanen zijn dol op die zoete baby kleurtjes, maar wij weten vrij zeker dat Rambo daar niet van houdt ... Rambo schopt namelijk erg hard als Diana langs rekken met pasteltint-kleertjes loopt. Gelukkig hebben we al wel her en der wat dingen bij elkaar weten te sprokkelen die door Rambo goedgekeurd zijn.

Dec 22 (Fri)

Voor iedereen die nog geen kerstkaart van ons gehad heeft (dat is dus iedereen die deze pagina leest eigenlijk): Prettige feestdagen en bedankt voor alle bezoekjes aan deze website.

Ik hoop dat ik voor 2007 wat meer inspiratie heb dan de laatste maanden van 2006 om hier weer eens wat meer op te gaan schrijven. Als ik zo vooruit kijk denk ik wel dat ik meer inspiratie ga krijgen (zo pakweg in April ergens), maar ook minder tijd om 't allemaal op te schrijven.

Dikke kans dat ik de komende 2 weken ook niet al te veel ga schrijven. Gijs, Wendy, Amber en Joy (broertje, schoonzus, en 2 nichtjes dus voor wie mijn familie niet kent) komen langs met de kerst, en ik hoop dat we met ze een mooie kerstvakantie hier gaan krijgen. We gaan zowiezo een tripje maken naar Las Vegas en Death Valley en in en om San Diego is ook genoeg te doen daarvoor en daarna.

Dec 17 (Sun)

Altijd leuk om even te kijken waar nu bezoekers aan mijn webpagina precies vandaan komen. Zo'n 70% weet de pagina direct te vinden en de andere 30% gebruikt een zoekmachine. Op een of andere manier vinden mensen deze pagina vrij vaak als ze op Mountain Lion zoeken, maar er zijn dus blijkbaar ook zoekmachines die resultaten laten zien als je "bamiblokken filmpjes" of "immigratiepapieren voor filipijnse vrouwen" intypt !?

Raar volkje die Amerikanen. Moet je nu bijvoorbeeld de energie-verbruik voorspelling eens bekijken. Voor vandaag (zondag) zie ik een enorme piek in stroomverbruik van een uur of 5 tot middernacht. Ik kan geen vergelijkend materiaal vinden maar ik vermoed dat die extra 25% stroomverbruik voor een flink deel veroorzaakt wordt door kerstverlichting. We hebben dit jaar nog niet rondgeneusd om te zoeken naar enorm veel met lichtjes versierde huizen/tuinen (lees: enorme stroomverspillers), maar vorig jaar hebben we er toch wel aardig wat gezien.

Dec 15 (Fri)

Writers block ... :(

Niks spannends meegemaakt dus. Maar 't goede nieuws is dat 't vrijdag is.

Dec 5 (Tue)

Zondagavond zijn we met Jeroen en Mandy uit gaan eten. We hadden van iemand een tip gekregen dat er een heel goed Laotiaans restaurant was in San Diego (eten uit Laos dus). Adres gevonden en er heen gereden. Of meer: proberen het restaurant te vinden. Toen we bij het adres aangekomen waren, zagen we alleen een parkeerplaats met wat bedrijfjes er om heen. Erg veel spijlen voor ramen, gewapend glas en prikkeldraad ook. Geen restaurant te zien, al het andere daar leek gesloten en het zag er erg achterbuurtachtig uit. We zijn dus omgedraaid en hebben in Little Italy een Italiaan gevonden (da's niet zo moeilijk daar).

Later nog even nagezocht en het restaurant bleek toch echt op die achterbuurt locatie te zijn. In het licht ziet het er ongeveer zo uit. Misschien toch nog eens in 't licht proberen te vinden.

Dec 2 (Sat)

Vandaag een hele dag gejureerd bij het First Lego League tournooi in Legoland. Kids van 8 tot 14 die lego-robots bouwen dus. Een paar maanden geleden hebben ze een aantal opdrachten gekregen die hun robots moesten kunnen doen en daar zijn ze dus mee aan de slag gegaan, soms met erg indrukwekkend resultaat. Ze moesten ook een presentatie doen over het thema van dit jaar (nanotechnologie), redelijk pittig dus voor kinderen van die leeftijd, maar sommige kids zijn duidelijk erg slim. Het jureren ging voornamelijk om hun presentaties en hoe ze samengewerkt hadden. Persoonlijk vond ik het hoogtepunt een team van 4 kids die eigenlijk geen presentatie hadden gemaakt, en het dus maar over hun robot hadden, waarna aan 't einde 1 van de kids hun teamlied zong, terwijl de rest er met gebogen hoofdjes (van schaamte) bij stond en hem halverwege in het tweede couplet onderbraken en vonden dat we nu wel genoeg gehoord hadden. Vond ik erg dapper van dat jongetje, en hij heeft van mij ook een flink applaus gekregen.

Diana was Pit Crew, en heeft de hele dag dus teams begeleid naar de jurering, oefenzalen en zalen waar ze hun robots moesten laten werken. Erg gevarieerde teams: een van de teams heeft vooral zitten genieten van de zon buiten, terwijl andere teams druk aan het oefenen waren in de oefenzalen.

Duidelijk minder was het dat aan het einde van de dag bleek dat de jury prijzen moest uitreiken in een mooie grote openluchtarena. Gelukkig was ik niet de enige die enorm moeilijk in 't openbaar spreekt, dus mijn gestotter viel me uiteindelijk wel mee.

Nov 29 (Wed)

Brrr, het is hier koud. Zo koud zelfs dat we de verwarming in huis aan hebben gedaan. Voor het eerst dit jaar, dat wel.

Nov 26 (Sun)

We zijn weer thuis. Na 2 vrij koude nachten in de Mojave. Op donderdag zijn we zo rond de middag aangereden (of 'weggereden' voor taalpuristen), het zou een uurtje of 3 rijden zijn, toen we verder gingen uitzoeken hoe ver het nu precies was, was het toch een dikke 4 uur rijden, en uiteindelijk hebben we er een dikke 7 uur over gedaan. We hebben in de buurt van LA toch maar mooi 2 en een half uur in de file gestaan. Op de terugweg getimed dat hetzelfde stuk ook in 3 minuten gereden kan worden. Uiteindelijk zijn we toch in het donker op locatie aangekomen (Hole in the Wall). Op zich best spectaculair om in het donker door de woestijn te rijden, want er is enorm veel wild dat de weg oversteekt. Erg veel jackrabbits (Sjaak-konijnen?) en we hebben zelfs een bobcat de weg over zien steken voor onze auto langs.

We waren daar met Dan (Schots, wel wat weer gewend), Tracy (uit Florida, niet echt gewend aan kou) en Kornnika (Thais, nog minder gewend aan de kou). Vooral Kornnika moest erg 'wennen' aan het weer, 's avonds zat ze vooral met dikke jas, wanten en een dekentje voor het kampvuur, het liefst met het deken over d'r hoofd, maar iedereen heeft 't overleefd.

Verder wat gewandeld, naar Mitchell Caverns geweest en toen was het alweer zaterdag en gingen we al weer naar huis.

Nov 22 (Wed)

Huh, een update op woensdag? Da's lang geleden. Maar ja, voor mij is het nu eigenlijk dus al weekend. Morgen is het Thanksgiving, dus heb ik morgen en overmorgen vrij. Mooi tijd dus om eens een lang weekend te gaan kamperen. Met Diana's oud-collega's. In de Mojave woestijn. Het wordt daar 's nachts trouwens aardig koud, zo rond het vriespunt, brrrr. Tot zondag (als we niet vastgevroren zijn)!

Nov 19 (Sun)

We hebben een nieuw tuindier. We hebben 'm nog maar 1 keer gezien, dus ik weet niet of onze tuinhagedis een blijvertje is, groot is 't ie wel voor een Californische hagedis, zo rond de 7 inch. Nadat hij nieuwsgierig een tijdje naar onze hordeur heeft zitten staren is ie in een van de betonblokken gekropen die in onze tuin liggen en daarna hebben we 'm niet meer gezien.

Nov 18 (Sat)

Gisterenavond naar wat bandjes wezen kijken in Che Cafe. Was op zich wel een belevenis. We hadden vantevoren al wat gegeten en gedronken bij ons thuis, want we wisten dat er geen alcohol geschonken werd. Het publiek was een bonte verzameling van alle mogelijke tegenculturen van de afgelopen 30 jaar, jaren 70 punks, jaren 80 metalheads etc., en ze waren allemaal piepjong. Eerste bandje was een rammelpunk bandje, en vooral 't publiek was erg vermakelijk om naar te kijken. Er werd een sport van gemaakt de microfoonstandaard van de zanger om te gooien en er klommen mensen in de balken bij het plafond (om zich vervolgens te realizeren dat je daar eigenlijk vrij weinig kunt doen).

Grappig tentje dus, vast dat we er nog wel vaker even gaan kijken, 't is tenslotte maar 10 minuutjes lopen van ons huis. Tussen de bandjes door stroomde een groot deel van het publiek naar een soort binnenplaatsje. Niet verkeerd om half november 's avonds in je korte broek en t-shirt nog buiten kunt staan, al moet ik zeggen dat het toch wel aan de koude kant was toen we rond middernacht naar huis liepen.

Nov 11 (Sat)

Vanochtend naar Legoland, California geweest. Erg aan de prijs normaalgesproken, maar wij mochten gratis naar binnen. We hebben ons namelijk opgegeven om mee te helpen met het First Lego League tournooi dat daar begin december wordt gehouden, en vanochtend was onze training. Diana is 'pit crew' en ik zit in de jury. Wat er dus gaat gebeuren is dat er teams van kids (9 tot 14 jaar) lego robots gaan bouwen en die opdrachten gaan laten uitvoeren. Ze moeten ook nog een presentatie geven over een technisch onderwerp (nanotechnologie dit jaar). Ik mag de presentaties dus mee gaan jureren, en Diana zorgt ervoor dat de teams die haar toegewezen zijn op tijd op de juiste plekken zijn en dat alles soepel verloopt. Stiekem houdt ze ook nog eens een oogje in 't zeil of teams wel goed samenwerken enzo.

De training die we kregen was vrij rommelig, en 't was heel erg duidelijk dat de 2 mensen van Legoland die de training gaven elkaars bloed wel konden drinken, wat op zich best interessant was om naar te kijken. Vooral Diana heeft zich erg "vermaakt" met de inefficientie van de training; vrijwilligers die zichzelf wel erg graag hoorde praten, daardoor miste als er iets uitgelegd werd, waardoor ze zichzelf nog een keer konden horen praten.

Uiteindelijk was ook Diana's groepje klaar met de training, een half uur nadat ik klaar was. Bij mij was het precies omgekeerd, er werd eigenlijk niet uitgelegd wat we precies moesten doen, maar vooral een demo gegeven van wat de moderne lego wel niet allemaal kon. Toen ik wat vragen stelde en de begeleiding de handleiding die ik net gelezen had tegen begon te spreken, had ik 't ook wel gehad met de training. Uiteindelijk zijn we nog even door 't Legoland park zelf heengewandeld, totdat we honger kregen en we de broodjes tonijn in 't park zelf wel erg duur vonden.

Nov 10 (Fri)

Morgen is het Veterans' Day, en omdat ze het hier sneu vinden als feestdagen in 't weekend vallen, had ik vandaag dus een vrije dag, ter ere van de veteranen. Mooie gelegenheid om weer eens een eindje met z'n 2en te gaan wandelen. Eerst waren we van plan richting de woestijn te gaan, maar daar is het nog steeds een graadje of 30, dus we zijn wat dichter bij huis gebleven en naar Descanso, CA gegaan om daar een stukje te gaan hiken bij de Sweetwater River. Nou ja, rivier, als zelfs een zwangere vrouw er met een aanloopje overheen kan springen, kan je het eigenlijk niet echt een riviertje noemen, meer een stroompje dus. Ook raar dat we er kikkervisjes in gezien hebben, terwijl ik dat meer met de lente associeer dan met de herfst. Lekker een mijl of 8 door de heuvels gebanjerd daar (da's dus een kleine 13 kilometer voor een Europeaan die te lui is om te tellen). Onderweg nog een kleine slang gezien; centimeter of 40 en hij ratelde niet dus heel bang waren we niet. Niet de spectaculairste omgeving waar we ooit geweest zijn, maar zeker niet lelijk daar. Er was nog steeds erg goed te zien dat het er een paar jaar geleden flink gefikt heeft.

Nov 5 (Sun)

Zondagochtend 6:38AM. Mooie tijd om op te staan en weer eens wat te schrijven hier niet? Nog even over de vakantie van Piet, Annie en Anne. Een van de hoogtepunten voor mij was het surfen met Anne afgelopen weekend. Ik had zelf al maanden niet meer gesurft en had eigenlijk ook verwacht dat het water veel te koud zou zijn deze tijd van 't jaar, maar het viel eigenlijk erg mee. De watertemperatuur dan, want dat beetje surftechniek dat ik ooit had, was ver te zoeken. Anne had erg veel lol, in het water, maar ook bij het zich in Diana's wetsuit wurmen en er weer proberen uit te komen. Piet en Annie lagen lekker op 't strand te bakken.

Ik heb een nieuwe verslaving: FIFA 06. Playstation2 voetbalspelletje dus. Ik heb vorige week nog tegen Piet PSV-Ajax gespeeld, en Eindhoven won (zoals 't hoort :) ).

Ook bij voetbal in 't echt maak ik vorderingen, sort of. Elke vrijdag speel ik 's middags een vriendschappelijk potje de zwarte shirts tegen de witte met wat mensen van het supercomputer center waar ik werk. Ik zit zeker wel bij de slechtste spelers op 't veld, maar vorige week vrijdag heb ik eindelijk voor 't eerst een goal gescored. Een inlopertje, maar toch, ik stond wel op de goede plek en raakte de bal ook nog. De voetbalpot eergisteren was wat minder goed, een speler kreeg het voor elkaar om de bal 5 keer achter elkaar door mijn benen te spelen, maar gelukkig had ik het de 6e keer al door, kon de bal overnemen en er een heel stuk mee de goede kant op rennen om vervolgens een bochtpass te geven. Die speler was dus wel een Braziliaan, maar da's dus een beetje mijn niveau.

Nov 3 (Fri)

Boe! Ja, we leven nog. Binnenkort weer een fatsoenlijke update, in de tussentijd zijn er wat foto's van de vakantie van Piet, Annie en Anne te vinden op Diana's girly webpage.

Ouder spul